İçeriğe geç
Kami

“monolog” için sonuçlar

Arama sonuçları

Hiçliğin Güncesi

Deleted account

Bazı insanlar ölmez. Sadece yaşamaya devam ederken yavaş yavaş içlerinden silinirler. Eski bir ev, siyah deri kaplı bir günlük ve her sayfada biraz daha çözülen bir zihin... Kim olduğunu söylemeyen bir anlatıcı, geçmişini parça parça hatırlamaya çalışırken okuru da kendi hafızasının içine sürüklüyor. Yazdığı her satır, yalnızlığın, suçluluğun ve bastırılmış anıların karanlığında biraz daha derine iniyor. Fakat bu bir itiraf değil. Bu bir yardım çığlığı da değil. Çünkü bazı insanlar kurtarılmak istemez; yalnızca unutulmak ister. Günlük ilerledikçe gerçek ile hayal arasındaki sınırlar siliniyor. Hatırlanan anılar birbirini yalanlıyor, karşılaşılan insanlar sanki hiç var olmamış gibi kayboluyor ve her yeni sayfa, ilk cümleden beri hissedilen o tek soruyu büyütüyor: Anlatıcı gerçekten aklını mı kaybediyor, yoksa okur mu yanlış parçaları birleştiriyor?

RomanDevam ediyorGizem
100Görüntüleme79Beğeni26Bölümler5,0Oylama

İç Dünya Rehberi

Seyda

Bazı anlar olur içsel duygularımız bize farkındalık getirir ve bizi bir olgunluğa ulaştırır. O olgunluğa erişene kadar da hayatta hep önüne engeller çıkar. Ta ki sen onlarla baş edebilmeyi öğreninceye kadar.

RomanDevam ediyorGenç Kurgu
1Görüntüleme0Beğeni

Acı Pembe

Büşra Gül

Onu belirsizliğe götüren arabanın camına yaslanmış, rüzgarın elleri arasından geçerek boşluğa doğru yuvarlanmasını izleyen küçük çocuk, sessizlik içerisinde yeni sahip olduğu düzenin ona getireceklerini düşlüyordu. Poyraz, 14 yaşında bir çocuğun olması gerektiğinden fazla cahil, cahillikten kıssası hayatı ve hayatın verdiği duyguları tanıyamayacak kadar yalnız bir çocuktu. Bunun için de kimseyi suçlayamazdı, doğdu doğalı yetimdi. Yıllar boyunca yaşadığı tek yer 2 katlı bir yetimhane olduğunda ; yenilik, heyecan ve korku karışımı hisler Poyraz'ın, boş ve ani zihininde neyden kaynaklandığını bilmediği bir yağmur haline gelmiş, gittikçe yüreğine doğru akıyordu ve çok geç olmadan yönünü değiştirmek istedi. Kalp, insanın aynasıdır. Bazılar bunun gözler olduğunu savunur, evet gözler de duyguların yansımasıdır ancak kalp, zaten duygular değil midir? Kalp insanı yaşatır, duygular insanı yetiştirir.

RomanDevam ediyorDram
0Görüntüleme1Beğeni5,0Oylama