Birkaç gün sonra
Sonraki birkaç gün de aynı geçti. Uyan, çalış, eve dön, uyu. Hiçbir şey gözüme batmıyordu. Onun dışında. Nasıl oluyor bilmiyorum ama Davut sürekli benimle konuşmanın bir yolunu buluyordu. Kafeye ait çöpleri dışarı çıkarmaya gittiğimde bile ama o gün tuhaflık ölçerim tetiklendi. Artık yavaştan rahatsız olmaya başlıyordum. Bugün de geldi;
‘’İşte geldi.’’
Şaşkınca ona bakıyordum. Ne geldi?
‘’Endişelenme sipariş vermeye gelmedim. Sadece bir şey bırakayım dedim.’’
Elinde bir şey tutuyordu ama onun ne olduğunu anlamadım. Patates mi o, ne o. İğrendim ve korktum.
‘’Bu ne için?’’
‘’Çikolatalı kek. Geçen gün canının çektiğini söylemiştin ya. He he. Bol çikolatalı. caddedeki o fırında akşama kadar hepsi bitiyor. O yüzden erken gittim.’’
‘’Çok naziksin ama zahmet etmeseydin keşke’’
‘’İçimden geldi. Yani senin gibi birisi için tatlı bir şey yapmayacaksam kimin için yapabiliyorum ki?’’
Bir tane çakacağım şimdi suratına
‘’Hadi dene bak. Eskisi kadar güzel yapıyorlar mı? Merak ediyorum. Sadece bir ısırık al.’’
O kekin içinde de ilaç vardır kesin. Eve giderken yolda bayıltacak beni. Kekini de istemiyorum. Seni de istemiyorum be lanet adam.
‘’Çalışma saatleri içerisinde bir şey yiyemem ki...’’
Dedim. Bunu söylememle hemen yüzü düştü.
‘’Sadece bir ısırık. Hadi ama Emel. Sadece senin için getirdim.’’
‘’Davut kız hayır dedi. Uzatma artık. Jestini takdir ediyoruz ama çalışma saatleri içerisinde rahatsız etme bizi...’’
Helal olsun be Serra, kadın dayanışması diye buna denir. Serra’nın yanında kendimi çok
güvende hissediyorum.
‘’Evet, evet özür dilerim. Sadece güzel bir sürpriz olur diye düşündüm. Belki bir daha ki sefere.’’
O gittikten sonra derin bir nefes almıştım. Ona keklerden hiç bahsetmedim. Bunu iki gün önce Serra'ya söylemiştim. Sadece garip davranıyor.