İyi Okumalar
Tom , şok içinde yerinde put gibi kalakalmıştı. Şu anda gördüğü manzaranın aynısını yıllar önce görmüştü ve gerçek olmasının bu kadar yüksek olması onu yerinde donup kalmasını sağlamıştı. Nasıl unutabilmişti ? Neden şimdi olması şarttı ?
Günlüğüne gördüğü rüyaları özellikle aynısını gördüğü bu mazarayı yazdığına kesinlikle emindi. Ama okumamayı tercih etmiş sonunda da çalışmaktan unutup gitmişti. Büyük bir hata yapıp yapmadığını düşünüyordu. Bu kız onun ölüm sebebi olabilir miydi ?
Gergince bir adım geriledi. Eğer ondan şu anda uzaklaşırsa büyük ihtimalle geçirdiği atak krizleri yüzünden gafil avlanacaktı. Kız , onu rüyalarında zaten gafil avlamıştı.
Karşısında , yerde yatan bilinmezlik duruyordu. Küçük bir kızın bedenine bürünerek somut hale gelmişti. En çok korktuğu ölümden başka korkuları olacağını düşünmemişti.
Yine de , buradan kaçarak gitse kıza çok kötü davransa veya görmezden gelse sadece zaman kaybı olacaktı.
Kendini rahatlatmaya çalışarak sağ elini saçlarının arasından geçirerek iyice karıştırdı. Sonra , kızın yanına onun gibi boylu boyunca yatmıştı.
Daha rahat olması için sol kolunu kafasının altına koyarak yan gözle Freya'yı incelemeye başladı. Haftalar önce delice nefret ettiği kızın yanında rahat oturmak ona hem acı hemde komik geliyordu.
Aslında kendini bıraksa onun yanında rahatlatıcı bir hava olduğunu söyleyebilirdi ama yıllardır aldığı tutum onu şu anda acayip germişti.
Ne diyeceğini bilmiyordu . Ne yapması gerektiğini bilmiyorudu. Bu yüzden sessizce yatarak kızı yan gözle kaçmasını gözleriyle engelleyebilecekmiş gibi incelemeye başladı.
Freya , bu sessizlik içinde buraya kadar gelebileceğini hiç düşünmemişti. Özellikle Tom ile birlikte olaysız sessizce oturmak . Ona imkansız gelmişti. Yalan da olsa yaptığı şeyi söylediğinde aldığı tepkiyi de hiç beklemiyordu doğrusu.
Ardından , gözleri kapalıyken yapması gereken doğru şeyin ne olduğunu anlamıştı. Bir süre sonrada içinde söylemek istediklerini açmaya karar verdi.
" Ben küçükken , yetimhanenin çocuklarla ilgilenen kesiminde bir kadın gözlerimi kapamamı içimden bir dilek tutmamın gerektiğini ardından açtığında yıldızlar kaydığında dileğimin gerçekleşeceğini söylerdi. Her ne kadar saçma olsa da bu yaşıma kadar dediğini gece hep yaparım..."
Tom , kızın gözlerinin kapalı olduğu halde söylediklerini büyük bir dikkat kesilerek suskunluğunu korudu.
Hafifçe yan dönerek kızı daha iyi görebileceği bir açıya ayarladı kendini.
"... Her sabah da bana imkansız yedi şey düşünmemi ve nasıl gerçekleştirebileceğimi düşünmemi aklımdan senaryolar yaratmamı söylüyordu . Bana çok işe yaramayacak ama kafamı oyalayacak bir şeymiş gibi gözükmüştü...."
"Faydasını görebildin mi ?"
Freya , uzun bir uykuan uyanmış gibi gözlerini yavaşça açarak bir kaç kez kırpıştırdı. Dudaklarında özlemi anlatan gülümseme vardı.
" ... Dediğini yaptım , dilediğim ilk yedi şey ise şunlardı ; Sihir yeteneğim olması , özel olmak , ailemin olması , ağlayabilmek , başarılı olmak ,güzel olmak ve farklı olmak ..."
