Uyandığımda kargocunun kollarında baygın haldeydim. Başımda kargocu duruyordu,beni dürtüyor,uyandırmaya çalışıyordu. Uyuşuk koyu mavi gözlerim kargocu adama döndü. Adam gözlerimin yavaşça açıldığını görünce biraz rahatlamış gibi bir nefes verdi. "Oh" diye bir ses çıkardı.
Gözlerim biraz daha açıldığında adamı daha iyi gördüm, çekik siyah gözlü,çıkık elmacık kemiklerine sahip siyah saçlı genç görünen bir adamdı. Adam tamamen gözlerimin açıldığını farkedince sordu "İyimisiniz hanımefendi? Ambulansı arayayımmı?" Diye sordu endişeyle.
Ben adama bakakaldım. Hala bakıyordum şaka gibi. Niye bu kadar etkileyici gelmiştiki? Düşünmemem gereken birşeyi düşünmüşüm gibi başını hızla bı o yana bi bu yana salladım. Bunu yaptığıma hemen pişman oldum başımın tekrar dönmesi ile.
Adam başımın döndüğünü farkedince hareket etti. "Sizi oturtalım hanımefendi, yavaşça kalkın" dedi kargocu adam kollarıma uzanıp,beni yavaşça kollarımdan tuttu ve dengede tutmaya çalıştı,ben ise güç gösteremiyordum, basım dönüyordu,cidden başım dönüyordu.
Adam benim dengede duramadığı, kendimi kaldıramadığı farkedince çözümü beni kucaklamaya bulmuştu. Bir eli bacaklarımın altına, diğer eli sırtımı tutup beni kaldırmış, içeri doğru taşımış,beni yavaşça kanepeye bırakmıştı,ben hala başımın dönmesiyle uğraşıyorken adam etrafta sürahi ve bardak aradı, mutfakta bulunca ilerledi. Mutfaktan alınca yanıma geldi.
Bardağı bana uzattı, içmemiş sağladı. İyi olduğumu artık sormuyordu,belkide iyi olmadığımı anlamıştı, telefonunu çıkarmış ve ambulansı arıyordu. Ben hayır der gibi elimi kaldıracaktımki adam bunu engelledi. Telefonu ile konuşmaya yöneldi.
Kısa süre konuştu,sonra ise yanıma geldi "Ambulans birazdan gelicek,iyi olmaya ve bayılmamaya çalış" dedi,buna normalde olsa gülerdim ama hiç halim yoktu,elimi başıma götürmüş okşuyordum. Başım fena şekilde ağrıyordu. Ona rağmen sordum, şuan sormalıydım çünkü daha sonra aklımda kalacaktı "Adınız ne?" Dedim. Kargocu adam kısa süre sonra cevap verdi "Ben Hyunwook,Choi Hyunwook" dedi bana
Choi Hyunwook. Aklımda adı tekrarladı,ama birşey demedim. Hyunwook bir süre durdu,sanki bana soru sormayı planlıyorda şuanki durumundan dolayı yapamıyor gibiydi. Soracağı soruyu anladığımda konuşmaya çalıştım.
Bunu yapınca basım ilk olarak zonkladı. Sonra ise ağrıya dönünce konuştum "Adım Layana, Layana Renyagin" dedim. Hyunwook adımı duyunca başını kaldırıp hafif baktı,o ara dışarıdaki ambulans sireninin sesi net şekilde duyulurdu.
~HYUNWOOK'UN ANLATIMIYLA~
~1 SAAT ÖNCE~
Her zamanki gibi işimi hallediyordum. Kargoculuk.. Son kargoyu vermek için orta gelirli binanın içine girdim, atılan konumun olduğu Kaya doğru ilerledim, doğru yeri bulunca kısa süre durdum. Sonra kapıyı tıkladım. Bir süre sonra önüme neredeyse bayılacak gibi duran, üstünde siyah ipek pijama takımı olan siyah saçlı çekik gözlü çehresi soluk ve kötü görünen bir kadın çıktı.
Bununla şok oldum. Kadın elimde pizza olan kargo paketini almaya yeltenirken bir anda dengesini kaybetti,ben anında pizza paketini bıraktım ve düşmekte olan kadını tuttum,onu uyandırmaya çalıştım. "Hanımefendi, hanımefendi, iyimisiniz, uyanın" gibi bir sürü şey dedim. Ne kadar uyandırmaya çalışsamda olmadı,10 dakika sonra kadının koyu mavi çekik gözleri yavaşça açıldı. Hemen rahatlama ile bir iç çektim.
