"Bende seninle gelicem. Beni de bekler misin? Hazırlanayım."
"Benimle gelmek istediğine emin misin?"
"Tabiki yiğenimle gidicem. Ayrıca bu zihniyette olmaları benide çok sinirlendirdi. Birilerine dalmamı istemiyorsan benide yanında götür."
Kıkırdayıp "Tamam götüreyim o zaman" dedim. Dayımın peşinden onun odasına gittim. Dayımda eşyalarını topladıktan sonra ikimizde bavullarımızı alıp merdivenlerden aşağı indik. Avluya geldiğimizde bizi gören Asya koşarak yanımıza geldi. Boynuma atlayınca bavulumu yere bırakıp bende sıkıca sarıldım.
Asya "A-abla gidiyor musun?"
"Evet prensesim. Bana güvenmeyen bana kötü sıfatları yakıştıran insanlarla aynı çatı altında yaşayamam. Ancak sen istediğin zaman görüşürüz seninle. İstediğin zamanda bize kalmaya gelirsin."
Atlas'ta koşarak yanıma geldi ve bana sıkıca sarıldı. Bende ona sarıldım.
"Sende ne zaman istersen gel tamam mı? Bir şeye ihtiyacınız olursa arayın beni. Başınız belaya girerse arayın. Anında gelirim. Kendinize dikkat edin. Asya sana emanet dikkat et ona da tamam mı?"
"Tamam abla sen merak etme."
Mutfaktan çıkan Beliz yengem kucağındaki Deniz'i yere indirdi. Paytak adımlarla yanıma gelen Deniz'e sıkıca sarıldım.
"Haya?"
Bavullara anlamsız bakışlar atan Deniz'e baktım.
"Bitanem ben gidiyorum şimdi ama sık sık seni görmeye gelicem tamam mı? Beni özlediğinde arayabilirsin."
Deniz'in hemen gözleri dolmuştu. Gideceğimi anlamıştı bebeğim. Ayla da mutfaktan çıkıp koşarak yanıma geldi ve bana sarıldı.
"Hala gitmeşen olmaş mı?"
"Maalesef canım. Gitmeliyim ama söz seni sizi görmeye gelirim. Beni özlediğinde ara tamam mı?"
"Tamam hala."
Beliz yengeme, Simge yengeme, teyzeme sarıldıktan sonra anneme döndüm.
"Allah'a emanet ol anne." Dedim ve sıkıca sarıldım.
Annem ona anne dememin şokunu atlatıp hemen karşılık verdi. Bana sıkıca sarılırken bir yandan da ağlıyordu.
"Kendine dikkat et tamam mı kuzum? Allah'tan dayın da yanında yanlız kalmazsın en azından. Sen yinede dikkat et. Şimdi bu deli dayına da güven olmaz. Ona da sahip çık tamam mı? Beni de bol bol ara haber et. İyi olduğunu bileyim."
(Wattpad tayfa şuanda acı acı gülüyor :) )
"Tamam annem. Hadi Allah'a emanet."
Herkesle vedalaştıktan sonra konaktan çıktık. Dayıma döndüm ve arabamın anahtarını uzattım.
"Sen benim arabayı al bende motorumla gideyim."
"Tamam ama dikkatli ol."
Anahtarı ona verdikten sonra bavulları arabaya koydum ve motoruma ilerledim. Motorumun anahtarını cebimden çıkardım ve motora bindim. Kaskımı taktıktan sonra motorumu çalıştırdım. O sırada dayımda arabayı çalıştırmıştı. Ona beni takip etmesiyle ilgili işaret verdikten sonra önden gitmeye başladım.
3 Saat Sonra
Lojmandaki evin anahtarını aldıktan sonra eve gelmiş ve yerleşmiştik dayımla. Lojmanlar adliyeye de yakın olduğundan dayım için daha iyi olmuştu. Ev 2+1 di. 2 odası da baya genişti ve içlerinde birer banyo vardı. Ayriyeten odalardan bağımsız bir banyo daha vardı. Odalarımız siyah ağırlıklı güzel bir yatak odası takımıyla döşenmişti. Banyolar ise beyaz ağırlıklıydı. Çoktan yerleşmiş hatta şuan salonda kahvemizi içiyorduk.
Dayım "Elin acıyor mu?"
"Hayır gayet iyi merak etme."
Dayım "Sinir hastası olduğunu neden söylemedin be güzelim. Ya sana birşey olsaydı."
"Bilmem. Gereksiz bir detaydı. Sinirlenirim. Dağıtırım etrafı kırarım birşeyler ve sakinleşirim. Bu kadar."
Dayım "Olsun. Bundan sonra hakkındaki en gereksiz detayı bile bilicem tamam mı? Her ne olursa olsun bana anlatabilirsin. Ben senin hep yanındayım."
Ona gülümseyip biten kahve bardağını sehpaya bıraktım ve oturduğum tekli koltuktan kalkıp üçlü koltukta oturan dayımın yanına oturdum. Hemen kolunu kaldırıp bana yer açtı. Kafamı göğsüne yaslayıp beline sıkıca sarıldım.
"Hmm. Demek herşeyi bilmek istiyorsun. O zaman ilk bilgiden başlayalım. Kokun hoşuma gidiyor. Sana sarılmayı çok seviyorum ve beni sevginle
sakinleştiriyorsun."
Erkeksi bir şekilde kıkırdadı.
"Demek dayısına hayran bir yiğenim var ha? Bundan memnuniyet duyarım."
Kıkırdadım.
"Yarın iznim bitiyor sabah erkenden karargaha gidicem haberin olsun. Göreve gidersem haber veririm."