Tom , kaşlarını çatarak dediklerinde ki inceyi fark etmişti .
" Bunlar senin için imkansız şeyler mi ?"
Freya , gözlerini yıldızlardan çekerek yanında yatan Tom'a doğru çevirdi . Tom'un gözleri karanlıkta yıldızlar kadar parlaktı .
Freya derin bir nefes aldı. " Bana söylediği zaman imkansız gibi gelmişti."
Gözlerini tekrardan yıldızları izlemek için çevirdiğinde Tom içinde bir şeylerden cesaret aldığını hissetti. Hafifçe güldü. Bu gülüşü diğer gülüşleri gibi sahte değildi.
" O zaman kadın sana doğruları söylemiş."
Kız anlamayan gözlerle tekrardan çevirdi gözlerini çocuğa. Şimdi oturur pozisyona geçmiş merakla bakıyordu.
Tom'un dudağında şimdi hafifçe bir gülümseme vardı.
" Bir cadısın , insanlar seni el üstünde tutuyor , profesörler ve arkadaşların var , tipinde fena sayılmaz..."
Freya Tom konuşurken kaşlarını çatıp rahatsız şekilde suratını assada son söylediği cümlede gülmüştü.
" Doğru gözükebilir ama aslında biri dışında pek birşey elde etmiş sayılmam . Cadıyım , sihirli yeteneklerim var . Ama içimi dökmek için ağlayamıyorum , özel olmam insanlar için yaptığım yetenek ve sosyal çevremle alakalı olduğu için sahte , ailemin olması için evlenmem veya kardeş gibi gördüğüm biri olması lazım ki uzun zaman önce kaybettim yani ailem yok , ne öz ne manevi , başarılı olmak ise benim hedeflerim ve gerçekleştirebildiğim söylenemez daha uzun zaman var , farklı olmak ... tatmin olamadığım bir şey ve lütfen kendimi güzel felan bulmuyorum..."
Tom dayanamayarak gülmüştü. Freya alınarak ona baksada aslında içinden çok fazla güldüğü için seviniyordu.
" Ağlamak zayıflıktır , cadı veya büyücü olmak zaten özel ve başarılı olmak demektir , bir aileye sahip olmak büyük bir engel , güzellik ise ... zaten sihrin varsa herşey elinde demektir."
Tom , aklında kesinleştiği ve benimsediği fikirlerini söylemişti. Freya'nın neden bu kadar kafaya taktığını da anlamıyordu. Sihirli güçleri vardı ve çalışıyorlardı zaten bütün güç ellerinde değil miydi ? Sadece kullanmayı iyi bilmek gerektiğini düşünüyordu.
Freya , kaşlarını çatarak onaylamayarak kafasını iki yana salladı.
"Ağlamak hiçbir zaman zayıflık belirtisi olmamıştır. Ağlamak , uzun süredir güçlü kaldıktan sonra limit dolduğunda yorulmanın verdiği tepkimedir. Ben ... çok yoruldum ama ağlayamıyorum ..."
"Belkide o limite daha ulaşamamışsındır ." diye cevap verdi Tom. Kızın bu kadar ciddiyete alması onun da ciddiyete almasını sağlamış kelimelerine daha dikkatli seçerek düşünmesine yol göstermişti.
Kız yorgun gözlerle mırıldanmaya başladı.
" İşte bende bundan korkuyorum. O limite gelene kadar daha neler yaşayacağım ..."
Duyulmayacak kadar kısık sesle söylemiş olsa da kızın dediğini duymuştu. Freya , aralarındaki tuhaf sessizliği bozmak için gülümsedi ve ayağa kalktı.
" Malzemeleri bulmaya başlayalım yoksa iksir dersinde malzememiz olmayacak ."
Aslında bu doğru değildi. Freya , iksir için genişlettiği bavulunda bir depo oluşturmuştu ve kimsenin sahip olmadığı iksir malzeme zulasına sahipti. Yinede bunun kimsenin bilmemesi gerekiyordu bu yüzden harekete geçmeliydi.
