İçeriğe geç

Akıl ve kalp - Tom Riddle fanfic

Bölüm 40 · 6 dk okuma

Akıl ve kalp - Tom Riddle fanfic

Bölüm 40

Peşimizdeki Şeytan

Canım sıkkın. Moralim bozuk eşyalarım üniversite okuduğum ilçedeki evde duruyor ve çoğu şeyleri tekrar tekrar tekrardan yapmaktan sıkıldım. Bu yüzden bölüm yazmaya karar verdim çünkü yazmak kafamı boşaltmamı sağlıyor . Diğer bölüm belki iki bölüm olur anıların görüntülerine odaklanırım ama bu yılbaşı ara tatili uzatmamayı düşünüyorum bölümün kısalığı için özür dilerim. Çok uzatmadan İyi Okumalar

Freya , soluğu kesilerek uzun zamandır kendi ailesi yüzünden her şeyini kaybetmiş hapsedilmiş esir adamın yüzüne baktı. Yüzü yemek bozukluğundan sağlıksız bir sarı renge almış hastalıktan da göz altları çökmüştü. Yüzünde senelerin verdiği ezilmişlik , yıpranma izleri vardı.

Tom'un babasının güçlü olduğunu düşündü. Aslında hiçbirinin onun hatası olduğunu düşünmüyordu. Ayrıca arkasından çok iş çevirdikleri açıktı. Belki .... her şekilde bu iki yıpranmış ruha yardımı dokunabilirdi.

Tom Sr. Freya ısrarlarına rağmen hastalıktan dolayı kahvaltısında sadece çay içmekle yetinmişti. Kendisini iyi hissetmiyordu. Ayrıca oğlunu uzun uzun yüzünü incelemek istiyordu. Uyanınca onu kabul etmeyeceğini düşündüğü için en azından uyurken yüzünü incelerse belki hafızasında kazınabilirdi. Böylelikle oğlu uyanana kadar yanında uyuyacaktı.

----------------------------------------------------------------------------------------------------

Alice Penoptikon , siyah kıvırcık saçlarını sinile karıştırarak elindeki kitabını duvara fırlattı.

"Nasıl oluyorda oğlunuzu elinizden kaçırabiliyorsunuz !! Tek yapmanız gereken size verdiğim iksiri her gün oğlunuza içirmek! Bunu bile yapamadınız mı!"

Alice Penoptikon , sinirin hat safhasındaydı . Korkuyordu , ama 'ziyaret' ettiği Riddle konağındaki iki karı koca muggle kadından daha çok korkuyordu.

" Birileri bizi bayıltıp çoğu şeyi unutmamızı sağlamış! Bilmiyorduk , öyle aniden geldiler ki."

Alice , gözlerini sonuna kadar açarak uzun siyah ojeli tırnaklı elini Jack Riddle'ın suratına sert bir tokat atarak adamın koltuğa çökmesini sağladı.

" Sizle ... çok ama çok önceden büyük yeminli antlaşmalar yaptık... sizler oğullarınızı ölene dek bu lanet olası evde ölene dek saklamak , iksiri her gün vermek ve evlenmemesini sağlamaktı. Ama siz ben sırf uzun zamandır gelmediğim için önlemlerinizi keşfettiniz ve şimdi sizi saldıran kişiyi bile hatırlayamıyorsunuz. Üstelik KANIT BİLE YOK!!!"

Alice , eli titreyerek derin aralıklı nefesler alarak sakinleşmeye çalışıyordu. Bir ileri bir geri ilerleyerek pamağını ağzına koyarak ısırdı.

Rosia Riddle kocasının yanına giderek destek olurcasına elini sıktı ve kıravatını gevşetti. Çünkü Jack Riddle küçük çaplı zararsız kalp krizinin ortasındaydı ve stresten uzak rahatlaması gerekiyordu.

" Sizin ile anlaşma yapmak hataydı sizinle antlaşma yapmak hataydı..." diye mırıldanıp duruyordu Alice . Şu anda sinirden bir çeşit kriz anındaydı. Ve bu hali seri katillerden bile onu tehlikeli yapıyordu. Aynı psikopat gibi.

