Hastaneden taburcu olduğumda sadece kardeşlerim ile vakit geçirmek istediğimi anneme belirtmiştim ona umursamadı.
Evde özel eğitim görüyordum 25 yaşında olan abim Kayra ile beni alıp Çınar ve Enes’i okuldan almak için çıkmıştık ilk Enes’i almıştık markete gitmek istediğini söyledi saate bakınca Çınarın çıkmasına daha 40 dakka olduğunu gördük ve bizde onaylandık marketten bişiyler alıp parka gitmeye başladık bir adamın beni dikkatle izlediği fark ettim ve yanımıza geldi “beni hatırlıyor musunuz” “ben” abime baktım oda bu adamı bilmiyordu “ben üzgünüm” “tamam sorun değil sizde numaram olucaktı ben Kerem,
Kerem Demir” kafamla onaylar bir şekilde tamamdır dedim ve adam öylece uzaklaştı..
Kerem”in güncesinden
Yanındaki adam ve o velet kimdi çocuğu eşi eşi olabilir miydi hayır bu hayatta olmaz olamazdı değil mi??peki çocuğu o daha küçük çok küçük anne olacak yaşta değil ama ye öyle ise onlar kimdi??
”LANET OLSUN!! ONLAR KİMDİİ!!” “efendim iyi-“
“DEĞİLİM ULAN DEĞİLİM HEMDE HİÇ DEĞİLİM!”
o anlık sinir ile duvar vurdum ve duvarda göçük oluştu ve yere çöküp ağladım ne yapa bilirdim??onu nasıl kendime hatırlatacaktım?? Güvelik kameraları kaydedilmiş olmalı ona atıp kendimi hatırlatacaktım
bulup attım ve sadece onu bekledim..