---------------------------------------------------
İksirlerin malzemeleri aramak , az önce yaşadıklarına kıyasla daha zor geçmişti. Freya en azından böyle düşünüyordu.
Mantarı bulmak çok kolay olmuştu ama güneşin doğmasına kısa bir süre vardı . Bu yüzden toplamaya sadece gecede yaşayan bitkileri toplamaya vermişlerdi.
Bitkiler , zararsız olsada bulundukları yer çok tehlikeliydi. Fosfor renkli parlak voyvoda ağaç yosununu yakalamak için ağaç şeytancıklarını uyandırmamaları gerekiyordu. Uyandırdıklarında küçük dişerini size geçiriyor ve kafanızı döndürerek sizi gerçek olmayan şeyleri görmenize sebep oluyordu.
Kanlı göl incisi ise kara gölden çok uzaktaydı , kan gölü ise kara ormanın tam ortasında bulunuyordu. Adı gibi kan akışkanlığına sahipti . Rengi normal sudan farklıydı ve ceset gibi kokuyordu. İnci ise , gölün dibinde bulunuyordu. Freya gölün zehirli olduğu için denizin dibine gidilemeyeceğini biliyordu. Bu yüzden tüm bildiklerini Tom'a anlatıyor ne yapacaklarına birlikte karar alıyorlardı.
" Kara ormanın içindeki kan gölü Avrupa da ve başka kıtalarda aynısı bulunmakta . Yağmur ormanlarında yaşayan büyücüler bu göldeki şifalardan yararlanmak için iksir ve tılsımlar denemişlerdir. enemişerdir. Ama inci'yi almak için göl çok derin olduğu ve iksirin süresi hemen bittiği için bu çözüm hemen çöpe gitti . Bir tane büyü geliştirdiler . Çağırma büyüsü gibi ama ondan daha farklı. Büyüyü ve yapılacak şeyin ismini söyledikten sonra koymak istediğin yere yapman gerekiyordu. Böylece inci'nin etrafındaki zehirli su insan tenine değmemiş oluyor."
Büyüyü Freya Tom'a göstermek için ilk önce o başladı.
"Pearl Adduxisostende Mihi !"
Koyu parlak incilerden bir tanesi Freya'nın asasıyla yaptığı yere sudan çıkarak hafifçe konmuştu. Tom'da , öğrendiği büyüyle Freya'nın gösterdiğini yaparak büyülü kelimeleri söyledi.
Kısa bir süre sonra da toplaması gerekeni yetecek şekilde toplamışlar ve zehrinden arındırmışlardı.
Son gece bitkisi ise küçük bir hayvandan alınması gereken minik bir damla zehirdi. Gece Kaplanı denen kirpinin dikenlerinden almak yeterliydi.
Bunun için büyük tehlikelere girmeleri gerekmiyordu. Sadece düşürdüklerini de almaları yeterliydi. Ayrıca hayvana bir hata yaparlarsa iğneleri değdiği yerde hemen zehrinden hayatlarını kaybedebilirlerdi.
Gün doğumunun kızılıığı bütün güzelliğiyle yükselirken Tom ve Freya topladıkları iğnelerden zehrin özünü çıkarmaya çalışıyorlardı.
Tom , hiçbir takım çalışmasında uyum sağlayamazdı. Lider hep o olmuştu . Grubu yönetmek kendisinin görevi sayardı. Ama kızla birlikte eşit şartlarda çalışmak hiç de fena olmadığını düşünüyordu.
İşleri bittiğinde , güneş hala doğmaktaydı . Freya , gözlerini ışıktan korumak için kısarak Tom'a döndü.
" Profesör Slughorn , cumartesi günü sadece gece bitkilerinin yeteli olacağını söyledi. Büyük salonda yemek yemek ve takımı tamamlamak için toplanacaktık."
Tom kafasını salladı. Evet Profesör Slughorn , bitirenlerin haber vermesi için küçük bir kağıda isimleri yazıp sihirle kağıdın Profesörlerden birini bulmasını sağlamaları gerekiyordu. Böylece büyük salonda yemeklerini yerken bekleyeceklerdi.
