“Vaveyla” için sonuçlar
Arama sonuçları
vaveyla
Ceren
Yaşadığı şeylerin ağırlığıyla yavaş adımlarla yürüyordu genç kız. Üzerindeki kara bulutlar havayı daha da depresifleştiriyor, daha çok boğuyordu. Hissettikleri tarif edilemezdi. Elini hızlıca boynundaki siyah fulara götürdü ve sinirini çıkarmak için çekti boynundan fuları. Boynunda olan fular şimdi ellerindeydi ve siyah fularında bir hikayesi vardı. Ona göre siyah olan herşeyin bir hikayesi vardı, olmak zorundaydı ve o siyahın ta kendisiydi... Yavaş adımlarla büyük demir kapının önünde durdu. Kafasını kaldırıp geçmişine bakarken elindeki siyah fuları daha çok sıktı. Başı dönüyor, miğdesi bulanıyor,ayakları artık tutumuyordu... Yere çöktü yavaşça, genç kız bilincini kaybetmeye başlamıştı. Elindeki fuları daha sıkı sıkarken, artık etraf tamamen karanlığa bürünmüştü. Kızın siyahın en koyu tonunda ki saçları yağmurda ıslanıyor, yağan yağmur hiç yardımcı olmuyordu. Bereket olarak bilinen yağmur o gece genç bir kızı hayattan koparmıştı...
Vaveyla
nisa
Parmaklarımdaki diş izleri ne zaman geçecek? Boğazım çok acıyor anne, yutkunamıyorum. Yaşadıklarım bir kabus mu? Eğer öyleyse ne zaman bitecek? Çok uyudum anne. Yalvarırım uyandır beni, çok korkuyorum.
vaveyla
Çikilooop
"Senin Emraha yaptıklarını unutmadım püüü utanmadın mı çocuğu kandırırken?" "Teyzecim bi dur Allah aşkına o bir diziz ayrıca o Emrah sadece bir karakterin adı yaşanılan olaylar GERÇEK DEĞİL!" "Sus kız, esmer cadı, kalp hırsızı, bölüm sonu canavarı, an...." "Ehh teyze ehhhğh yani" Nerden bulaştım bu işe lan???
vaveyla
Çikilooop
"Senin Emraha yaptıklarını unutmadım püüü utanmadın mı çocuğu kandırırken?" "Teyzecim bi dur Allah aşkına o bir diziz ayrıca o Emrah sadece bir karakterin adı yaşanılan olaylar GERÇEK DEĞİL!" "Sus kız, esmer cadı, kalp hırsızı, bölüm sonu canavarı, an...." "Ehh teyze ehhhğh yani" Nerden bulaştım bu işe lan???
VAVEYLA
Damla Demirci
Büyüyünce mi anlaşılıyor çıkarlar, yoksa biz mi mâsumduk önceden.Yoruluyor insan, yaşlanıyor gün geçtikçe,ve umursamıyor olanları. Bir roman olsun gençliğin derdini konu alsın , tüm nefret bu romana kusulsun ki,dünyaya yalnızca tebessüm kalsın. Bir roman olsun ki bu roman ;okudukça yaşlandıran , yaşlandıkça unutulan...
Vaveyla
Vaveyla
...
VAVEYLA
Ceylan
Kayra tüm olacaklardan habersiz iken sokakta tanıştığı genç ve dikkat çekici olan adam olacaklardan gayette haberdardı fakat plana katmadığı bir kaç olay olmuştu bunların hiç birinin planlarını bozmasına izin vermiyecekti. Tabi bu olaylar içerisinde katmadığı aşkta vardı. Bu sefer planı o değil kader yapmıştı.
Vaveyla
vespertilio
Baş karakter Denis aksiyon düşkünü bir kızdır yaptığı başvuru ile hayatı değişir
Vaveyla
......
Yaşadığı şeylerin ağırlığıyla yavaş adımlarla yürüyordu genç kız. Üzerindeki kara bulutlar havayı daha da depresifleştiriyor kızı daha çok boğuyordu.Hissettikleri tarif edilemezdi. Elini hızlıca boynundaki siyah fulara götürdü ve sinirini çıkarmak ister gibi boynundan fuları çekti. Boynunda olan fular şimdi ellerindeydi ve siyah fularında bir hikâyesi vardı. Ona göre siyah olan herşeyin bir hikâyesi vardı, olmak zorundaydı ve o siyahın ta kendisiydi... Yavaş adımlarla büyük demir kapının önünde durdu, kafasını kaldırıp geçmişine bakarken elindeki siyah fuları daha çok sıktı. Başı dönüyor, miğdesi bulanıyor, ayakları artık tutmuyordu. Yere çöktü yavaşça genç kız, bilincini kaybetmeye başlamıştı. Elindeki fuları daha sıkı sıkarken artık etraf tamamen karanlığa bürünmüştü. Kızın siyahın en koyu tonundaki saçları yağmurda ıslanıyor, yağan yağmur hiç yardımcı olmuyordu. Bereket olarak bilinen yağmur; o gece genç bir kızı hayattan koparmıştı...
VAVEYLA'NIN GÖLGELERİ
Asmin Zeynep Kaplan
Bir örgüt düşünün. VUSLAT örgütü kendi adaletlerine kavuşmaya çalışırlar. Bazı sebeplerden dolayı ana karakterimiz ELARA KALKAN'ın polis olan babası bu örgüt tarafından öldürülür. Günlerden bir gün Elara sosyal medya da dolaşırken yine bu örgüt tarafından ailesi öldürenlerle iletişime geçip bazı önemli karar verirler ve intikam yoluna çıkarlar. Onları upuzun bir yol ve maceralar bekler ve hiç tahmin etmedikleri şeyler yaşarlar...