"Hanımefendi iyimisiniz? Ambulansı arayayımmı?" Dedim, kadın cevap vermedi,bana bakıyordu,sonra aynı şeyleri söylemeye başladım. Kadın hayır der gibi başını sağa sola salladı, başı dönmüş olacakki yüzü buruştu. Ben basının döndüğünü anladım. Kollarından tuttum ve dengede kalmasını sağlamaya çalıştım. Kadın kendi ağırlığını kaldıramayıp ağırlığını bana verdiğini hissedince bunun mantıksız olduğunu anladım ve kadını kucakladım.
Kadını yavaşça koltuğa oturttum ve geriye yaslanmasına yardım ettim. Etrafa baktım, mutfaktan içeriye girdim ve bir bardak ve sürahi ile döndüm. Bir bardak suyu yavaşça kadına içirdim. Kadına ismini sormayı düşündüm. Ama hâlinin kötü olduğu görünce vazgeçtim. Sonra ise kadın yavaşça konuşmaya çalıştı. Başı dönmüş olmalı ki sustu. Sonra konuştu. "Adım Layana, Layana Renyagin" dedi. Sonra ise ambulans sesleri gelmeye başladı.
Bir kaç dakika sonra görevli ekipler içeri girdi, Layana'ya yardım etmeye çalıştılar. Kötü olduğunu farkettiklerinde diğer ambulans görevlilerinden sedye istediler. Layana'yı sedyeye yatırdılar ve ambulansa götürdüler. Sonra ise hastaneye,gitmeyi düşündüm. Ki öylede yaptım.
~LAYANA'NIN ANLATIMIYLA~
~HASTANEDE~
Uyandığımda hastaneydim, yatıyor olmalıydım çünkü gördüğüm ilk şey beyaz tavandı, sağa baktığımda yeni tanıştığım kargocu Hyunwook'u gördüm. Diğer taraftada doktoru. Doktor birşeyler dedi,ne dediğini pek anlamlandıramadım. Sonra ise doktor çıktı.
Yaşadıklarımı anlamlandırmaya çalışırken, yavaşça olduğum yerde doğruldum,hala siyah ipek pijama takımım ileydim. "Doktorla konuştum bayan Layana... Siz" dedi,sanki bana diyeceği şeyi nasıl diyeceğini bilmiyormuş gibiydi. Ben ise koyu mavi çekik gözlerim Hyunwook'a dönmüştü. Diyeceği şeyi bekliyordum. "Şey,beyninizde kitle gibi birşey varmış,MR çekimlerinde tümör olduğundan şüpheleniyorlar,ama tamamen emin değiller,bir kaç ek test daha yapacaklarını söylediler,yani bu akşam buradasınız" dedi Hyunwook. Ben ise şoktan gözlerim açılmıştı,bu haberi sindirmeye çalışıyordum.
Kitle, tümör. Babam bana miras olarak kendindeki kanserimi bırakmıştı yani? Koyu mavi gözlerim çarşafa bakıyordu,bir süre sonra dudaklarım aralandı, gözlerim Hyunwook'a döndü. "Yani... Kansermiyim?" Dedim,sonra ise Hyunwook konuştu "Tam olarak belli değil,ama doktorlar öyle olduğundan şüpheleniyorlar" dedi. Hyunwook bunları pekte demek istemiyor gibiydi.
"Doktorun dediğine göre 3-4 gündür bir şey yetmiyormuşsunuz,kan testlerindede Demir eksikliğiniz olduğunu söyledi. Sizi kurtarmaya çalışırken pizzayı düşündüğüm için yeni pizza sipariş ettim,yemelisiniz" dedi, Hyunwook yemesini istememişti, benim aç olduğumu ve yemem gerektiğini söylemişti,bu ne bir emirdi,ne de bir istek. Bu bir gerekçe idi. Şarttı.
Bunu demesiyle açıkça etkilenmiştim, tanımadığım veya ilk tanıştığım insandan genelde istek kelimeleri duyardım. Bir süre sonra konuştum "Zahmet etmişsin, hiç gerek yoktu, teşekkür ederim" dedim, Hyunwook ise konuştu "Gerek vardı çünkü senin para verip sipariş ettiğiniz pizzaları yere düşürerek mahvettim." Dedi,ben ise kısa bir süre sonra konuştum "Beni kurtarmak isterken yaptın,bu suç değil" dedim, Hyunwook ise sonra konuştu "Suç değil ama işimi yapamadım,ben bir kargocuyum ve o pizzaları sağlam şekilde vermeliydim,her neyse, geçti ve bitti,yemek yemelisin" dedi Hyunwook pizzaları bana uzatırken.
🌑2.BÖLÜM SONU🌑
🌑 SERENDİPİTY🌑