((:üşendiğim için her şeyi yani konuşmaları falan eklemdim hadi iyi okumalar:))
Kerem’in Güncesinden
Onu ilk o sokakta biri kovalarken gördüm vücuttu çok hoş duruyordu bellinin inceliği dudakları gözleri gözleri çok güzeldi takılıp yere düşünce bağırmaya başladı orda kim olursa olsun yardım ederdim o ayrı anında oraya gittimde adam birazda olsa benden tırsmıştı belli oluyordu adam ile dalga geçince kız gülmüştü bende gülmüştüm gülüşü çok güzeldi kolundaki bezi çıkartırken ona sinir oldum o istemeye istemeye onu aldım eve gidince onu sedyeye yatırdığımda fark ettim fazlasıyla zarar görmüştü ona bakmak için kendimi zor tutuyordum bunlar ona kim yaptı dediğimde babam dediğinde ben bile bu kadar dayak yemediğim aklıma geldi kötü sonlardan nefret ediyorum ya biri açı çeker ya biri ölürdü peki biz biz mi? Ne kadar saçma bişiydi biz ne alaka olm
onun gözlerine bakınca nefret, hüzün, acı, özlem görmüştüm çok zarar görmüştü ona bişiy olmasına izin vermezdim, onu koruyacaktım herkesten sakalacaktı(m) fakat bunu yapamazdım o benimle bu garip yaşamda yaşamazdı ben ondan kat kat güçlü bir adamdım o varken hiç bişiy yapamazdım çünkü o garip ve iğrenç tarafım ortaya çıkarsa benden tiksecekti.
Umursadan ona kanımı verdim benim kanım onun ile birlikteydi odadan çıkına tek aklımda ki kişi o olmuştu.”patron durumu ağırmış eğer ölürse biz-“ “onsuz yaşayacağız” “ama” “eğer ölürse yaşacağız onunla birlikte ölmeyeceğiz değil mi?”
Sabah olunca ona kendi ellerim ile çorba yaptım yanına gidince bişiyler sayıklayarak ağladığını gördüm bu beni kırdı Enes diyordu kimdi
aman kimse kim sanane be adama sen işine bak kızı kurtar ve onu rahat bırak ama bunu yapmazdım çok güzeldi ve açı çekmesine izin vermezdim.
Elime silah almıştım onunla oynuyordum içinin boş oldığunu sanıp tetiğe bastım “siktir” demiştim ona baktığımda uyanmıştı ona çorbayı gösterdiğimde 6 yaşında bir çocuk gibi bana bakmıştı çok şirindi sohbet ede ede çorba bitmişti ardından ise onu odamıza götürdüm sonra ordan gitmiştim.
Gelen bildirim ile telefona baktım yazan Afraydı sorguladan telefonunu cebime koydum ardından bilinmeyen bir numara bana mesaj attı.
14.26
059*********:kızımı yarın yada ondan sonraki gün alacağım ona göre davranın
Görüldü
Bunu mu umursayacaktım sanki gerçekten alacaktı
Afra tekrardan mesaj atmıştı ona baktım regl olmuş alırım yazdım sonradan herkese “toplanın gidiyoruz”
dedim ve çıktık eve gidince “efendim her an ölebilirmiş” diye bir cümle duyunca sinir oldum o sinirle Afranın yanına gidince korkmuştu ona poşeti verdim ve yüzündeki utancı görmüştüm şirindi poşeti alıp lavaboya çıktı bana başarmışlardı yanlarına gittiğimde onu kaybettik dedi istemsizce sinir olmuştum “biz nasıl kimdin bilgi alıcağız ha” derin bir sessizlik oluşmuştu tam o sırada Afra gelmişti o anlık hüzünle ona sarıldım ve öptüm
1 gün geçmişti bir kadın kapıma dayandı Afranın annesi olduğunu iddia etti Afra gelince kadına bir vurmadığı kaldı fakat ağzından çıkan cümlelerle denk gelebilirdi onu dışarı çıkartacağımı söylediğimde çok güzel olmuştu dışarı çıktığımızda arabadan inince onu kaybettim her yerde aradım fakat bulamadım
Kerem’in günlüğünden
Neredeyse 3 ay olmuştu sanırım onu hala
bulamıyorumdum..
Bu gün 5 ay oldu artık onu görmedikçe daralıyordum darılıyordu..
Ve 7 ay tamı tamına 7 ay artık sıkılmıştım planları yapmaya başladım inadım inattı onu bulacaktım..
Telefonuma bildirim geldi ve o an sadece telefon ile bakıştım,
—Evet olay yeri tam olarak burası genç kızın bu gün doğum günüydü sadece eve dönmek istenmişti açamasızca çarpan arabanı plakası alındı ve aramaya başlanıldı kız hastaneye gittiğinde iyi olduğunu sadece hafıza kaybı yaşadığı öğrenildi..
Ve göz yaşlarımı tutmadım..