Acı Vaveyla
Melike Tekin
"İnsan annesini babasını seçemediği gibi aşık olduğu insanı da seçemiyormuş. Yoksa ben hiç ona aşık olur muydum?" Her bölümü ayrı bir heyecan olucak.
Sukût-u Vaveyla
Esen Gül
Ya' aburnee arapçada yokluğu ile yaşamanın acısına dayanamayacağı için sevdiğinden önce ölme arzusunu anlatan bir kelime Bende sevdiğimin yokluğuyla sınanmıştım ya da o beni kendi yokluğuyla sınamıştı... Herşeyin sonunda anlamıştım ne kadar aptal olduğumu ne kadar sırtımdan bıçaklanmaya müsait olduğumu.
Adsız Hikayeler: Vaveyla
Hatice İsmoilova
…. Söylenmemiş tüm sözler. Duyulmamış hiç sözler.
vaveyla - gerçek ailem -
medine yılmaz
yakında sizlerle şimdiden kütüphanenize eklemeyi unutmayın yasadıgı ailede mutluyken nereden çıktı gerçek ailesi peki o aile yıllardır evlat acısı çekiyorsa
Vaveylayı Duymak Mümkün Mü?
Yağmur Zeynep
Bir trafik kazasıyla yetim ve öksüz kalan Kardelen'in velayeti dedesine verilir. Ona olabilecek en kötü şartlarda bakan ve kendini ona babası olarak tanıtan dedesinden nefret eden Kardelen 18'ini doldurduğu an dedesiyle yaşadığı evden kaçar ve bilinmedik bir yerde sahip olduğundan habersiz olduğu psikolojik sorunlarıyla yaşam sürebjleceğini sanar. Lakin tek başına kaldığında varlığını belli etmeye başlayan mizofoni ve şizofreni başlangıcı çevresindekilerin fazla dikkatini çekmeye başlar. Asıl hikaye tam bundan sonra başlıyor! ◇ "Hayallerimi yaşamak nasıl bir duygu?" Yazdım her zamanki gibi ortamızda duran kağıda. Bal rengi harelerini benden çekip kağıda yönlendirdi. "Hayalin... bu mu?" Yazdı. "Evet. Sorun mu var?" "Sağır olduğumu biliyorsun değil mi?" "Evet." Yazdım kağıda, aynı rahatlıkla. Sesli bir şekilde İç çekti. "Hayalin bu olmamalı... bu... bu berbat bir şey..." "Hayır. Seslerin olmadığı bir dünya kitaplardaki harikalar dünyasından daha da güzel... böyle bir nimetin kıymetini bilmiyorsun." Yazdım. Fikrimin arkasındaydım. Elindeki mavi tükenmez kalemi masaya bıraktı ve benimle göz teması kurdu. İşaret parmağı kalemi sımsıkı tutan baş parmağımı okşadı kısa bir süre sonra kalemini tekrar eline aldı. O da benim gibi temastan haz etmiyordu. "Ah, benim güzel Berceste'm. Sana bu hayalleri kurduran dünya kahrolsun." Yazdı kağıda. "Karma gerçek. Kahrolacak. Ama o güne kadar sen hala benim hayallerimi yaşıyor olacaksın ve ben hala bunu arzulayacağım hayal dünyamda." Yazdım. Bu adam kıymetini bilmiyor. Düşünsenize seslerden arınmış ve kafanızdaki seslerle sizi yalnız bırakan sadece görsellerden oluşan bir dünyayı. Karma gerçek. Peki hayaller de gerçek mi? ◇
Vaveylayı Duymak Mümkün Mü?
Yağmur Zeynep
Bir trafik kazasıyla yetim ve öksüz kalan Kardelen'in velayeti dedesine verilir. Ona olabilecek en kötü şartlarda bakan ve kendini ona babası olarak tanıtan dedesinden nefret eden Kardelen 18'ini doldurduğu an dedesiyle yaşadığı evden kaçar ve bilinmedik bir yerde sahip olduğundan habersiz olduğu psikolojik sorunlarıyla yaşam sürebjleceğini sanar. Lakin tek başına kaldığında varlığını belli etmeye başlayan mizofoni ve şizofreni başlangıcı çevresindekilerin fazla dikkatini çekmeye başlar. Asıl hikaye tam bundan sonra başlıyor! ◇ "Hayallerimi yaşamak nasıl bir duygu?" Yazdım her zamanki gibi ortamızda duran kağıda. Bal rengi harelerini benden çekip kağıda yönlendirdi. "Hayalin... bu mu?" Yazdı. "Evet. Sorun mu var?" "Sağır olduğumu biliyorsun değil mi?" "Evet." Yazdım kağıda, aynı rahatlıkla. Sesli bir şekilde İç çekti. "Hayalin bu olmamalı... bu... bu berbat bir şey..." "Hayır. Seslerin olmadığı bir dünya kitaplardaki harikalar dünyasından daha da güzel... böyle bir nimetin kıymetini bilmiyorsun." Yazdım. Fikrimin arkasındaydım. Elindeki mavi tükenmez kalemi masaya bıraktı ve benimle göz teması kurdu. İşaret parmağı kalemi sımsıkı tutan baş parmağımı okşadı kısa bir süre sonra kalemini tekrar eline aldı. O da benim gibi temastan haz etmiyordu. "Ah, benim güzel Berceste'm. Sana bu hayalleri kurduran dünya kahrolsun." Yazdı kağıda. "Karma gerçek. Kahrolacak. Ama o güne kadar sen hala benim hayallerimi yaşıyor olacaksın ve ben hala bunu arzulayacağım hayal dünyamda." Yazdım. Bu adam kıymetini bilmiyor. Düşünsenize seslerden arınmış ve kafanızdaki seslerle sizi yalnız bırakan sadece görsellerden oluşan bir dünyayı. Karma gerçek. Peki hayaller de gerçek mi? ◇
Vaveylayı Duymak Mümkün Mü?
