BÖLÜM 11: BÜYÜK HESAPLAŞMA
Ertesi sabah Adalet Sarayı’nın ana salonu, kentin tarihi boyunca gördüğü en kalabalık ve en gergin duruşmaya ev sahipliği yapıyordu. İçişleri Bakanlığı müfettişleri, üst düzey emniyet mensupları, ulusal basın ve onlarca avukat salonu tıklım tıklım doldurmuştu.
Savcı, davanın hızla kapatılması ve Viktor Sokolov hakkında tutuklama kararı çıkarılması için mahkeme heyetine baskı yapmaya çalışıyordu.
Tam o sırada, salonun devasa ahşap kapıları gürültüyle açıldı.
Rachel Vance, sol omzundaki askıya ve yüzündeki solgunluğa rağmen, başı dik ve sarsılmaz adımlarla içeri girdi. Arkasında, jilet gibi takımıyla Viktor Sokolov ve onun yasal güvenlik ekibi yürüyordu. Bütün kameralar ve gözler bir anda bu iki zıt ama birbirine kopmaz bağlarla bağlanmış figüre çevrildi.
"Sayın Hakim," dedi Rachel, sesi salondaki tüm fısıltıları bıçak gibi keserek. "Müvekkilim hakkındaki tüm iddiaları tamamen çökertecek, aynı zamanda bu adliyenin ve emniyet teşkilatının içine çöreklenmiş suç şebekesini açığa çıkaracak yeni deliller sunmak üzere buradayım."
Savcı öfkeyle ayağa fırladı: "İtiraz ediyorum! Usulsüz delil sunumu yapılıyor!"
"İtirazınız reddedildi Savcı Bey," dedi Ağır Ceza Hakimi, masadaki tokmakla sıraya vurarak. "Avukat Vance, delillerinizi sunun."
Rachel, yardımcısının getirdiği projeksiyon cihazını mahkeme salonunun ortasına kurdurdu. Hard diskteki belgeler, ses kayıtları ve şifreli para transferleri dev ekrana yansıtıldı.
Salonda buz gibi bir hava esti. Ekrandaki belgeler sadece Viktor Sokolov’a kurulan devasa kumpası kanıtlamıyordu. Aynı zamanda, emniyetin başında duran ve duruşmayı arka sıralardan izleyen Emniyet Müdürü harfleriyle ifşa oluyordu. Kod adı Gölge olan adam, bizzat o müdürdü.
Daha da önemlisi, 12 yıl önceki ses kayıtları çalmaya başladığında Rachel’ın gözlerinden tek bir damla yaş süzüldü. Kayıtta, Emniyet Müdürü’nün Rachel’ın babası Thomas Vance için verdiği infaz emri açıkça duyuluyordu: "Thomas Vance dosyayı kapatmıyor. Gereğini yapın."
Salonda devasa bir uğultu ve şok dalgası koptu. Emniyet Müdürü panikle yerinden kalkıp salondan kaçmaya çalıştı ancak Viktor’un kapıda bekleyen adamları ve dürüst polisler anında adamın önünü kesti.
Rachel, elindeki kürsüye dayanarak derin bir nefes aldı. "Babama atılan iftiralar, müvekkilime kurulan kumpas ve bu şehre çektirilen yılların acısı... Hpsi tek bir adamın ve onun yozlaşmış çetesinin eseridir. Adalet bugün tecelli etmek zorundadır!"