“Yenidünya” için sonuçlar
Arama sonuçları
Harp Okulu
hlnkzlbga
Burası sırlarla dolu büyük bir Harp okulu... İnsanların büyük bir çoğunluğu, destek verdiği ve umut bağladığı birçok hayati konulara; örgüt, kurum, patron veya sıradan bir insana hiç sorgusuz inanmakta, hizmet etmekte ve desteklemekte. Fakat en önemlisi de onlar tarafından kısıtlanmakta! " Yeni Dünya düzeni teorisini gerçekleştirmek için her milletten topladığı öğrencilere eğitim veren okul yeni arkadaşlıklara ve yeni mücadelelere kapı açmıştır. " . Duyguları aktarmam ve hissetmeniz dileğiyle! ♡ UMUTSUZLUĞUN İÇİNDEKİ UMUT! +16 ( Detaylı ve yoğun olmasada üstü kapalı savaş unsurları içerdiği için bu yaş sınırı yeterli olacağını düşünüyorum)
CEHENNEMİ DÖNÜŞTÜRMEK
Aleda_t
Efsaneler olağanüstüdürler. Anora ve tüm Dünya’nın tekrar hayat bulmadan önceki zamanları….. Kahramanlığa ant içmiş bir topluluk neler yapabilirdi? Ne kadar ileri gidebilirdi? Ya da gerçekleri öğrendiklerinde kendilerini nasıl koruyabilirlerdi? Kuralları olan bu dünyada bazı şeyler değiştirilmemeliydi. Ölüm gibi. Kahraman Aris ve Efsanevi Nora’nın hikayesine hoşgeldiniz. İki yakın dost, iki fani düşman ve bir efsane. Sihirli kurulmuş bir dünyanın kapılarını aralamak için sadece bir başlangıç. "-Konu bensem her türlü kazanırım. -Karşındaki bensem şartlar senin için aynı değil demektir."
ARAZ
Nagihan
Parmakları arasında yıldızlar, gözlerinde dolunay, gülüşünde kızgın bir güneş saklıydı. * Kışkırtıcı bir rüzgar tenini yalayıp geçerken aynı anda titreyip ısındı. Üzerindeki karanlık sıcaklıkla birlikte artıyor bedenini dört bir yandan kuşatıyordu. Karanlığın içine açtı gözlerini, ürperdi. Sisli bir karanlık ruhuna usulca sızarken uzaklardan bir uğultu duyuldu. Acı dolu uğultu kulaklarına dolup yüreğine işledi ve binlerce yaş volkanik bir dağ misali patladı gözlerinden. Lav misali değdiği yeri yakan yaşlarının arasından kıpırdamaya, nefes almaya, yardım çağırmaya çalıştı ama başarılı olamadı. Uğultular gittikçe yaklaşıyordu. Kurt. Kurt ulumasıydı bu. Konuşuyor, bağırıyor, onu çağırıyordu sanki. İki yanına mıhlanmış elini hava kaldırmaya çalışırken keskin buz mavisi gözlerini gözlerine dikmişti. Aç bir hırlama çıktı burnundan, sivri dişleri uzun ağzının kenarında parladı ve uğultu şiddetlendi. Şimdi acı değil korku veriyordu. Dudaklarını aralayıp gittikçe yaklaşan kurdun yüzüne karşı çığlık atmak üzereyken uzaklardan bir kükreme duyuldu. Kurdun vahşice açılmış ağzı ve aç gözleri yüzüne daha fazla yaklaşamadan keskin ve hızlı bir pençe girdi aralarına. Uluma ile kükreyiş birbirine karıştı. Kurt aslana, aslan kurda karıştı. İsli gökyüzü toza dumana karıştı, susuz gökyüzünden kan damlaları sıçradı ıslak yüzüne. Sıcak damlalar dudaklarına, dudaklarından gerdanına dağıldı. Korku ve öfke tüm bedenini ele geçirdi, mıhlanmış elini bütün gücüyle havaya kaldırdı ve parçalanmış bileğinden süzülen kanlar havadaki kan zerrelerine karışırken titreyen boğazından şiddetli bir çığlık yükseldi. Savaşa, binlerce yıldıza, bir araya gelmiş güneş ve aya karşı uzun soluksuz acı dolu bir çığlığı semanın açıklarına bıraktı. Zemin sarsıldı, gök uğuldadı, kurt sustu, aslan irkildi... Ay ve güneşi ise gören olmadı.