Yağmur Zeynep
Bir trafik kazasıyla yetim ve öksüz kalan Kardelen'in velayeti dedesine verilir. Ona olabilecek en kötü şartlarda bakan ve kendini ona babası olarak tanıtan dedesinden nefret eden Kardelen 18'ini doldurduğu an dedesiyle yaşadığı evden kaçar ve bilinmedik bir yerde sahip olduğundan habersiz olduğu psikolojik sorunlarıyla yaşam sürebjleceğini sanar. Lakin tek başına kaldığında varlığını belli etmeye başlayan mizofoni ve şizofreni başlangıcı çevresindekilerin fazla dikkatini çekmeye başlar. Asıl hikaye tam bundan sonra başlıyor! ◇ "Hayallerimi yaşamak nasıl bir duygu?" Yazdım her zamanki gibi ortamızda duran kağıda. Bal rengi harelerini benden çekip kağıda yönlendirdi. "Hayalin... bu mu?" Yazdı. "Evet. Sorun mu var?" "Sağır olduğumu biliyorsun değil mi?" "Evet." Yazdım kağıda, aynı rahatlıkla. Sesli bir şekilde İç çekti. "Hayalin bu olmamalı... bu... bu berbat bir şey..." "Hayır. Seslerin olmadığı bir dünya kitaplardaki harikalar dünyasından daha da güzel... böyle bir nimetin kıymetini bilmiyorsun." Yazdım. Fikrimin arkasındaydım. Elindeki mavi tükenmez kalemi masaya bıraktı ve benimle göz teması kurdu. İşaret parmağı kalemi sımsıkı tutan baş parmağımı okşadı kısa bir süre sonra kalemini tekrar eline aldı. O da benim gibi temastan haz etmiyordu. "Ah, benim güzel Berceste'm. Sana bu hayalleri kurduran dünya kahrolsun." Yazdı kağıda. "Karma gerçek. Kahrolacak. Ama o güne kadar sen hala benim hayallerimi yaşıyor olacaksın ve ben hala bunu arzulayacağım hayal dünyamda." Yazdım. Bu adam kıymetini bilmiyor. Düşünsenize seslerden arınmış ve kafanızdaki seslerle sizi yalnız bırakan sadece görsellerden oluşan bir dünyayı. Karma gerçek. Peki hayaller de gerçek mi? ◇
Vaveylayı Duymak Mümkün Mü?
Yağmur Zeynep
Bir trafik kazasıyla yetim ve öksüz kalan Kardelen'in velayeti dedesine verilir. Ona olabilecek en kötü şartlarda bakan ve kendini ona babası olarak tanıtan dedesinden nefret eden Kardelen 18'ini doldurduğu an dedesiyle yaşadığı evden kaçar ve bilinmedik bir yerde sahip olduğundan habersiz olduğu psikolojik sorunlarıyla yaşam sürebjleceğini sanar. Lakin tek başına kaldığında varlığını belli etmeye başlayan mizofoni ve şizofreni başlangıcı çevresindekilerin fazla dikkatini çekmeye başlar. Asıl hikaye tam bundan sonra başlıyor! ◇ "Hayallerimi yaşamak nasıl bir duygu?" Yazdım her zamanki gibi ortamızda duran kağıda. Bal rengi harelerini benden çekip kağıda yönlendirdi. "Hayalin... bu mu?" Yazdı. "Evet. Sorun mu var?" "Sağır olduğumu biliyorsun değil mi?" "Evet." Yazdım kağıda, aynı rahatlıkla. Sesli bir şekilde İç çekti. "Hayalin bu olmamalı... bu... bu berbat bir şey..." "Hayır. Seslerin olmadığı bir dünya kitaplardaki harikalar dünyasından daha da güzel... böyle bir nimetin kıymetini bilmiyorsun." Yazdım. Fikrimin arkasındaydım. Elindeki mavi tükenmez kalemi masaya bıraktı ve benimle göz teması kurdu. İşaret parmağı kalemi sımsıkı tutan baş parmağımı okşadı kısa bir süre sonra kalemini tekrar eline aldı. O da benim gibi temastan haz etmiyordu. "Ah, benim güzel Berceste'm. Sana bu hayalleri kurduran dünya kahrolsun." Yazdı kağıda. "Karma gerçek. Kahrolacak. Ama o güne kadar sen hala benim hayallerimi yaşıyor olacaksın ve ben hala bunu arzulayacağım hayal dünyamda." Yazdım. Bu adam kıymetini bilmiyor. Düşünsenize seslerden arınmış ve kafanızdaki seslerle sizi yalnız bırakan sadece görsellerden oluşan bir dünyayı. Karma gerçek. Peki hayaller de gerçek mi? ◇
Vaveylayı Duymak Mümkün Mü?
