BÖLÜM 10: YARALARI SARMAK
Şehrin arka sokaklarına gizlenmiş, sadece yeraltı dünyasının üst düzey isimlerine hizmet veren özel klinik, dışarıdan sıradan bir depo gibi görünüyordu. Ancak ağır çelik kapıların ardındaki hijyenik ameliyathane ve donanımlı tıp ekipmanları, en lüks hastaneleri aratmayacak nitelikteydi.
Viktor, kucağında omzundan kan süzülen Rachel ile klinikten içeri fırtına gibi girdi. "Doktor! Hemen buraya gelin!" diye gürledi.
Eski bir askeri cerrah olan Dr. Levin, Viktor’un sesindeki o alışılmadık dehşeti duyduğu an ekibiyle birlikte lobiye koştu. Rachel’ı hızla sedyeye aldılar. Kurşun omzu derin bir şekilde sıyırmış, dokuya zarar vermişti ancak şans eseri kemiğe veya ana damarlara denk gelmemişti.
Rachel ameliyathaneye alınırken Viktor’un bileğini sımsıkı tuttu. Bedenini kaplayan soğuk ter ve acıya rağmen gözlerindeki ışık sönmemişti. "Gitmene izin vermiyorum Viktor," dedi fısıltıyla. "Dışarı çıkıp birilerini vurmayacaksın. Yanımda kalacaksın."
Viktor’un intikam hırsıyla yanıp tutuşan gözleri, Rachel’ın bu yalvaran bakışlarıyla duraksadı. "Buradayım," dedi yavaşça diz çökerek. "Hiçbir yere gitmiyorum."
Doktor yerel anestezi uygulayıp dikiş atmaya başladığında, Viktor bir an bile Rachel’ın elini bırakmadı. Birkaç saat önce dağ evini basan onlarca adamı tek başına deviren o amansız mafya lideri, şimdi Rachel’ın attığı her dikişte hafifçe irkilmesini izlerken kendi canı yanıyormuş gibi ıstırap çekiyordu. Nasırlaşmış büyük elleriyle Rachel’ın ipeksi saçlarını okşadı.
"Benim yüzümden," dedi Viktor, sesi pişmanlığın ağır yükü altında kısılarak. "Seni bu karanlığa çekmemeliydim."
Rachel zayıfça gülümsadı. Dikiş işlemi bittiğinde başını hafifçe kaldırıp Viktor’un kan ve kurum içindeki yüzüne baktı. "Beni sen bu karanlığa çekmedin Viktor. Ben kendi irademle girdim. Ve o hard disk elimizde olduğu sürece, babamın da senin de üzerindeki o karanlığı tamamen temizleyeceğiz."
İki saat sonra klinik odasındaki serum bittiğinde, Rachel doğrulmayı başardı. Viktor ona temiz bir ceket giydirdi. Hard disk hâlâ masanın üzerinde, siyah deri çantanın içinde güvende duruyordu.
Viktor çantasından çıkardığı özel şifreli telefonu çalıştırdı. "Şehirdeki yasal temsilcilerim ve basın mensupları bilgilendirildi. Sabah 09:00’da Adalet Sarayı’nda olağanüstü duruşma talep ettik. Bu kasetler ve dijital deliller doğrudan Hakim’e sunulacak."
Rachel ceketini düzeltirken gözleri kararlılıkla parladı. "O zaman gitme zamanı. Bu davayı sokakta değil, mahkeme salonunda bitireceğiz."