Koruyucu (part 2)
"Hiç Baloya Gittin mi?"
🕸️
"Demek parti he?"
Natasha saatlerdir alay ediyordu.
"Bir kez olsun uyuz olma!" Minik dairenizde didişip duruyordunuz."Pembe tütünü getirebilirim bebeğim" Göz devirdin.
"Çok neşelisin. Ne, Steve sana iltifat falan mı etti?"
Tek kaşın havalanırken ima ile güldün. Natasha ise eskimiş koltuk yastığını yüzünde patlatmak üzereydi."Giyecek bir şeyler bulurum" İkinizin kaldığı odaya ilerledin. Dolabını açıp bakındın. Eline siyah bir pantalon aldığın esnada Kafana fırlatılan şey ile irkildin."Hadi ama Y/N. Sakın bana partiye pantalon ile gideceğini söyleme"
"Aslında eşofman takımımı giy-" Cümleni bitiremedin çünkü Nat sana keskin bakışlar atıyordu.
"Peki tamam..."
Attığı şey siyah askılı hoş bir elbiseydi.
"Bu nereden çıktı? Yoksa Steve ile özel randevularınıza mı saklıyorsun?" Sen ima ile sırıtırken o göz devirdi. "Seni öldürmeden giyin ve git. " Kıkırdadın ve elbiseyi yatağına attın. "Amma da mızmızsın "
Cevap vermeden gittiğinde elbiseye baktın. "Bu bir delilik olabilir mi?"
Çok uzun düşünemdin.
"Ben zaten deliyim..."
🕸️
Elbiseni çekiştirirken, aynı zamanda saçını topluyordun. "Hay..."
Toka kayıp gittiğinde saçların salındı. Aynada kendini süzdün."Hadi ama!" Tokayı fırlattın. Geri geri adım atıp üstünü inceledin. O esnada odaya Natasha daldı.
"Hey ..." Dudak ucuyla sırıttı. "Bir hakaret daha etmeden gidebilir miyim?" Hızlıca kapıya yürüdüğünde kolundan tuttu.
"Y/N... Çok güzel olmuşsun tatlım"
Şaşkınlıkla baktın.
"Bu... Çok az Natasha'ca ?" Dedin alayla. Omuzuna vurdu.
"Git estir oraları" Gülümsedin.
Minik dairenin kapısına ilerledin. Eline gelen siyah bilekli spor ayakkabıları, Natasha laf etmeden önce hızlıca giyip kapıdan çıktığın esnada, Kendi kendine konuşan Peter'ı görmen bir oldu.
"Ou-... Hey!"
Seni biraz geç fark etti ve hızlıca toparlandı.
"Hey,Y/N... Selam! "
Utanrak sırıttı ve yavaşça seni inceledi. "Sen... Çok güzel olmuşsun! Yani demek istediğim elbise yakışmış yani, hoş siyah falan-" Konuşmasına izin vermeden koluna girdin.
"Gidelim Bahçe örümceği"
Derin bir iç çekip gülümsedi ve omuzlarını dikleştirdi.
"Sen de yıkılıyorsun..."
🕸️
Okulun balo salonuna girdiğinizde yüksek sesli müzik kulaklarını çınlattı. O kadar renkli ışıklar vardı ki siyah dünyan bir kaç saniye de gökkuşağı gibi olmuştu. "Ahh..."
Garip bir hırıltı ile Ablan kadar Yabani olduğunu güzelce belli ettin. "Fazla gürültü var. " Gözlerinle diğer kızları süzdün. Hepsi gayet güzeldi. "Hey, direk dansçıları da var mı?" Bu sorun Peter'ı kızartttı "Burası okul balosu" Kaşların kalktı "Belki de hayalindeki meslek direk dansçılarından biri olmaktır?" Peter sırıttı. Sen ise yüzünü çevirip etrafı inceledin. İnsanlar manyak gibi dans esiyordu.
Nadir zamanlarda sadece ablan ile dans ederdin.
Burada olmazdı...
"Yemek falan var mı?" dedin. Peter'ın kolunu asla bırakmadın. Bu kalabalık seni ürküttü. "Belki tezgahlarda vardır" Pankartların altında kalmış tezgahlarda öğrenciler bir şeyler dağıtıyordu. "İçki mi?" Dedin merakla. "İçki yok. Hayır asla..." Güldün "Ne , yoksa liselilere çilekli süt mü dağıtıyorlar?" Peter kafa sallarken bir kez daha güldü. "Sanmıyorum"
Omuz silktin
"Zaten çilekli sevmem"
🕸️
Bütün öğrenci tezgahlarından gezip ikramlıklarla kendine akşam yemeği oluşturdun. Sen tıkınırken seni izleyen Parker ile utandığını hissettin. "Bir Widow utanmaz" dedin kendi kendine.
Bahçe örümcekleri , Kara dullar için avdır.
Sen onu fark edince bu sefer o utandı. Elini yumruk yapıp ağızına bastırdı ve öksürdü. Güldün ve ayağa kalkıp lokmalarını zarzor yuttun."Dans etsene." dedin.
Bu onun balosu değil miydi sanki.
"Sen neden etmiyorsun? Kızlar dans sevmez miydi?" Dans eden topluluğu işaret etti.
"
Sanırım türümün tek örneğiyim"
Gülümsedin ve Peter'ın tam yanında durdun Sana baktığında bu sefer kafanı çevirmedin.
Harika, midem yemekten ağrıyor.
Biraz daha bakınca bunun yemekten olmadığını anladın.
