Bölüm 3

Yazıyor…” Duru’nun anlatımıyla… Sınıftan koşar adımlarla çıktım. Utançtan yerin dibine girmiştim, Allahtan sınıfta kimse yoktu diye geçirdim içimden. Okulun kapısına geldigim gibi soluklanmak için bir banka oturdum. Herkes gitmişti o yüzden rahat rahat çantamı toplamaya başladım. Çantamdan kulaklığımı çıkardım “karıştır”a bastım ve çalan şarkıyla birlikte evin yolunu yürümeye başladım. Eve geldiğimde anahtarımla sessiz olmaya özen göstererek kapıyı açtım. Sessizce ayakkabılarımı içeriye aldım. Annenin geldiğimi duymasını istemiyordum. İçeriden seslendi, -sınavın nasıl geçti Anahtarla kafama vurdum,ne kadar sessiz olursam olayım beni duyuyordu işte. -iyi geçti. Diyerek geçiştirdim,gerçektende iyi geçmişti. Yavaş adımlarla salona doğru ilerledim,hemen odama gitmek istiyordum. Televizyona bakarken içeri gelmemle bütün ilgisini bana verdi. -kaç bekliyorsun? -100 Dudakları memnuniyetle kıvrıldı. -iyi çık odana,ses yapma akşama misafirlerimiz var. Yemek için kendin inip alabilirsin. Takviyelerini almayı unutma ve yarınki Türkçe sınavı için masana koyduğum testleri çözüp odama bırak. -Kim gelecek? Diye sordum normalde umrumda olmazdı ama bana ses yapma dediyse önemli biridir diye düşündüm. -aile dostumuz,fevzi amcanlar. Başımı sallayıp odama geçtim. Laptop umu açtım ve akışta bir gönderi gördüm, 1.380 beğeni almıştı. Şaşkınlıkla hesabı stalklmaya başladım. Kullanıcı adı:sessizçıglık:) Bio: bazen sadece gülmek için:) Ne çok gülücük kullanıyor dedim kendi kendime. En son gönderi:gülmek bazen sadece alışkanlıktır:) Hesap o kadar değişikti ki, bu kimin rüyası diye geçirdim içimden. Yorumlara girip “peki hiç gülememek, yada şöyle söyleyeyim gülmene hak verilmemesi nedir?” Yazdım ve yükledim. Biraz daha akışı inceledikten sonra laptop u kapattım ve kendimi derse verdim. Bugün bu test kitabını bitirmem lazımdı. Saat 23:43 olmuştu. Salondan kahkaha sesleri geliyordu açlıktan midem ağrıyordu. Test kitabının son 2 sayfası kalmıştı. 3 tane test kitabı çözmüştüm,çizgi filmlerde olsaydık başımdan duman çıkardı. Son iki sayfaydım çözüp kitapları kapattım. Hafiften uykum geliyordu. Parmaklarımı kıtlattım masayı toplayıp odamdan çıktım. Mutfağa doğru ilerledim,salondaki kahkaha sesleri ve başımın ağrısı birleşince mükemmel bir sinir krizi nedeni oluyordu. Kalanlardan tabağıma doldurdum. Birazda soğuk çay aldım dolaptan, mangolu ve karpuzlu efsane bir şeydi. Odama geçtim ve laptop umu açtım. Saat 1 olmuştu ve herkes fazlasıyla aktifti. Tabağımdaki poğaçadan bir ısırık aldım ve bildirim kutumdaki kırmızı işareti gördüm. Oraya tıkladım ve ağzıma koca bir yudum soğuk çay aldım. Tam o sırada “sessizçığlık adlı kullanıcı yorumunuza cevap verdi.” Bildirimi gördüğüm gibi soğuk çayın ağzımdan püskürttüm inanmayarak sayfayı bir kaç kez yeniledim. Çizginin en yüksek takipçili hesabı beni farketmişti 1 milyondan aşkın takipçisi vardı. Girdigi gruplarda olan üyelerin hepsi onunla tek kelime konuşsa bile bununla övünürlerdi. Bana “bu haksızlıktır.” Yazmıştı. Kalbim yerinden çıkacak gibiydi,döner sandalyemde bir kaç kez elimi kalbime koyarak döndüm. Daha bu şoku atlatamadan bir bildirim daha aldım. “Bir mesaj isteğiniz var.” Dm kutuma girdim ve gördüğüm manzarayla gözlerim yerinden fırlayacak gibi oldu. “Sessizçığlık:) size bir mesaj göndermek istiyor.” -iyi misin? “Mesaj isteği kabul edildi,sohbet etmeye başlayabilirsiniz.” Heyecanla, -sayılır. Yazdım kendimi ağırdan almalıydım,belki arkadaş olurduk. Bu ihtimalle kalbim heyecanla ağrıdı. “Az önce görüldü” Hemen bakmıştı. Yazıyor… Aktif… Yazıyor… -okul zor geçti herhalde? -Sayılır. -Sayılırdan başka cevap bilmiyorsun sanırım:) Kıkırdadım. Gülümseyerek, -eh Buda sayılır. -zorbalık mı görüyorsun? Yazmıştı,fazlasıyla aniydi. -Evet. -zorbalık yapanlar her zaman kötü insanlar değildir unutma;) -Hayır onlar kalpsiz insanlardır bana göre. Gerçek hayatında zorba mıydı yoksa? İnşallah böyle bir şey olmaz diye geçirdim içimden. -sen bilirsin,sessizruh. -evet ben bilirim,sessizçığlık. Yazıyor… Aktif… Yazıyor… -İyi geceler,sessizruh:) -sanada,sessizçığlık. Yazıp gönderdim. O anın gazıyla yeni bir gönderi attım. Gönderi sahibi:sessizruh Gönderi: Zorbalar her zaman kalpsizdir. Yüklediğim anda iki bildirim aldım. *sessizçığlık gönderinizi beğendi.” *sessizcığlık gönderinize yorum yaptı.” Merakla yoruma girdim. Sessizçığlık- :) Ekrana bakarak gözlerimi devirdim ve laptop u kapattım. Soğuk çayımın kalanını kafama diktim ve tabağı olduğu gibi mutfağa geri bıraktım. İştahım kaçmıştı. Odama geri geldim ve test kitaplarını aldım. Test kitaplarını,Annemin odasına koyup kapıyı kapattım. Odama geri döndüm ve ışığı kapattım kulaklıklarımı taktım ve kendimi yatağa bıraktım. Gözlerim yavaş yavaş kapanırken kulaklarımda yabancı bir melodi vardı. Hoşuma gitmişti sakin ve huzurluydu. Gözlerim uykuya yenik düşerken saat çoktan 2 olmuştu bile.