Yaz yağmuruyla ıslanan ruhum
Neden bu hayatıma tasavvufi bir yorum katıyordu
Nedendi hiç inlenmemiş tanrı isimlerinin bedenime yara bırakması
Ve nedendi binaların arasında kaybolmuş garbım derealizasyon ederdi lütfuma
fakat günün açtığı saatte çiçekler solmuştu çoktan
fakat çiçeklerin açtığı saatte gün solmuştu çoktan
Bir küvete atılmış çiçekler ise asla zeke değildi
yorgunluktan yürüyen ellerim
artık benim değildi ve değil olmak ben ve sen olmak gerek bazen
hiçliğin ortasında ileriye gidemedim ben hiç, lekelerimden
Bir daha anımsamak istemediğim kaybolmuşluk hissi
tercih yapmam gereken bazı şeyler doğururdu hayatımda
doğurganlık olmasa
böylece kendimi hapsettiğim kırmızılık
artık kendini doğaya bırakıyordu
kendime bağışladığım bedenlere karşılık bu düzene inat ve fakat
ben hiç görmemiştim bu düzeni kendime bir jest hayallerimdekine bir mimik bırakırken
her sabah sövdüğüm bu sabah neden gelmemişti camımdan odaya
verimli geçen bir çekimden sonra
resimler gerçekten de yazılardan fazlasını anlatabilir miydi artık gitmediğimiz o yanık ormanda
kullanılmayan kelimeleri kullanmak
süslü cümleler kurmak
ne kadar da güzel idi ahlakımı sattığım sahafta
Fazlasıyla kum yağmış bu çölde kalbimi yükselten o tasavvufi yorumum tanrıya mıydı
yoksa bunu isteyen sadece onlar mıydı
anlamsızlığı gökyüzünü kırmızıyla çözmeye çalışmam sanırım ahlakıma zaten zıttı
fakat ben
ilk defa geldiğim bu çölde gördüklerime dayanamamıştım, ağlamadan
gittiğim o cenneti hatırlamadan gezmek ve geldiğim yerlerden geri dönmek
artık zor gelmeden
gözlerimizi kapatalım hiç hatırlamadan, son kez bir letirist gibi kaçalım
korkaklar gibi atfedelim kendimizi Allah'a
ve yaptığım otobüs yolculuğunda bana sorulan sorulardan sonra
flörtöz bakışlara maruz kalmıştım, ahlakımı umursamazca
ahlakı, gene hatırladım
dinlediğim hiç bitmek bilmeyen şaşalı ama anlamlı sözler engeldi
yazmama
Uzun yolculuklar yapamıyordum her kelimeme bakmak
belki de senin turuncu saçların siyaha dönüyordu aklımda
fakat ve
ve fakat
Mi diye sormak artık kendimden öte ve harikulade bir el
ellerime uzaktan değen, hiç ellerime değmeyen
Artık sahilik bile meçhul olmuşken
Benim için bir dibace