Bölüm 2

Karısı Neriman Hanımdan kalan ipliklerle ve tığlarla örgü örmeyi denemişti. Hem evde nasıl örgü öreceğini öğrenebileceği bir el kitabı da bulmuştu. Bu kitabı Neriman hanım kızına örgü örmeyi daha kolay öğretebilmek için almıştı. Kızları Nalan da boş vakitlerinde bu kitabı kurcalar annesi gibi hızlı örebilmek için bol bol pratik yapardı. Onlardan kalan bu yadigarlarla örgü örmeyi deneyen Altay Bey ne yazık ki titreyen elleri yüzünden tığı elinde tutmayı bile beceremiyordu.Bir ilmek atıyor ikincisi öncekinden büyük oluyor sonraki ise çok küçük oluyor yamuk yumuk bir iş ortaya koyuyordu. Atkı yapmak için başladığı bu örgü en sonunda yuvarlak, delikli bir bardak altlığına benzemişti. Verdiği onca emeğe günün sonunda bir bardak altlığına benzemişti! Bardak altlığı ise bardak altlığına benzemiyordu bile yamuk yumuk büyüklü küçüklü bol delikli dir daire idi. Böylelikle uzun uğraşlar ve bol denemeler sonucu örgü örmekten vazgeçmişti. Zaten ne zaman o el kitabını açsa ya da tığı tutmaya çalışsa aklına kızı ve eşi geliyor göz yaşlarını tutamıyor en sonunda ise kendini hüngür hüngür ağlarken buluyordu. İlk bir kaç haftayı böyle geçiren Altay Beyin canı artık çok sıkılmış gözlerinde yaş kalmamıştı. Bir gün eskiden yaptığı gibi mahalle kahvesine gidip oturmak ve arkadaşlarını görmek ister ancak herkesin ona çay ısmarlamaya çalışması, sürekli insanların ona iyi olup olmadığını sorması ve maruz kaldığı acınası bakışlar yüzünden oraya uzun bir süre daha uğramamaya karar verir. Samimiyetsizliğe karşı tahammülü yoktur Altay Bey’in, şu Dünyada samimiyetsizlikten daha çok hoşnutsuzluk duyduğu çok az şey vardır lakin kahvedekilerin niyeti kötü değildir, onlarda en az Altay Bey kadar çaresiz ve ne yapacaklarını bilmeyen bir haldedirler. Kahvede yaşananlar Altay beyin canını amma sıkar ve başka bir uğraşla uğraşmaya karar verir