Bölüm 5

Gece Devam Ediyor: Burak & Fadime Araba tepedeydi, motor kapalı, etraf sessiz. Fadime hala Burak’ın bakışlarının altında kıpırdanıyordu. Burak bir anda koltuğunda iyice geriye yaslandı, ellerini direksiyona koydu ama bakışları Fadime’nin yüzüne kilitlenmişti. Burak (kısık bir sesle): "Senin gözlerin... başka bir dünya gibi. Çok güzel..." Fadime donakaldı. Kalbi bir anlığına durdu sanki, nefesi düzensizleşti. Fadime (gözlerini kaçırarak): "Şey... teşekkür ederim." Burak birden elini Fadime'nin çenesine doğru uzattı, başını hafifçe eğerek göz göze geldiler. Burak (yavaşça, çok hafif bir gülümsemeyle): "Korkma benden, tamam mı?" Fadime tam bir şey söyleyecekken Burak’ın telefonu çaldı. Hızlıca ekrana baktı, siniri bozuldu. Yusuf arıyordu. Telefonu açmadan önce bir iç çekti. Burak (Fadime’ye bakıp kaşını kaldırarak): "Şu deli arıyor, yine bir iş çıkardı kesin..." Telefonu açtı, sesi biraz sertti. Burak: "Ne var Yusuf?" Yusuf (telefondan, alaycı): "Abi, seni çok özledik evde. Kübra’nın suratı ekşidi, bir gelsene artık zahmet olmazsa ya." Burak dudak büktü, Fadime’ye hafifçe göz kırptı. Burak (telefondan): "Tamam, dönüyoruz." Fadime iyice gerildi. Adını duymak bile garip hissettirdi ona. --- Evde - Kübra & Yusuf Kübra odasında otururken, Yusuf kapıyı usulca tıklattı ve içeri girdi. Elinde bir kutu çikolata vardı. Yusuf (gülerek, pişkin pişkin): "Biraz tatlı ister misin prenses?" Kübra gözlerini devirdi, yorganını üstüne çekti. Kübra: "Senin numaralarını yedim ben Yusuf, işine bak lâ of!" Yusuf kahkaha attı, yavaşça yanına yaklaşıp yatağın ucuna oturdu. Yusuf: "Sen böyle sinirlenince daha güzel oluyorsun ha, ciddiyim." Kübra bir an ne diyeceğini bilemedi, utandı ama belli etmemeye çalıştı. Kübra (sert bir sesle): "Git burdan aq, yoksa Burak abime söylerim!" Yusuf'un gözleri parladı, hafifçe öne eğildi. Yusuf (alaycı): "Burak mı? Hadi bakalım... Bakalım o geldiğinde ne yapacağız... Ama sen önce o kalbini sakla, tamam mı?" Kübra yerinden doğruldu, Yusuf’un üzerine yastık fırlattı. Kahkaha sesleri evi sardı. --- Gece Sonu - Burak & Fadime Eve Dönüş Burak ve Fadime eve geldiklerinde, salonun ışıkları hala açıktı. Yusuf koltuğa yayılmış, Kübra ise mutfağa kaçmıştı. Fadime ayakkabılarını çıkarırken Burak sessizce eğilip kulağına doğru eğildi. Burak (fısıldar gibi): "Seni bırakmak istemiyorum. Uyumadan önce aklımda kalan hep sen oluyorsun..." Fadime'nin nefesi kesildi. Yüzü kıpkırmızı oldu, cevap veremedi. Burak sadece gözlerinin içine bakıp hafifçe gülümsedi, sonra salonun diğer ucuna geçti. Fadime ise orada öylece kaldı, kalbi deli gibi atarken... ---