Yağmur Zeynep
Bir trafik kazasıyla yetim ve öksüz kalan Kardelen'in velayeti dedesine verilir. Ona olabilecek en kötü şartlarda bakan ve kendini ona babası olarak tanıtan dedesinden nefret eden Kardelen 18'ini doldurduğu an dedesiyle yaşadığı evden kaçar ve bilinmedik bir yerde sahip olduğundan habersiz olduğu psikolojik sorunlarıyla yaşam sürebjleceğini sanar. Lakin tek başına kaldığında varlığını belli etmeye başlayan mizofoni ve şizofreni başlangıcı çevresindekilerin fazla dikkatini çekmeye başlar. Asıl hikaye tam bundan sonra başlıyor! ◇ "Hayallerimi yaşamak nasıl bir duygu?" Yazdım her zamanki gibi ortamızda duran kağıda. Bal rengi harelerini benden çekip kağıda yönlendirdi. "Hayalin... bu mu?" Yazdı. "Evet. Sorun mu var?" "Sağır olduğumu biliyorsun değil mi?" "Evet." Yazdım kağıda, aynı rahatlıkla. Sesli bir şekilde İç çekti. "Hayalin bu olmamalı... bu... bu berbat bir şey..." "Hayır. Seslerin olmadığı bir dünya kitaplardaki harikalar dünyasından daha da güzel... böyle bir nimetin kıymetini bilmiyorsun." Yazdım. Fikrimin arkasındaydım. Elindeki mavi tükenmez kalemi masaya bıraktı ve benimle göz teması kurdu. İşaret parmağı kalemi sımsıkı tutan baş parmağımı okşadı kısa bir süre sonra kalemini tekrar eline aldı. O da benim gibi temastan haz etmiyordu. "Ah, benim güzel Berceste'm. Sana bu hayalleri kurduran dünya kahrolsun." Yazdı kağıda. "Karma gerçek. Kahrolacak. Ama o güne kadar sen hala benim hayallerimi yaşıyor olacaksın ve ben hala bunu arzulayacağım hayal dünyamda." Yazdım. Bu adam kıymetini bilmiyor. Düşünsenize seslerden arınmış ve kafanızdaki seslerle sizi yalnız bırakan sadece görsellerden oluşan bir dünyayı. Karma gerçek. Peki hayaller de gerçek mi? ◇
Vaveylayı Duymak Mümkün Mü?
Yağmur Zeynep
Bir trafik kazasıyla yetim ve öksüz kalan Kardelen'in velayeti dedesine verilir. Ona olabilecek en kötü şartlarda bakan ve kendini ona babası olarak tanıtan dedesinden nefret eden Kardelen 18'ini doldurduğu an dedesiyle yaşadığı evden kaçar ve bilinmedik bir yerde sahip olduğundan habersiz olduğu psikolojik sorunlarıyla yaşam sürebjleceğini sanar. Lakin tek başına kaldığında varlığını belli etmeye başlayan mizofoni ve şizofreni başlangıcı çevresindekilerin fazla dikkatini çekmeye başlar. Asıl hikaye tam bundan sonra başlıyor! ◇ "Hayallerimi yaşamak nasıl bir duygu?" Yazdım her zamanki gibi ortamızda duran kağıda. Bal rengi harelerini benden çekip kağıda yönlendirdi. "Hayalin... bu mu?" Yazdı. "Evet. Sorun mu var?" "Sağır olduğumu biliyorsun değil mi?" "Evet." Yazdım kağıda, aynı rahatlıkla. Sesli bir şekilde İç çekti. "Hayalin bu olmamalı... bu... bu berbat bir şey..." "Hayır. Seslerin olmadığı bir dünya kitaplardaki harikalar dünyasından daha da güzel... böyle bir nimetin kıymetini bilmiyorsun." Yazdım. Fikrimin arkasındaydım. Elindeki mavi tükenmez kalemi masaya bıraktı ve benimle göz teması kurdu. İşaret parmağı kalemi sımsıkı tutan baş parmağımı okşadı kısa bir süre sonra kalemini tekrar eline aldı. O da benim gibi temastan haz etmiyordu. "Ah, benim güzel Berceste'm. Sana bu hayalleri kurduran dünya kahrolsun." Yazdı kağıda. "Karma gerçek. Kahrolacak. Ama o güne kadar sen hala benim hayallerimi yaşıyor olacaksın ve ben hala bunu arzulayacağım hayal dünyamda." Yazdım. Bu adam kıymetini bilmiyor. Düşünsenize seslerden arınmış ve kafanızdaki seslerle sizi yalnız bırakan sadece görsellerden oluşan bir dünyayı. Karma gerçek. Peki hayaller de gerçek mi? ◇
Vaveylayı Duymak Mümkün Mü?
Yağmur Zeynep
Bir trafik kazasıyla yetim ve öksüz kalan Kardelen'in velayeti dedesine verilir. Ona olabilecek en kötü şartlarda bakan ve kendini ona babası olarak tanıtan dedesinden nefret eden Kardelen 18'ini doldurduğu an dedesiyle yaşadığı evden kaçar ve bilinmedik bir yerde sahip olduğundan habersiz olduğu psikolojik sorunlarıyla yaşam sürebjleceğini sanar. Lakin tek başına kaldığında varlığını belli etmeye başlayan mizofoni ve şizofreni başlangıcı çevresindekilerin fazla dikkatini çekmeye başlar. Asıl hikaye tam bundan sonra başlıyor! ◇ "Hayallerimi yaşamak nasıl bir duygu?" Yazdım her zamanki gibi ortamızda duran kağıda. Bal rengi harelerini benden çekip kağıda yönlendirdi. "Hayalin... bu mu?" Yazdı. "Evet. Sorun mu var?" "Sağır olduğumu biliyorsun değil mi?" "Evet." Yazdım kağıda, aynı rahatlıkla. Sesli bir şekilde İç çekti. "Hayalin bu olmamalı... bu... bu berbat bir şey..." "Hayır. Seslerin olmadığı bir dünya kitaplardaki harikalar dünyasından daha da güzel... böyle bir nimetin kıymetini bilmiyorsun." Yazdım. Fikrimin arkasındaydım. Elindeki mavi tükenmez kalemi masaya bıraktı ve benimle göz teması kurdu. İşaret parmağı kalemi sımsıkı tutan baş parmağımı okşadı kısa bir süre sonra kalemini tekrar eline aldı. O da benim gibi temastan haz etmiyordu. "Ah, benim güzel Berceste'm. Sana bu hayalleri kurduran dünya kahrolsun." Yazdı kağıda. "Karma gerçek. Kahrolacak. Ama o güne kadar sen hala benim hayallerimi yaşıyor olacaksın ve ben hala bunu arzulayacağım hayal dünyamda." Yazdım. Bu adam kıymetini bilmiyor. Düşünsenize seslerden arınmış ve kafanızdaki seslerle sizi yalnız bırakan sadece görsellerden oluşan bir dünyayı. Karma gerçek. Peki hayaller de gerçek mi? ◇
Vaveylayı Duymak Mümkün Mü?
