Bölüm 6

Kapıdan içeri adım attığım an, üzerime görünmez bir ağırlık çöktü. Tüm günün kalabalığı, o anlamsız tebessümler, alkışlar, düğün pastası ve imzalar… hepsi o kapının dışında kalmış gibiydi. Oda, loş ve sessizdi. Büyük, tek kişilik olmayan ama tek bir yatak… orta yerde, kabullenilmesi gereken bir gerçek gibi duruyordu. Adımlarımı yavaşlatarak yatağın karşısındaki pencereye ilerledim. Perdeler aralanmış, gecenin karanlığı camdan içeri sızıyordu. Ay, tüm beyazlığıyla parlıyordu ama ne yazık ki içimde hiçbir şeyi aydınlatmıyordu. Arkamdan kapı kapanma sesi geldi. Dönmedim. Çünkü onun geldiğini biliyordum. Onu duymak için kulak kesilmeye gerek yoktu, varlığı tüm havaya yayılıyordu zaten. Poyraz. Birkaç saniye geçti, ses çıkarmadan ama bilerek söyledim:“Tek yatak mı var?” Sessizlik. Sanki cümlenin alt metnini okur gibi sustu. Sonra, o buz gibi sesiyle cevap verdi:“Ne bekliyordun? Burası otel değil, evimiz.” “Evimiz,” kelimesi boğazıma takıldı. Ne garipti… Ne garipti ki ilk defa bu kelimeyi duyuyordum ve yine de bu evde ikimizden başka kimse yoktu. Sadece sahte bir evlilik ve ortasında tek bir yatak. Gelinliğimin kuyruklarını biraz daha sürüyerek yatağın yanına yürüdüm. Ayakkabılarımı çıkardım, topuklu ayakkabılardan kurtulunca sanki bir parçam da düşmüş gibi hissettim. O an anladım; ben bugün yorulmamıştım, ben bugün tükenmiştim. Arkamı döndüğümde Poyraz ceketini çıkarmıştı. Kravatını gevşetmiş, gömleğinin üst düğmelerini açmaya başlamıştı. Saçlarını elleriyle geriye taradığında, tereddütsüzce gözlerim ona takıldı. Ve sonra… o an geldi. Gömleğini çıkardı. Sırtı dönüktü önce. Ama her hareketi, her kasın gerilmesi, bir müziğin ritmi gibi yavaş ve etkileyiciydi. Sonra döndü. Göz göze geldik. Ben o an nefes almayı unuttum. Omuzları geniş, vücudu belirgin çizgilerle örülmüş gibiydi. Tenindeki birkaç yara izi… dövmeler… hepsi bir hikâye anlatıyordu. Ama en çok da bakışları, sessiz ama kibirli bir tatminle üzerimdeydi. Baktığımı biliyordu. Gördüğümü, beğendiğimi, etkilendiğimi biliyordu. Ve bundan keyif alıyordu. “O kadar mı dikkat çekiciyim?” dedi dudaklarının kenarında belli belirsiz bir kıvrımla. O kendinden emin, soğuk Poyraz Karahan’ın içinde gizlenen ukalalıkla.Kendimi hemen toparladım, bakışlarımı kaçırdım. “Görmemek zor.” “Beğendin yani,” dedi daha alçak sesle. Neredeyse fısıltı gibiydi. “Sorun değil, herkes beğeniyor zaten.”Gülümsemedim. Çünkü gerçekten beğenmiştim. Birkaç dakika sessizlik oldu. O gömleğinin yerine tişört geçirdi, ben ise hâlâ gelinliğimle yatağın kenarında oturuyordum. Hareketsizdim. Yerimden kalkmak istemiyordum. Belki de ne yapacağımı bilmediğimdendi. Ama sonunda kalktım ve banyoya geçtim.Geceliğimi giyip çıktığımda o çoktan yatağın bir köşesine yerleşmişti. Sırtı yastığa yaslı, gözleri kapalıydı ama ben çıktığım an açıldığını hissettim. Yavaşça yatağın diğer ucuna oturdum. Ayaklarımı çekip yorganın altına girdim. Aramızda en az iki yastık, bir yorgan kalınlığında mesafe vardı ama odaya yayılan elektrikli sessizlik… onu her şeyden yakın kılıyordu. Bir süre sessiz kaldım. Sonra, istemsizce sordum:“Aynı yatakta mı uyuyacağız şimdi?” “Bu kadar imzadan sonra başka ne bekliyordun?” dedi alayla.Kaşlarımı çattım. Sen kanepede yatsan?.” “Yatmam,” dedi anında. “Ben çıkmam bu yataktan. Ama sana rahatsızlık veriyorsam, sen gidebilirsin.” İnatla yorganı kendime çektim.“Gitmiyorum.”Karanlıkta gülümsediğini hissettim ama görmedim. Gözlerimi tavana diktim. Her şey sessizleşti. Kalp atışım bile duyulacak kadar netti.Derin bir nefes alıp sessizliği kırdım “Bu arada… Düğün boyunca babana musallat olan kadını gördün mü. Tam anlamıyla mahvoldu baban” Bir sessizlik oldu. Sonra yastığın diğer ucundan kısık, boğuk bir kahkaha yükseldi. Kendi içinde bastırmaya çalıştığı ama tutamadığı bir gülüş. Gözlerim kapalıydı ama o kahkaha içime işledi.İlk defa gerçekti.Sırtımı dönüp yastığa biraz daha gömüldüm. Gözlerim ağırlaştı. O kahkahanın sıcaklığı hâlâ içimdeyken, Esila Soydan olarak değil… sadece bir kadın olarak uykuya daldım.Ve hayatımda ilk kez, yanında durduğu halde bana ait olmayan bir adamın kalbini duyabilecek kadar yakındım.dı