Gala yemeği yavaş yavaş sona eriyordu.
Ha-rin derin bir nefes verdi.
"Sonunda bitti..."
Tam çantasını alıp çıkacakken arkasından tanıdık bir ses geldi.
"Bayan Yoon."
Ha-rin gözlerini kapattı.
"Ne yaptım bu sefer?"
Arkasını döndü.
Cha Do-hyun elinde araba anahtarıyla duruyordu.
"Sizi bırakayım."
Ha-rin şaşkınlıkla güldü.
"Sayın Başkan."
"Evet?"
"Ben kovulacağımı düşünüyordum."
"Ben de."
"..."
"..."
"Şaka mı yaptınız?"
"Sanırım."
Ha-rin iki elini beline koydu.
"Bugün ikinci kez şaka yaptınız."
"Sayıyor musunuz?"
"Mecburen."
Do-hyun istemsizce gülümsedi.
"Bunu kimseye söylemeyin."
"Neyi?"
"Güldüğümü."
"Neden?"
"Şirketin dengesi bozulur."
Ha-rin kahkahasını tutamadı.
"Demek espri yapabiliyormuşsunuz."
Otoparka doğru yürürlerken yağmur yeniden başladı.
Ha-rin çantasından küçücük katlanabilir bir şemsiye çıkardı.
Do-hyun şemsiyeye baktı.
"..."
"..."
"Buna şemsiye mi diyorsunuz?"
"Ne var? Gayet kullanışlı."
"İki kişi sığmaz."
"Deneriz."
İkisi aynı şemsiyenin altına girmeye çalıştı.
Sonuç?
Do-hyun'un omzunun yarısı dışarıda kaldı.
Ha-rin'in saçları ıslandı.
Şemsiye rüzgârda ters döndü.
Sessizlik...
Ha-rin şemsiyeye baktı.
Şemsiye ona baktı.
Sonra ikisi de aynı anda pes etti.
Ha-rin gülmeye başladı.
"Tamam..."
"Bu savaşı şemsiye kazandı."
Do-hyun ilk kez sesli güldü.
Kısa sürdü.
Ama gerçekti.
Ha-rin şaşkınlıkla ona baktı.
"Gülüşünüz varmış."
"Maalesef."
"Bence güzelmiş."
Do-hyun hemen ciddileşti.
"Bunu da kimseye söylemeyin."
Tam arabaya bineceklerdi ki...
Şirketten iki kadın çalışan onları gördü.
"Yok artık..."
"CEO gülüyor mu?"
"Ve Yoon Ha-rin'le mi?"
İkisi de telefonlarını çıkarıp uzaktan fotoğraf çekti.
Ha-rin hiçbir şeyin farkında değildi.
Ama ertesi sabah...
Şirkete girer girmez herkes ona bakıyordu.
Asansörde bile fısıldaşmalar vardı.
"Dün gece birlikte gitmişler."
"CEO onu eve bırakmış."
"Aralarında bir şey mi var?"
Ha-rin şaşkınlıkla etrafına baktı.
"Neden herkes bana bakıyor?"
Tam o sırada Ji-eun koşarak geldi.
Elinde telefon vardı.
"Ha-rin..."
"N'oldu?"
"Şirketin anonim dedikodu hesabına düştünüz."
"Eee?"
Ji-eun telefonu uzattı.
Başlık kocaman yazıyordu:
🔥 CEO'NUN KALBİNİ ÇALAN GİZEMLİ ÇALIŞAN! 🔥
Altında da...
Dün gece aynı şemsiyenin altında çekilmiş fotoğrafları vardı.
Ha-rin'in ağzı açık kaldı.
"Ben bittim..."
Tam arkasından sakin bir ses duyuldu.
"Ben de öyle düşünüyorum."
Ha-rin yavaşça arkasını döndü.
Cha Do-hyun elinde kahvesiyle ona bakıyordu.
Ama bu kez...
Gülümsemiyordu.
Devam edecek...