Akıl hastanesi: sürgün

Kalbimin sürgününe hepiniz hoşgeldiniz! Hayat aldatmacılarla doludur! Sen düşersin, Yardıma ihtiyacın olur. Gördüğün ilk kişiye seni yerden kaldırsın diye elini uzatırsın. Ama o sana yan gözle bakar, burun kıvırır ve döner arkasını gider. Bu hayatın yazılı olmayan bir kanunu gibidir. Vazgeçilmez bir ilkesidir. Düşersin; sonra güçlüysen şayet sürünürekte olsa kalkarsın. Hayat adil değildir! Bunun örnekleri bir hayli çoktur. Fakat bence anlatmaya lüzum yok. Hayat toz pembe değildir! Düştüğünde tüm dünyanın kahkahaları havada uçuştuğunda anlarsın. Hikayem bir hayli karışık... Bunu okumaya başladığın ilk anda farkedeceksin... Başımdan elime bulaşan kanın yere şıp şıp düşerek çıkarttığı o tanıdık  ses o kadar tüyler ürperticiydi ki anlatmaya kalksam kelimeler kifayetsiz kalırdı... Ruhum birden fazla parçaya bölünüyor gibi hissediyorum. Ama elimden hiç bir şey gelmiyor. Parçalanan ruhum mu? Bedenim mi? Yoksa beynim mi? İnanın bilmiyorum.   Çünkü; Burada Aydınlık yok, insanlık yok,mutluluk yok, huzur yok. Basit bir floresan lamba dışında burayı görünür kılan hiç bir şey yok. Lanet derecede pis kokan bu yerde ayak bileğimden zincirli bir şekilde kanlar içinde, bir kaç fareyle beraber ölümü bekliyorum. Fareler uzun zamandır burada gibi duruyor. Ama ben buranın yabancısıyım. Korkuyorum anne, kızını buradan kurtarmaya  gelmeyecekmisin? Gelmeyecek. Hiç bir zaman gelmedi ki... Buraya gelmek başlı başına benim tercihimdi biliyorum ama nereden bilebilirdim ki bu lanet olası düzenin bir parçası olacağımı. Her şey benim hatamdı biliyorum ama ondan ayrı geçen günlerim burada olmaktan daha beterdi sanırım. Nefes al ve kurtul şu zincirlerden! Adam akıllı nefes bile alamıyorum fakat onu bulmalıyım. Belki de çoktan buldum bilemiyorum. Ama öncelikle bu kan ve vahşet dolu hastaneden kurtulmalıyım! Kanlı akıl hastanesinden... Kafanızın karıştığının  farkındayım. Durumu kısaca özetleyecek olursam eğer. Öncelikle tamamen vasat bir haldeyim. Nefes almak için bile yeterli oksijenin bulunmadığı bu yerde birde beyin kanaması ile başbaşayım. Herneyse anlaşılan şu ki her şeye en başından başlamalıyım. Ama rica etsem biri polisi araya bilir mi? Delilerin arasında delirmek üzereyim de...