Alice simsiyah olmuş ve rengi çekilmiş göz bebekleri ile kapalı gözlerini tekrardan açtık. Kirpiklerini üç defa kırpıştırarak yan gözle yaşlı çifte baktı. Ardından önünü Rosia ve Jack'e dönerek cebinden çıkardığı asasını onların üzerine tuttu ve sihirli kelimeleri söyledi.

"AVADA KEDAVRA!!"

Kadının ağzından çıkan acımasız sözler iki kere ardarda çıkarak büyüyü Rosia ve Jack Riddle'a yaptı. Yaşlı çift daha ne olduğunu anlamadan oracıkta öldüler.

Alice , kanıtları yok etmenin verdiği huzurlu derin bir nefes aldı , vücudu soğuklaştı ve küçük bir kahkaha attı. Sonra akşamın karanlığına karışarak cesetlerle dolu cinayet mahalini terk etti.

O sırada Freya ve Tom konuşurken Tom yatarak uyumuş Freya da düşünerek uzun uzun sıcak çikolatasını içiyordu.

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Tom uyandığında başında ona gülümseyen babasını bularak kaşları çatılmış , gerilmiş , huzursuzlanmış ve açıkcası çok şaşırmıştı. Yattığı yerden biraz gerilerek sanki konuşmayı açmak istemez gibi Freya'ya bakmıştı ama Freya konuşmayı bölmemek için ufak bir kestirmeye çekilmişti. Yoksa başka bir işle ilgilense mutlaka Tom da yanına gelecekti. Bu dikiş dikmek bile olsa.

İstemeye istemeye yatağından kalkarak Freya nın hazırladığı kahvaltının başına oturarak birkaç parça yemek yemeye çalıştı.

Tom Sr. oğlunun ona nasıl baktığına şaşırmamıştı. Eninde sonunda herşeyi anlatması gerekiyordu . Bu yüzden oğluna zaman tanımaya ve anlayışlı davranmaya çalıştı.

Tom yemeğini bitirdikten sonra yüzünü iki elin arasına alarak düşünmeye çalıştı. Babası uyanmıştı ve sohbet yapmaları gerektiği kesindi. Ama gerçekleri duymaya hazır olduğunu hissetmiyordu.

Yine de sohbet açmanın en iyi yolu yavaş yavaş başlamaktır. Bay Riddle ise karısı ile arasını ısıtması için nasıl davranacağını biliyordu. Her ne kadar oğlu fiziksel olarak ona benzese de huy olarak annesine benziyordu .

Oğlunun yanına oturarak ona birkaç küçük basit konularda soru sormaya çalıştı . Ardından yavaş yavaş kız ile konuştukları konuyu açtı ve hepsini oğluna da anlattı. Tom büyük bir dikkatle dinledi. Yüzü düşünceli görünüyordu.

" Sana güvenmiyorum...."

" Biliyorum." Diye fısıldadı Tom Sr.

" Daha kabullenmediğim .... çok şey var."

"Anlıyorum."

Tom zorla yutkunarak nanasının gözlerinden özellikle kaçınıyordu.

" Freya beni durdurmaya çalışmasa seni ve aileni öldürebilirdim."

" İntikam isteğini .... anlıyorum. Bende intikam için bir çok kişi ile uğraştım dövdüm.."

"Yinede... bir sürece girmeliyim. Bu yüzden bir süre Freya ile yoğun ilişkiniz olabilir. Dediklerine de ciddiyete alacağım."

Tom Sr. ilk defa uzun bir süreden sonra içten biçimde oğluna gülümsedi. Ne olursa olsun onu affetmediğini söylememişti. Affettiğini de söylememişti ama yinede bir şansı vardı bu yüzden içi onu görebileceği için biraz daha rahatlamıştı.

Freya , şüphe çekmemek için Tom ve babası arasındaki konuşmalarından bir on beş dakika sonra uyandı. Aslında onları dinlediği söylenemezdi. Gerçekten de hem onları rahat bırakmak hem de biraz kestirmesi gerekiyordu.

Hafifçe gerilerek hemen işine koyulmaya başladı. Şöminenin yanında özenle dizdiği anıları çantaların içine hepsine büyük bir dikkatle baktı sonra çantaların üçünü de alarak kendine küçük bir masa oluşturdu. Ardından Tom Sr. dediklerine dikkat ederek izlenmeye göre hepsinin sırasına göre dizdi.