Bu yüzden eşyalarını toplayarak hızla karınlarını doyurmak için büyük salona ilerlediler.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Tom ile geçirdiğim anıların bu kadar ilerleye bileceğini düşünemezdim. Kendisininkini anlatmasa da anlattığım anılarımı büyük bir dikkat ve ilgiyle dinlemiş ve cevaplar vermişti.
Benim tavırlarıma göre de davranışlarını değiştirmiş alay etmek için de olsa hemen ciddiliğe bürünmüştü.
Diğer yandan , anlattıklarım yalan değildi. Yetimhanedeyken bize bakan tatlı bir kadın genç bir kadın , alışamadığım için baş ucumda belirir kafamı okşar ve bana çeşitleri hikayeler farklı fikirler anlatırdı. O anda bana sihir bulunmadığı halde sihirden bile daha büyüleyici gelmişti anlattıkları.
Yetişkin bir bakış açısına sahip olsam da bir çocuk bedeninde sihirle birlikte çocuklarla birlikte uzun yıllar yaşandığında sizde bir süre sonra çocuk gibi davranıyordunuz.
O kadınla birlikte daha önce yaşamadığım mutluluğu kısada olsa yaşamıştım. Kadın , sonra yetimhanede çalışmayı bırakmış ve evlenmişti. Etrafımdaki birçok insanın zarar görmesine alışık olduğum için kadının iyi olmasına çok sevinmiştim. Bana beni evlat edineceğini söylemişti. Elbette ki edinemedi. Sonra yüz yüze görüşemedik. Ama ben onun hep neler yaşadığını görmüştüm. Eşi , kötü bir insan değildi. Aşk evliliği yapmışlardı sadece fakirlerdi. Paraları yoktu. Yine de mutlulardı. Birkaç sene sonra ben özgürlüğümü kazandığımda onlara maddi açıdan yardım bulunabilmiştim. Elbette gelen paraların kimin getirdiğini hiçbir zaman bilemediler ama şimdi durumlarının düzelmesiyle iki tane çocukları ve iş yerleri vardı ve insanlara yardım ediyorlardı.
Tom ile birlikte büyük salonun kapısını açarak içeri girdiğimizde , masamızın dışında birkaç öğrencinin uykulu gözlerle kahvaltı yapmaya başladıklarını gördük .
Ben , Slytherin masasında her zamanki yerime oturdum. Tom ve benim dışımda öğrenci gelmemişti.
Tom'un da benim gibi yerine oturacağını düşünüyordum ama onun yerine karşıma oturmuş ve yemeğini yemeye başlamıştı.
Bende tatmin olurcasına mutlulukla bardağımdaki suyu keyifle ağzıma götürmüştüm.
----------------------------------------------------------------------------------------
Merhabalar çikolatalı turtam ve çilekli dondurmalarım. Artarda bölüm gelmesi beklenmedik biliyorum çünkü bende beklemiyordum dfdsfsdfsf. Bir karar alaraktan neredeyse her gün bölüm yazmaya karar verdim. Çünkü , sıkılıyorum , çalışmam gereken notlar olsa da kalan boş vaktim oluyor , kederlenip depresyona bağlayabilme eğilimi göstermeye başlıyorum çünkü durumumuz malum her şey üst üste geliyor. Kafamı dağıtmam lazım ve yorumlarınıza inanılmaz önem veriyorum ve okumaktan büyük bir zevk veriyor bana. Bu yüzden Tom Riddle ile başlatıp neredeyse her gün bölüm atmaya karar verdim. İleride okul açılırsa uzun zaman atamam çünkü sfsdfsdfsdf. neyse bir duyurum daha var kitap bittiğinde düzenlemeye alınacaktır yani bazı kısa olan bölümler aynı gidişatı değiştirmese de yeni cümleler eklenecektir. Tom riddle ile başlıyorum çünkü diğerlerini yazmak için bu kitaba el açıyorlar fikirler bura da başlıyor sdfsfdfs