Belki de çilekli sütten
Yüzünü düşürüp ayaklarını sürttün. O esnada çalan sesli müzik durdu ve yerine daha romantik bir şeyler çalmaya başladı. Parlak, senin tabirinle pavyon ışıkları yerini sakin ışıklara bıraktı ve insanlar robot gibi birden birbiriyle dans etmeye başladı.
Çiftler gibi
Kaşların kalktığında güldün. "Düğünde gibi mi-" Önündeki el ile duraksadın.
"Dans etmek ister misin?" Peter gerginlikle gülümsedi.
"Yani... Böyle yaparlar değil mi?"
Evet liseli normal çiftler böyle yapardı
Ayaklarını yere sürtmeyi kestin. Gülümsemeden edemedin. Neden sürekli bu çocuğa gülümsüyordun ki? Elini tuttun ve prenses gibi elbiseni tutup eğilip kalktın. "Onur duyarım Bay Parker" Peter 'ın gözleri büyüdü.
"Ne oldu? Yanlış mı yaptım?"
Sen de gerildin.
"Yo- Hayır sadece... Sandım ki istemezsin yani oturmak istersin ama dans sana- yani..."
Peter'ı insanların arasına çektin ve kollarını omuzlarına koyup ellerini arkada birleştirdin. O ise kalakaldı.
"Hadi ama ..." dedin alayla. Ellerini çekip onun ellerini tuttun.
"Bak şimdi"
Peter'ın Ellerini, beline yerleştirdin. O ise ürkekçe koydu ellerini.
"Sen belimi tutacaksın ve ben de kollarımı boynuna..."eski pozisyon geçtin.
"Ve sallanarak dans edeceğiz."
Senin onu yönlendirmen komiğine geldi. Peter sırıttı.
"Doğru"
"Evet" dedin gülerek.
Hafifçe sallandınız. Onun gergin olduğu belliydi."Beni buraya getirdiğin için sağol Örümcek" Ritme ayak uydurdunuz.
"Şehire alışmanı isterim" Seni önemsemesi seni mutlu etti. "Alışıyorum" Kollarını biraz daha ona dolayıp yaklaştığında Peter nefes nefese kaldı. Sırıtmaya devam ettin.
"Gergin olmayı kes." Derin bir nefes verdiği esnada sana çarpan kişiyle geri savruldun.
Garip tip, Peter ve yerdeki sana bakıp güldü.
"Hey millet! Parker kendine arkadaş bulmuş!"
Yerden kalkmadan ikisine nefes nefese baktın."Bu gece size küçük Parker'ın bir sırrını açıklamaya geldim!" Kollarını iki yana açtı ve güldü. "Hey ne yapıyorsun?" Peter sana doğru geldiğinde elinle durmasını işaret ettin ve kalktın.
"Oh... Ne kadar da tatılar değil mi?"
Kaşların çatıldı Kimdi bu ucube?
"Flash git buradan. Sorunun da ne!"
Elbiseni silkelerken Peter'a ve Flash denen acayip tipe baktın. Bir veya iki saniyede bütün vücut tipini ezberledi.
"Sağ bacağı zayıf. Sol elini kullanıyor ve belli ki daha önce omuzu çıkmış" dedin kendi kendine. Ellerini gevşettin ve sessizliğini korudun.
"Sevgilinin adı da ne?" Belli ki partiye içip gelmişti. Üstüne yürüdü."Ne kadar da güzel"
İçki kokusu yüzüne vurdu.
Git ve çilekli süt iç ahmak
Peter, Flash'ı omuzundan tutup çekti ve yumruk attığında partidekilerden garip sesler çıktı. İrkildin. Flash dudağındaki kanı sildi. Tek kaşın havalandı
Örümcek güçlü
"Kes sesini artık!" Flash ayaklandı ve Peter'ın üstüne atlayacağı esnada öne atladın.
"Sen mi koruyacaksın?" Dedi alayla.
"Hey Flash, ben de bir sır vereceğim." Kulağına fısıldadın.
"Ben Romanoff'um"
O anlamayarak kaş çattığında çekilip göz kırptın.
Sol kolunu çevirip bacağını sağ bacağına doladın. Dizi içe kırılırken kolundan destek alıp onu dizlerinin üstüne çöktürttün ve dizini sırtına geçirip ayağını suratına bastırdın.
"Anlatabildim mi Flash?"
Nefes nefese kaldı. İnsanlar size bakarken Arkadaki müzik asla kesintiye uğramamıştı. Peter şaşkınlıkla sana bakaren ona döndün. Elini tekrar tuttun.
"Hadi ..."
Onu çektin ve Flash'tan uzakta dansa devam ettirdin. Kalabalık şaşkınlıkla size bakarken devam ettiniz. "Sen beni koruyacaktın bir de" dedin alayla . "Ben... Cidden üz-" Beklemedin bile. Dudaklarına yaklaşıp tereddüt bile etmeden Peter'ı öptün. Kalbinin yandığını hissettiğinde midende yemek veya çilekli süt ağrısı olmadığını anladı.
Bu his kesinlikle o histi. Kelebekler...
Geri çekildiğinde şaşkındı "Şaka yapıyordum. Üzgün olma... Ama unutma bahçe örümceği Ben Kara dulum. Korunmaya ihtiyacım olmaz ...."
🕸️
Bölüm sonu
Umarım sevmişsinizdir. Tatlı bir bölüm oldu. Sizin için de öyleyse, daha da iyi hissederim.
Bir dahaki bölümde görüşmek üzere Moronlar!