Yağmur Zeynep
Bir trafik kazasıyla yetim ve öksüz kalan Kardelen'in velayeti dedesine verilir. Ona olabilecek en kötü şartlarda bakan ve kendini ona babası olarak tanıtan dedesinden nefret eden Kardelen 18'ini doldurduğu an dedesiyle yaşadığı evden kaçar ve bilinmedik bir yerde sahip olduğundan habersiz olduğu psikolojik sorunlarıyla yaşam sürebjleceğini sanar. Lakin tek başına kaldığında varlığını belli etmeye başlayan mizofoni ve şizofreni başlangıcı çevresindekilerin fazla dikkatini çekmeye başlar. Asıl hikaye tam bundan sonra başlıyor! ◇ "Hayallerimi yaşamak nasıl bir duygu?" Yazdım her zamanki gibi ortamızda duran kağıda. Bal rengi harelerini benden çekip kağıda yönlendirdi. "Hayalin... bu mu?" Yazdı. "Evet. Sorun mu var?" "Sağır olduğumu biliyorsun değil mi?" "Evet." Yazdım kağıda, aynı rahatlıkla. Sesli bir şekilde İç çekti. "Hayalin bu olmamalı... bu... bu berbat bir şey..." "Hayır. Seslerin olmadığı bir dünya kitaplardaki harikalar dünyasından daha da güzel... böyle bir nimetin kıymetini bilmiyorsun." Yazdım. Fikrimin arkasındaydım. Elindeki mavi tükenmez kalemi masaya bıraktı ve benimle göz teması kurdu. İşaret parmağı kalemi sımsıkı tutan baş parmağımı okşadı kısa bir süre sonra kalemini tekrar eline aldı. O da benim gibi temastan haz etmiyordu. "Ah, benim güzel Berceste'm. Sana bu hayalleri kurduran dünya kahrolsun." Yazdı kağıda. "Karma gerçek. Kahrolacak. Ama o güne kadar sen hala benim hayallerimi yaşıyor olacaksın ve ben hala bunu arzulayacağım hayal dünyamda." Yazdım. Bu adam kıymetini bilmiyor. Düşünsenize seslerden arınmış ve kafanızdaki seslerle sizi yalnız bırakan sadece görsellerden oluşan bir dünyayı. Karma gerçek. Peki hayaller de gerçek mi? ◇
Vaveylayı Duymak Mümkün Mü?
Yağmur Zeynep
Bir trafik kazasıyla yetim ve öksüz kalan Kardelen'in velayeti dedesine verilir. Ona olabilecek en kötü şartlarda bakan ve kendini ona babası olarak tanıtan dedesinden nefret eden Kardelen 18'ini doldurduğu an dedesiyle yaşadığı evden kaçar ve bilinmedik bir yerde sahip olduğundan habersiz olduğu psikolojik sorunlarıyla yaşam sürebjleceğini sanar. Lakin tek başına kaldığında varlığını belli etmeye başlayan mizofoni ve şizofreni başlangıcı çevresindekilerin fazla dikkatini çekmeye başlar. Asıl hikaye tam bundan sonra başlıyor! ◇ "Hayallerimi yaşamak nasıl bir duygu?" Yazdım her zamanki gibi ortamızda duran kağıda. Bal rengi harelerini benden çekip kağıda yönlendirdi. "Hayalin... bu mu?" Yazdı. "Evet. Sorun mu var?" "Sağır olduğumu biliyorsun değil mi?" "Evet." Yazdım kağıda, aynı rahatlıkla. Sesli bir şekilde İç çekti. "Hayalin bu olmamalı... bu... bu berbat bir şey..." "Hayır. Seslerin olmadığı bir dünya kitaplardaki harikalar dünyasından daha da güzel... böyle bir nimetin kıymetini bilmiyorsun." Yazdım. Fikrimin arkasındaydım. Elindeki mavi tükenmez kalemi masaya bıraktı ve benimle göz teması kurdu. İşaret parmağı kalemi sımsıkı tutan baş parmağımı okşadı kısa bir süre sonra kalemini tekrar eline aldı. O da benim gibi temastan haz etmiyordu. "Ah, benim güzel Berceste'm. Sana bu hayalleri kurduran dünya kahrolsun." Yazdı kağıda. "Karma gerçek. Kahrolacak. Ama o güne kadar sen hala benim hayallerimi yaşıyor olacaksın ve ben hala bunu arzulayacağım hayal dünyamda." Yazdım. Bu adam kıymetini bilmiyor. Düşünsenize seslerden arınmış ve kafanızdaki seslerle sizi yalnız bırakan sadece görsellerden oluşan bir dünyayı. Karma gerçek. Peki hayaller de gerçek mi? ◇
Vaveylayı Duymak Mümkün Mü?