"Tamam bitanem dikkatli ol tamam mı?"
"Tamam dayıcım sen merak etme."
Odama gidip üstümü değiştirdim ve pijamalarımı giydim. Ardından kendimi yatağa attım ve kısa sürede uykuya daldım.
Sabah yine saat 05:00 te kalktım. Hemen duşa girdim. Duştan çıktıktan sonra saçlarımı kuruttum ve iki tane balıksırtı ördüm. Hemen üstümü giyindim. Üstümü giyindikten sonra mutfağa geçtim ve birşeyler atıştırdım. Buzdolabının üstüne beni merak etmesin diye dayıma bir not bıraktım.
'Sabah erkenden karargaha geçtim. Göreve gidersem ararım. Kendine dikkat et.'
Aklımda hala dede sıfatını haketmeyen adam ve karısının dedikleri geliyordu.
"Ne o öyle or*spu gibi giyiniyon!"
Or*spuymuş. Bak gene sinirlerim bozuldu ya.
Şstt sakin Arya. Bir sinir krizi daha geçirmezsin. Sakin.
Kapıdan çıktıktan sonra hemen ayakkabılarımı giydim. Lojmanın önündeki motoruma binip çalıştırdım ve birden gaza yüklenerek hızla lojmanlardan uzaklaştım.
Yaklaşık 15 dakikalık yoldan sonra karargaha varmıştım. Hiç oylanmadan kapıdaki nöbetçi asker kimliğimi gösterdim. Hemen esas duruşa geçerek tekmil verdi ve daha sonrasında kapıyı açtı. Motorumu otoparka park ettikten sonra motordan indim ve hızlı adımlarla karargaha girdim. Hemen odama gidip üstümü değiştirip üniformamı giydim. Bordo beremi de kafama taktıktan sonra hazır olduğuma kanaat getirdim. O sırada kapım çaldı ve içeriye albayın postası Hüseyin girdi. Hemen esas duruşa geçerek tekmil verdi.
"Er Dursun Yemiş. Trabzon. Emret komutanım!"
"Rahat."
"Komutanım görev var. Albay sizi harekat odasında bekliyor."
"Tim orda mı?"
"Evet komutanım."
"Tamam gidelim."
Hızlı adımlarla harekat odasına ilerlemeye başladım. Beni görenler selam veriyordu. Harekat odasına ulaşmamla hemen kapıyı çaldım ve duyduğum 'gel' komuduyla içeri girdim. Albayı görmemle esas duruşa geçerek tekmil verdim.
"Yüzbaşı Arya Öztürk. Mardin. Emret komutanım!"
"Rahat. Geç hemen Arya."
Boş olan bir yere oturdum hemen. Hakan'ın bulunduğu benim geçici timimde buradaydı. Benim oturmamla ayakta olan timimde oturdu.
Albay "****** köyüne bir saldırı düzenleneceği istihbaratını aldık. O köyü savunmaya gideceksiniz. Gelenlerin hepsini gebertin. Emir komuta zaten Arya'da emre itaatsizlik istemiyorum. Görevi en iyi şekilde tamamlayın. Şimdi hemen hazırlanın helikopter pistte bekliyor."
""Emredersiniz komutanım!""
Albayın onayıyla harekat odasından çıktım ve hangara ilerlemeye başladım. Arkamdan da tim geliyordu. Hangara girip hemen hazırlanmaya başladık. Üstüme siyah operasyon kıyafetlerimi geçirdim.
Kurşun geçirmez yeleğin ceplerine bomba ve şarjörlerimi koydum. Bacağındaki kılıfa da tabancamı koyduktan sonra elime silahımı aldım ve dışarı çıktım. Cebimdeki telefonumu çıkarıp dayımı aradım.
'dıt...dıt...dıt'
"Efendim güzel yeğenim."
"Dayım ben şimdi göreve gidiyorum. Haber vereyim dedim. Çok fazla zamanım yok helikopter bekliyor."
Bir iç çekme sesi geldi. Ardından dayımın sesini duydum.
"Tamam canımın içi çok dikkatli ol tamam mı? Seni çok seviyorum."
"Tamam dayıcım dikkat ederim. Bende seni seviyorum."
Telefonu kapattıktan sonra piste gittim. Tim çoktan gelmiş sıraya girmişti. O sırada albayın geldiğini gördüm. Hemen timin yanına giderek esas duruşa geçtim ve
"Dikkat!" Diye bağırdım.
Hepimiz esas duruştayken albay yanımıza geldi.
"Rahat! Dikkatli olun aslanlarım.!"
Albayın verdiği kafa işaretiyle iki adım ileriye çıktım ve arkamı döndüm. Gür ve sert sesimle
"Gölge timi! Helikopter bin!"
Tim sırayla helikoptere binince bende Albaya selam verip helikoptere bindim.
Bizim binmemizle helikoptere havalandı. Gitmemiz gereken köye 1 km kala pilot seslendi.
"Komutanım sizi burada indirmeliyim ancak alan iniş yapmaya müsait değil atlamalısınız."
"Tamam koçum eyvallah."
Kapıyı açtım ve ip kullanmadan atladım. Diğerleri de ip sarkıtıp inmeye başladı. Bende o sırada etrafta gözlerimi gezdirdim. Hepsi inince onlara döndüm. Hala 10 metreden ipsiz atlamamın şaşkınlığını gözlerinde taşıyorlardı. İçimden sırıttım bu duruma.
"Yürüyün gidiyoruz hadi."
En önde ben arkamda da tim yürümeye başladık....
