Gözlerimi açtığımda bir yatakta yatar olarak buldum kalkıp etrafa bakındım sonra annemi gördüm üstüme gelmeye başladı “senin benimle olan derdin tam olarak ne be” “her şey bensiz olan günleri doldurmak istiyorum” “doldurma” demiştim kaba bir ses tonu ile
üstüme baktığımda değişmişti “üstümü kim değiştirdi”
“korkma ben” Kerem olsaydı daha mutlu olurdum diye mırıldandım sonra beni yaralı kolumdan tuttu canım açımıştı bağırdım fakat hiç umursamadan beni çekmeye devam etti bir gün iki gün böyle devam etti artık sıkılmıştım sürekli kendi kurallarına uyumamı bekliyor “abla” arkamı döndüğümde Enes oradaydı
yere çömelip kollarımı açtım koşar adımlarla bana geldi ve sarıldı seni çok özledim demişti ilk defa bu kelimeleri duymuştum bu yüzden gözlerimde yaşlar birikmişti “bende seni” annem “iyi bulmuşsun kaçak ablanı ne bok yerseniz yiyin” onunla vakit geçirmeye başlamıştım..
Afra Koç günlüğünden
Neredeyse 3 ay olmuştu sanırım Kerem beni unutmuştu..
Bu gün 5 ay oldu artık burda kaldıkça burası darılıyordu..
Ve 7 ay tamı tamına 7 ay artık sıkılmıştım kaçma planları yapmaya başladım
kaçmaya çalıştım ama faydasız sanırım sonsuza dek burdayım..
Bu gün doğum günümdü 5 Mart annem dışarı çıkabileceğimi söyledi bende nerdeyse tüm gün dışarıda müzik dinledim ve çizim yaptım saat 19.56 olmuştu artık gitmem gerekiyordu yoksa evde büyük bir kıyamet kopacaktı eşyalarımı aldım ve yola çıktım 8 dakka sonra filan karşıma sapık ve içkici insanlar çıkmıştı “naber güzellik var mıdır paran” umursamadan yanından geçtim saçımı çekti tam o sırada boşluğuna yumruk attım ve yere yığıldı sonra diğerleri üstüme geldi “3 yumurta bir çatladı geriye kaldı 2 yumurta” diğerinin yüzüne sert bir şekilde yumruk attım sonra erkekliğine tekme attım diğerinine aynısını yaptım “3 yumurta 3de kırıldı” diyip güldüm keşke bunları babamda da yapabilseydim neyse yoluma devam ettim
ardından yanımdan hızla bir siyah araba geçti
“öh öküz” diye bağırdım araba U dönüşü yaptı ve üzerime sürmeye başladı ve anlık sadece araba farları ile bakıştım..