Yağmur Zeynep
Bir trafik kazasıyla yetim ve öksüz kalan Kardelen'in velayeti dedesine verilir. Ona olabilecek en kötü şartlarda bakan ve kendini ona babası olarak tanıtan dedesinden nefret eden Kardelen 18'ini doldurduğu an dedesiyle yaşadığı evden kaçar ve bilinmedik bir yerde sahip olduğundan habersiz olduğu psikolojik sorunlarıyla yaşam sürebjleceğini sanar. Lakin tek başına kaldığında varlığını belli etmeye başlayan mizofoni ve şizofreni başlangıcı çevresindekilerin fazla dikkatini çekmeye başlar. Asıl hikaye tam bundan sonra başlıyor! ◇ "Hayallerimi yaşamak nasıl bir duygu?" Yazdım her zamanki gibi ortamızda duran kağıda. Bal rengi harelerini benden çekip kağıda yönlendirdi. "Hayalin... bu mu?" Yazdı. "Evet. Sorun mu var?" "Sağır olduğumu biliyorsun değil mi?" "Evet." Yazdım kağıda, aynı rahatlıkla. Sesli bir şekilde İç çekti. "Hayalin bu olmamalı... bu... bu berbat bir şey..." "Hayır. Seslerin olmadığı bir dünya kitaplardaki harikalar dünyasından daha da güzel... böyle bir nimetin kıymetini bilmiyorsun." Yazdım. Fikrimin arkasındaydım. Elindeki mavi tükenmez kalemi masaya bıraktı ve benimle göz teması kurdu. İşaret parmağı kalemi sımsıkı tutan baş parmağımı okşadı kısa bir süre sonra kalemini tekrar eline aldı. O da benim gibi temastan haz etmiyordu. "Ah, benim güzel Berceste'm. Sana bu hayalleri kurduran dünya kahrolsun." Yazdı kağıda. "Karma gerçek. Kahrolacak. Ama o güne kadar sen hala benim hayallerimi yaşıyor olacaksın ve ben hala bunu arzulayacağım hayal dünyamda." Yazdım. Bu adam kıymetini bilmiyor. Düşünsenize seslerden arınmış ve kafanızdaki seslerle sizi yalnız bırakan sadece görsellerden oluşan bir dünyayı. Karma gerçek. Peki hayaller de gerçek mi? ◇
Vaveylayı Duymak Mümkün Mü?
Yağmur Zeynep
Bir trafik kazasıyla yetim ve öksüz kalan Kardelen'in velayeti dedesine verilir. Ona olabilecek en kötü şartlarda bakan ve kendini ona babası olarak tanıtan dedesinden nefret eden Kardelen 18'ini doldurduğu an dedesiyle yaşadığı evden kaçar ve bilinmedik bir yerde sahip olduğundan habersiz olduğu psikolojik sorunlarıyla yaşam sürebjleceğini sanar. Lakin tek başına kaldığında varlığını belli etmeye başlayan mizofoni ve şizofreni başlangıcı çevresindekilerin fazla dikkatini çekmeye başlar. Asıl hikaye tam bundan sonra başlıyor! ◇ "Hayallerimi yaşamak nasıl bir duygu?" Yazdım her zamanki gibi ortamızda duran kağıda. Bal rengi harelerini benden çekip kağıda yönlendirdi. "Hayalin... bu mu?" Yazdı. "Evet. Sorun mu var?" "Sağır olduğumu biliyorsun değil mi?" "Evet." Yazdım kağıda, aynı rahatlıkla. Sesli bir şekilde İç çekti. "Hayalin bu olmamalı... bu... bu berbat bir şey..." "Hayır. Seslerin olmadığı bir dünya kitaplardaki harikalar dünyasından daha da güzel... böyle bir nimetin kıymetini bilmiyorsun." Yazdım. Fikrimin arkasındaydım. Elindeki mavi tükenmez kalemi masaya bıraktı ve benimle göz teması kurdu. İşaret parmağı kalemi sımsıkı tutan baş parmağımı okşadı kısa bir süre sonra kalemini tekrar eline aldı. O da benim gibi temastan haz etmiyordu. "Ah, benim güzel Berceste'm. Sana bu hayalleri kurduran dünya kahrolsun." Yazdı kağıda. "Karma gerçek. Kahrolacak. Ama o güne kadar sen hala benim hayallerimi yaşıyor olacaksın ve ben hala bunu arzulayacağım hayal dünyamda." Yazdım. Bu adam kıymetini bilmiyor. Düşünsenize seslerden arınmış ve kafanızdaki seslerle sizi yalnız bırakan sadece görsellerden oluşan bir dünyayı. Karma gerçek. Peki hayaller de gerçek mi? ◇
Vaveylayı Duymak Mümkün Mü?
