ARAZ

Parmakları arasında yıldızlar, gözlerinde dolunay, gülüşünde kızgın bir güneş saklıydı. * Kışkırtıcı bir rüzgar tenini yalayıp geçerken aynı anda titreyip ısındı. Üzerindeki karanlık sıcaklıkla birlikte artıyor bedenini dört bir yandan kuşatıyordu. Karanlığın içine açtı gözlerini, ürperdi. Sisli bir karanlık ruhuna usulca sızarken uzaklardan bir uğultu duyuldu. Acı dolu uğultu kulaklarına dolup yüreğine işledi ve binlerce yaş volkanik bir dağ misali patladı gözlerinden. Lav misali değdiği yeri yakan yaşlarının arasından kıpırdamaya, nefes almaya, yardım çağırmaya çalıştı ama başarılı olamadı. Uğultular gittikçe yaklaşıyordu. Kurt. Kurt ulumasıydı bu. Konuşuyor, bağırıyor, onu çağırıyordu sanki. İki yanına mıhlanmış elini hava kaldırmaya çalışırken keskin buz mavisi gözlerini gözlerine dikmişti. Aç bir hırlama çıktı burnundan, sivri dişleri uzun ağzının kenarında parladı ve uğultu şiddetlendi. Şimdi acı değil korku veriyordu. Dudaklarını aralayıp gittikçe yaklaşan kurdun yüzüne karşı çığlık atmak üzereyken uzaklardan bir kükreme duyuldu. Kurdun vahşice açılmış ağzı ve aç gözleri yüzüne daha fazla yaklaşamadan keskin ve hızlı bir pençe girdi aralarına. Uluma ile kükreyiş birbirine karıştı. Kurt aslana, aslan kurda karıştı. İsli gökyüzü toza dumana karıştı, susuz gökyüzünden kan damlaları sıçradı ıslak yüzüne. Sıcak damlalar dudaklarına, dudaklarından gerdanına dağıldı. Korku ve öfke tüm bedenini ele geçirdi, mıhlanmış elini bütün gücüyle havaya kaldırdı ve parçalanmış bileğinden süzülen kanlar havadaki kan zerrelerine karışırken titreyen boğazından şiddetli bir çığlık yükseldi. Savaşa, binlerce yıldıza, bir araya gelmiş güneş ve aya karşı uzun soluksuz acı dolu bir çığlığı semanın açıklarına bıraktı. Zemin sarsıldı, gök uğuldadı, kurt sustu, aslan irkildi... Ay ve güneşi ise gören olmadı.