BÖLÜM 12: KARAR VE ÖZGÜRLÜK
Hakim, sunduğu yüzlerce sayfalık kanıtları ve dinletilen ses kayıtlarını incelemek için duruşmaya iki saat ara verdi. O iki saat, adliye tarihinin en uzun, en nefes kesici bekleyişiydi.
Saatler 14:00’ü gösterdiğinde mahkeme heyeti salona geri döndü. Salondaki binlerce insan nefesini tutmuş bekliyordu.
Hakim gözlüğünü çıkardı ve kararı okumaya başladı:
"Sunulan sarsılmaz deliller, ses kayıtları ve resmi belgeler ışığında; Sanık Viktor Sokolov üzerindeki tüm suçlamalardan BERAAT ETMİŞTİR. Ayrıca, eski Emniyet Müdürü ve organize suç örgütü üyeleri hakkında kasten adam öldürmek, kamu görevini kötüye kullanmak ve kumpas kurmak suçlarından derhal tutuklama kararı çıkarılmıştır."
Hakim tokmakla masaya son kez vurdu: "Celse kapanmıştır!"
Salonda büyük bir alkış ve bağırış koptu. Gazeteciler flaşları art arda patlatırken, polisler Emniyet Müdürü’nün kollarını arkadan bağlayarak kelepçeliyordu. Yıllardır aradığı adaleti hem babası hem de sevdiği adam için aynı anda kazanan Rachel, gözyaşlarına engel olamadı.
Viktor, sanık sandalyesinden çıktı ve aradaki bariyeri bir hamlede geçerek Rachel’a doğru yürüdü. Herkesin, kameraların ve hakimlerin gözü önünde Rachel’ı belinden tutarak kendine çekti ve ona sımsıkı sarıldı.
"Başardın Rachel," dedi Viktor, sesi gurur ve derin bir duyguyla titreyerek. "Beni adın gibi temizledin. Bizi kurtardın."
"Biz başardık Viktor," dedi Rachel, başını onun güçlü göğsüne yaslayarak. "Bitti... Artık kaçmak yok."
Ancak adliyenin dışındaki sokaklarda, eski düzenin son kalıntıları ve Viktor’un beraatıyla her şeyini kaybeden rakip mafya grupları, son bir kanlı hesaplaşma için silahlara sarılmak üzereydi.