Yağmur Zeynep
Bir trafik kazasıyla yetim ve öksüz kalan Kardelen'in velayeti dedesine verilir. Ona olabilecek en kötü şartlarda bakan ve kendini ona babası olarak tanıtan dedesinden nefret eden Kardelen 18'ini doldurduğu an dedesiyle yaşadığı evden kaçar ve bilinmedik bir yerde sahip olduğundan habersiz olduğu psikolojik sorunlarıyla yaşam sürebjleceğini sanar. Lakin tek başına kaldığında varlığını belli etmeye başlayan mizofoni ve şizofreni başlangıcı çevresindekilerin fazla dikkatini çekmeye başlar. Asıl hikaye tam bundan sonra başlıyor! ◇ "Hayallerimi yaşamak nasıl bir duygu?" Yazdım her zamanki gibi ortamızda duran kağıda. Bal rengi harelerini benden çekip kağıda yönlendirdi. "Hayalin... bu mu?" Yazdı. "Evet. Sorun mu var?" "Sağır olduğumu biliyorsun değil mi?" "Evet." Yazdım kağıda, aynı rahatlıkla. Sesli bir şekilde İç çekti. "Hayalin bu olmamalı... bu... bu berbat bir şey..." "Hayır. Seslerin olmadığı bir dünya kitaplardaki harikalar dünyasından daha da güzel... böyle bir nimetin kıymetini bilmiyorsun." Yazdım. Fikrimin arkasındaydım. Elindeki mavi tükenmez kalemi masaya bıraktı ve benimle göz teması kurdu. İşaret parmağı kalemi sımsıkı tutan baş parmağımı okşadı kısa bir süre sonra kalemini tekrar eline aldı. O da benim gibi temastan haz etmiyordu. "Ah, benim güzel Berceste'm. Sana bu hayalleri kurduran dünya kahrolsun." Yazdı kağıda. "Karma gerçek. Kahrolacak. Ama o güne kadar sen hala benim hayallerimi yaşıyor olacaksın ve ben hala bunu arzulayacağım hayal dünyamda." Yazdım. Bu adam kıymetini bilmiyor. Düşünsenize seslerden arınmış ve kafanızdaki seslerle sizi yalnız bırakan sadece görsellerden oluşan bir dünyayı. Karma gerçek. Peki hayaller de gerçek mi? ◇
Vaveylayı Duymak Mümkün Mü?
Yağmur Zeynep
Bir trafik kazasıyla yetim ve öksüz kalan Kardelen'in velayeti dedesine verilir. Ona olabilecek en kötü şartlarda bakan ve kendini ona babası olarak tanıtan dedesinden nefret eden Kardelen 18'ini doldurduğu an dedesiyle yaşadığı evden kaçar ve bilinmedik bir yerde sahip olduğundan habersiz olduğu psikolojik sorunlarıyla yaşam sürebjleceğini sanar. Lakin tek başına kaldığında varlığını belli etmeye başlayan mizofoni ve şizofreni başlangıcı çevresindekilerin fazla dikkatini çekmeye başlar. Asıl hikaye tam bundan sonra başlıyor! ◇ "Hayallerimi yaşamak nasıl bir duygu?" Yazdım her zamanki gibi ortamızda duran kağıda. Bal rengi harelerini benden çekip kağıda yönlendirdi. "Hayalin... bu mu?" Yazdı. "Evet. Sorun mu var?" "Sağır olduğumu biliyorsun değil mi?" "Evet." Yazdım kağıda, aynı rahatlıkla. Sesli bir şekilde İç çekti. "Hayalin bu olmamalı... bu... bu berbat bir şey..." "Hayır. Seslerin olmadığı bir dünya kitaplardaki harikalar dünyasından daha da güzel... böyle bir nimetin kıymetini bilmiyorsun." Yazdım. Fikrimin arkasındaydım. Elindeki mavi tükenmez kalemi masaya bıraktı ve benimle göz teması kurdu. İşaret parmağı kalemi sımsıkı tutan baş parmağımı okşadı kısa bir süre sonra kalemini tekrar eline aldı. O da benim gibi temastan haz etmiyordu. "Ah, benim güzel Berceste'm. Sana bu hayalleri kurduran dünya kahrolsun." Yazdı kağıda. "Karma gerçek. Kahrolacak. Ama o güne kadar sen hala benim hayallerimi yaşıyor olacaksın ve ben hala bunu arzulayacağım hayal dünyamda." Yazdım. Bu adam kıymetini bilmiyor. Düşünsenize seslerden arınmış ve kafanızdaki seslerle sizi yalnız bırakan sadece görsellerden oluşan bir dünyayı. Karma gerçek. Peki hayaller de gerçek mi? ◇
Vaveylayı Duymak Mümkün Mü?
Yağmur Zeynep
Bir trafik kazasıyla yetim ve öksüz kalan Kardelen'in velayeti dedesine verilir. Ona olabilecek en kötü şartlarda bakan ve kendini ona babası olarak tanıtan dedesinden nefret eden Kardelen 18'ini doldurduğu an dedesiyle yaşadığı evden kaçar ve bilinmedik bir yerde sahip olduğundan habersiz olduğu psikolojik sorunlarıyla yaşam sürebjleceğini sanar. Lakin tek başına kaldığında varlığını belli etmeye başlayan mizofoni ve şizofreni başlangıcı çevresindekilerin fazla dikkatini çekmeye başlar. Asıl hikaye tam bundan sonra başlıyor! ◇ "Hayallerimi yaşamak nasıl bir duygu?" Yazdım her zamanki gibi ortamızda duran kağıda. Bal rengi harelerini benden çekip kağıda yönlendirdi. "Hayalin... bu mu?" Yazdı. "Evet. Sorun mu var?" "Sağır olduğumu biliyorsun değil mi?" "Evet." Yazdım kağıda, aynı rahatlıkla. Sesli bir şekilde İç çekti. "Hayalin bu olmamalı... bu... bu berbat bir şey..." "Hayır. Seslerin olmadığı bir dünya kitaplardaki harikalar dünyasından daha da güzel... böyle bir nimetin kıymetini bilmiyorsun." Yazdım. Fikrimin arkasındaydım. Elindeki mavi tükenmez kalemi masaya bıraktı ve benimle göz teması kurdu. İşaret parmağı kalemi sımsıkı tutan baş parmağımı okşadı kısa bir süre sonra kalemini tekrar eline aldı. O da benim gibi temastan haz etmiyordu. "Ah, benim güzel Berceste'm. Sana bu hayalleri kurduran dünya kahrolsun." Yazdı kağıda. "Karma gerçek. Kahrolacak. Ama o güne kadar sen hala benim hayallerimi yaşıyor olacaksın ve ben hala bunu arzulayacağım hayal dünyamda." Yazdım. Bu adam kıymetini bilmiyor. Düşünsenize seslerden arınmış ve kafanızdaki seslerle sizi yalnız bırakan sadece görsellerden oluşan bir dünyayı. Karma gerçek. Peki hayaller de gerçek mi? ◇
Vaveylayı Duymak Mümkün Mü?