Tom Riddle ise arada Freya'ya düşüncelerini paylaşıyor uzunca onu izliyordu. Babasına bakmak ise özellikle kaçınıyordu.

Freya aralar vererek gece yarısına kadar anıları dizmekle ve takım arkadaşlarının fikirlerini almakla geçirdi.

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Tek tük ince bir tabaka gibi yayılmış olan kar artarak fırtınaya dönüştükten sonra Freya , Tom ve Tom Sr. yeni bir plan için düşünmeye çekilmişlerdi.

Çünkü Tom Sr. yaşadıklarına göz önüne alınacak olursa hala onun için tehlike devam ediyordu. Bu kararı da anıları dizdikten sonra birkaç parça bir şey almak için köyü gezmek için çıkan ve insanların Riddle konağında toplandığını gören Tom Morvolo Riddle görmüştü.

Zaten görür görmez aldığı yiyeceklerin parasını ödemiş ve kiliseye dönmüştü. Riddle malikanesinde iki tane yaşlı karı ve kocanın cesetleri bulunmuştu. Üzerlerinde hiçbir kanıt toktu . Tom bu haberi verdiğinde Tom Sr bembeyaz kesilmişti. Çünkü bu artık peşinde olan kadının yeniden iş başında olduğu anlamına geliyordu. Kadını hatırlamıyordu yine de onu unutmak imkansızdı. Çünkü ona iksiri yapan ve içirmesini sağlayan bu hale getiren oydu.

Bağlama büyüsünü iksire çeviren oydu. Oğlunu öldürecek kadar kara gözlü birisiydi . Sırf elini kirletmemek adına onu öldürmemiş ailesi ile anlaştığı için onu yaşamasına izin vermişti. Şimdi onu kaçıran ve iyileştiren bu iki çocuğun da peşine düşebilirlerdi.

Hemen kilisedeki eşyalarını toplayarak zaten yaklaşan Hogwarts yeni yılı için geçirecek bir yer buldular. Ve Freya nereye gidebileceklerini çok iyi biliyordu. Nasıl olsa konar göçer yaşamak onun uzmanlık alanıydı.

--------------------------------------------------------------------------------------

Peşlerini ve izlerini kaybettirmek için Freya trene binmeden önce hemen havaya bir büyü yollayıp yağmur yağmasını sağlamıştı. Bu büyü ve havaya fırlattığı sihirli karışım bu üçünün geldiğini unutturacak sihirsel kanıt bırakmayacaktı.

Freya daha önce de adamın tarif ettiği insanlarla uğraşmıştı. İçinden bu farklı olacağı gibi hissetse de önlemlerini iyi alacaktı. Nasıl olsa oda Freya idi . Ne yapacağını çok iyi biliyordu.

Bütün eksiklikleri tamamladıktan sonra uzun yolculuk için gözlerini kaparak dinlenmeye koyuldu.

-------------------------------------------------------------

*Freye'nın Rüyasındaki Görü*

" Ahhh Bay Riddle! ve Bay Riddle Junior . Sizi gördüğüme sevindim mi desem acaba ?"

Koyulaşmış gözlerinin altındaki beyaz teni tehlikeli bir kızıllıkta parlarken karşısında dikilen arkası dönük iki erkeğe bakıyordu. Yüzünde kimsenin tahmin edemeyeceği bir ifade vardı. Sorduğu soru karşısında cevabını alamazken seslendiğinde arkasını dönmemeleri ise kadını şüphelendirmişti. Gözlerini kısarak cebinden asasını çıkararak ikisine de birer büyü yolladı ve ikisinin toz olup etrafa yayılmasını izledi. Ardından gözlerini sonuna kadar açarak etrafına hızla bakındı . Çünkü bir tuzağın içerisine çekilmişti. Arkasında beliren insanın sesi ise kadının bu hale gelmesine oldukça memnundu.

" Sanırım şimdi tanışmamız daha iyi olur değil mi ? Bayan Alice Panoptikon ."

--------------------

Bölüm sonu

1 yorum