Ruh Ateşi
Sümeyye Çalık
"Koş!" diye fısıldadı. Emir açıktı, ağaçların arasına girerek kendini gözden kaybettirmeye çalışıyordu. Rüyalarında gördüğü yerin gerçek olduğunu kim bilebilirdi. Kabus diye nitelendirdiği rüyalarının içinde kendini bulmayı beklemiyordu. O normal ve uykusuz halini geri istiyordu fakat bilmiyordu ki aslında ona bahşedilen güçlerin ona hediye verilmediğini. Sonumuzu kendimiz mi yazarız yoksa var olduğumuz andan itibaren bize sunulan senaryoyu mu uygularız? Maria sadece bu sorunun cevabını istiyordu. Kendi mi ölümüne sebep olacaktı yoksa ölmesi mi gerekiyordu? Onun ölümü yüzyıllar önce yazılmıştı. Ruhu her zaman onun yanındaydı, ruhu onu tanıyordu fakat o ruhunu tanımıyordu.
VİSAL MİSALİ
Onur_rr
Beni zaman kuşatmış, mekan kelepçelemiş; Ne sanattır ki, her şey, her şeyi peçelemiş... Perde perde veralar, ışık başka, nur başka; Bir anlık visal başka, kesiksiz huzur başka. Renk, koku, ses ve şekil, ötelerden haberci; Hayat mı bu sürdüğün, kabuğundan, ezberci? Yoksa göz, görüyorum sanmanın öksesi mi? Fezada dipsiz sükut, duyulmazın sesi mi?
Evrenler Arası
Sena
Bu hayat benim mi? Bu garip Dünya'ya alışabilir miyim bilmiyorum fakat alışmamalıyım. Evrenime aitim. Geçici sürede kalacağım yerlere kendimi bağlamamalıyım. Peki ya bağlayan bir kişi olursa? 🐙 "Hayır gidemezsin! Anlamıyor musun?" "Asıl sen anlamıyorsun. Bana ihtiyaçları var. Yalnız bırakamam." "Beni de götür o zaman. Burası sensiz... Sensizken çok sessiz, boş."
Viola
orenda
4 krallığın bulunduğu bir diyarda Güney prensesi olan astraea sylveraine , kuzey ve güneyin asırlardır süren düşmanlığın yeni nesile miras kalan savaşının barış anlaşmasında güneyin sadaketinin simgesi olarak kuzey kralı Alaric stormr'la evlenmesi üzerine söz verilir. Ne güney daha önce kuzeye hatta uzun yıllardır başka bir krallığa gelin gitmiş.Ne de kuzey daha önce güney gibi asırlardır düşman olduğu bir yerden müstakbel kraliçe kabul etmişti. Ya bu evlillik iki krallığın kan'ıyla bitecek ya da düğünlerinde dökülen kan barış anlaşmasının imzası olarak dökülen son kan olacaktı.
Altın Çağ
V
"Hep kandırıldık. Ne acı verici bir gerçek, ne acı verici bir düzen. Üstte olanlar hırsları yüzünden dünyayı ve insanları gözlerini kırpmadan yok ediyorlar, kurban veriyorlar. En kötüsü ne biliyor musun? İnsanlar gönüllü bir şekilde kurban olmayı kabul ediyor." Canım çok yanıyordu, gerçekleri bilmek acı veriyordu. Dünya asla temiz bir yer olmamıştı bunu biliyordum. Bu kadar kötü olacağını tahmin ediyordum ama asla hazır değildim. Bu kadar felaketi,ölümleri görmeyi bilse bile kim hazır olabilirdi ki? Yada hangi "normal" insan hazır olabilirdi? "Yeni dünya düzeni" dedikleri şey cidden bu felaketler miydi?