Yağmur Zeynep
Bir trafik kazasıyla yetim ve öksüz kalan Kardelen'in velayeti dedesine verilir. Ona olabilecek en kötü şartlarda bakan ve kendini ona babası olarak tanıtan dedesinden nefret eden Kardelen 18'ini doldurduğu an dedesiyle yaşadığı evden kaçar ve bilinmedik bir yerde sahip olduğundan habersiz olduğu psikolojik sorunlarıyla yaşam sürebjleceğini sanar. Lakin tek başına kaldığında varlığını belli etmeye başlayan mizofoni ve şizofreni başlangıcı çevresindekilerin fazla dikkatini çekmeye başlar. Asıl hikaye tam bundan sonra başlıyor! ◇ "Hayallerimi yaşamak nasıl bir duygu?" Yazdım her zamanki gibi ortamızda duran kağıda. Bal rengi harelerini benden çekip kağıda yönlendirdi. "Hayalin... bu mu?" Yazdı. "Evet. Sorun mu var?" "Sağır olduğumu biliyorsun değil mi?" "Evet." Yazdım kağıda, aynı rahatlıkla. Sesli bir şekilde İç çekti. "Hayalin bu olmamalı... bu... bu berbat bir şey..." "Hayır. Seslerin olmadığı bir dünya kitaplardaki harikalar dünyasından daha da güzel... böyle bir nimetin kıymetini bilmiyorsun." Yazdım. Fikrimin arkasındaydım. Elindeki mavi tükenmez kalemi masaya bıraktı ve benimle göz teması kurdu. İşaret parmağı kalemi sımsıkı tutan baş parmağımı okşadı kısa bir süre sonra kalemini tekrar eline aldı. O da benim gibi temastan haz etmiyordu. "Ah, benim güzel Berceste'm. Sana bu hayalleri kurduran dünya kahrolsun." Yazdı kağıda. "Karma gerçek. Kahrolacak. Ama o güne kadar sen hala benim hayallerimi yaşıyor olacaksın ve ben hala bunu arzulayacağım hayal dünyamda." Yazdım. Bu adam kıymetini bilmiyor. Düşünsenize seslerden arınmış ve kafanızdaki seslerle sizi yalnız bırakan sadece görsellerden oluşan bir dünyayı. Karma gerçek. Peki hayaller de gerçek mi? ◇
Efsanelerin Vaveylası
Mukaddes
İki ruhun birbirine sarıldığı bir cinayet... *** Yılların benden alıp götürdüğü birçok şey vardı ve bunların başını da mutluluğum çekiyordu. Geriye kalanları ise sıralasam saatlerim yetmezdi buna. Eskiden her okuduğum kitap içimi umutla doldururdu. Çünkü kitap karakterleri her ne yaşamış olurlarsa olsunlar her şeye sabırla göğüs geriyordu ve sonunda yürüdükleri karanlık yol sona eriyor, aydınlığa ulaşıyorlardı. Ben de göğüs gerdim, sabırlıydım da. Hatta öyle bir sabırlıydım ki yaşadıklarıma rağmen yıkılmayıp ayakta kalırken tek düşündüğüm hayatım boyunca aynı şeyler yaşayacağımdı. Eğer böyle düşünmeseydim, umudumu ön plana çıkarsaydım sabredemezdim. Bazen pes etme raddesine geliyordum ama sonra bu düşünceyi silip atıyordum aklımdan. Kitap karakterleri benden daha beter şeyler yaşıyorlardı ancak hep güçlü kalıyorlardı, ben de güçlü olmalıydım. Ben de onlar gibi güçlü olup sabreder ve hayata pozitif bakış açısıyla bakarsam aydınlığa ulaşacaktım. Yalanmış. Kitaplarda ulaşılan aydınlıklar gerçek değilmiş, gerçek hayatta aydınlık diye bir şey yokmuş. Sadece karanlık varmış, bu karanlık ikiye ayrılıyormuş. Birisi alacakaranlık, diğeri de zifiri karanlık. **** "Yaralı bir kuş gibi bana sığınıyorsun. Bugüne kadar hep bunu mu bekledin, birine sığınıp yaralarını sarmasını mı bekledin?" Belki de hep bunu beklemiştim ama bunu ne kendime ne ona itiraf ettim, sessiz kaldım. "Bu saatten sonra, o sayfayı okuduktan sonra seni bırakmam. Hiçbir şey seni bırakmama neden olamaz." Bu cümleleri söylerken o kadar kendinden emindi ki az kalsın aramızda hiçbir bağ olmadığını unutup söylediklerine inanacaktım. Ama az kalsın inanacaktım, inanmadım.
VÂVEYLÂ
Ebru Küçükyıldız
"Kahve rengi gozleri var ama gökyüzü gibi bakiyor "