Vaveylayı Duymak Mümkün Mü?

Bir trafik kazasıyla yetim ve öksüz kalan Kardelen'in velayeti dedesine verilir. Ona olabilecek en kötü şartlarda bakan ve kendini ona babası olarak tanıtan dedesinden nefret eden Kardelen 18'ini doldurduğu an dedesiyle yaşadığı evden kaçar ve bilinmedik bir yerde sahip olduğundan habersiz olduğu psikolojik sorunlarıyla yaşam sürebjleceğini sanar. Lakin tek başına kaldığında varlığını belli etmeye başlayan mizofoni ve şizofreni başlangıcı çevresindekilerin fazla dikkatini çekmeye başlar. Asıl hikaye tam bundan sonra başlıyor! ◇ "Hayallerimi yaşamak nasıl bir duygu?" Yazdım her zamanki gibi ortamızda duran kağıda. Bal rengi harelerini benden çekip kağıda yönlendirdi. "Hayalin... bu mu?" Yazdı. "Evet. Sorun mu var?" "Sağır olduğumu biliyorsun değil mi?" "Evet." Yazdım kağıda, aynı rahatlıkla. Sesli bir şekilde İç çekti. "Hayalin bu olmamalı... bu... bu berbat bir şey..." "Hayır. Seslerin olmadığı bir dünya kitaplardaki harikalar dünyasından daha da güzel... böyle bir nimetin kıymetini bilmiyorsun." Yazdım. Fikrimin arkasındaydım. Elindeki mavi tükenmez kalemi masaya bıraktı ve benimle göz teması kurdu. İşaret parmağı kalemi sımsıkı tutan baş parmağımı okşadı kısa bir süre sonra kalemini tekrar eline aldı. O da benim gibi temastan haz etmiyordu. "Ah, benim güzel Berceste'm. Sana bu hayalleri kurduran dünya kahrolsun." Yazdı kağıda. "Karma gerçek. Kahrolacak. Ama o güne kadar sen hala benim hayallerimi yaşıyor olacaksın ve ben hala bunu arzulayacağım hayal dünyamda." Yazdım. Bu adam kıymetini bilmiyor. Düşünsenize seslerden arınmış ve kafanızdaki seslerle sizi yalnız bırakan sadece görsellerden oluşan bir dünyayı. Karma gerçek. Peki hayaller de gerçek mi? ◇