“Irklar” için sonuçlar
Arama sonuçları
GİZLİ IRK
Beyza
Süper asker serumu üzerinde çalışan bir tesisde gerçekleşen patlamada serum tüm şehre yayılır patlamadan sonra doğan çocuklar 15 yaşına girdiklerinde farklı özeliklere sahip oldukları anlaşılır o ana kadar işlevsiz olan bu serum ışe yaramış görünüyordu ama bu olay çoğumuzun hayatını karartı...
Irk değişikliği
Soft oyuncu dünyası fan
Bir kurut şeytanın değişip tafşana dönmesini anlatıyor Kahramanımız Alena isimli bir kız Bakalım hangi maceraları yaşayacak Çok fazla spoyler vermeden başlayım (Bu benim ilk kitabım acemiyim o yüzden bölümler kısa ve geç olabilir )
Elaron'un Irkları: Günah
Tenebris
Efsanelerde anlatılanlar aslında gerçeğin ta kendisiydi. Elaron adlı bambaşka bir evrende birçok büyülü varlık yaşıyordu. Bu koca evrende yedi ırk vardı. Yedi büyük düşman. Bu yedi büyük ırk savaş hâlindeydi. Ancak savaş sonlandırıldı ve birbirlerinden ayrı kalmalarına karar verildi. Evrenin kadim ruhu Ronan her bir ırkı düzene soktu. Irklar birbirinden uzak kalsa da bundan yüz yıl önce bir vampir ve cadının birlikteliğinden güçlü bir erkek çocuk dünyaya geldi. Bir melez... Bu doğumdan beş yıl sonra ise bir kız çocuğu doğdu. Kitsune ve elf melezi olan acımasız bir kız çocuğu. Ve hikâye başladı. İki melez de farklı hayatlar yaşayıp aynı yere vardılar. Aynı kasabada karşılaştılar. Karşı karşıya mı duracaklardı? Yoksa yan yana mı olacaklardı?
Irklar arası etkilesim
Yusuf
Mihteşem bir evren
KIYAMETİN ŞAFAĞI (LANETLİ IRKLAR)
Rıdvan Gülüm
Ya bir sabah uyandığınızda dünyanın sonunun başladığını öğrenseydiniz? Gökyüzünü yaran devasa bir ışık sütunu… Bilimin açıklayamadığı kozmik olaylar… Ardı ardına gelen felaketler… Çöken devletler, yok olan şehirler ve insanlığın üzerine çöken görünmez bir korku… Dünya, tarihin hiçbir döneminde karşılaşmadığı bir bilinmezliğin eşiğindedir. Ancak asıl korkutucu olan şey, yaklaşan felaket değil; bu felaketin binlerce yıl önce haber verilmiş olmasıdır. Ölümle yüzleşmiş bir kadın olan Dr. Elif, yıllardır tek bir sorunun peşindedir: Ölüm gerçekten bir son mudur? Çocuk yaşta kaybettiği annesi ve kardeşinin ardından yaşam ile ölüm arasında sıkışıp kalan ruhu, onu insanlığın en büyük sırrına doğru sürükler. Tam da bu sırada Gobi Çölü'nde akıl almaz bir olay meydana gelir. Gökyüzüne uzanan gizemli bir ışık huzmesi ortaya çıkar. Dünya liderleri, bilim insanları, askerler ve din adamları aynı masada toplanır. Fakat eldeki hiçbir bilgi yaşananları açıklamaya yetmez...
Diriliş
Esma
Ölülerin dirilebileceği bir evren, onların kraliçesi olmak için asırlar öncesinden seçilen ben, diriltmem gereken halkım ve bunun için yardımına ihtiyacım olan iskelet kral... İskelet kraldan yardım almamı sağlayacak olan ayinin zamanı gelmişti. 23. yaş günüme günler kalmışken hazırlığımı haftalar öncesinden yapmıştım. Asırlar önce halkımı ve kralımı yeryüzünden silen tüm ırklardan intikam zamanı gelmişti. Geçmişteki hatalar yüzünden kadınların erkeklerden üstün olduğu bu evrende, artık tüm taşlar benim elimdeydi.
ÜÇ PARÇA
Soleil
Tanrı'nın merhametiyle, bazen sonlar başlangıca dönüşür. Öyleki cezalandırılmak üzere gökyüzüne çıkarılan üç ulu kişi ödüllerle Boşluk'a tekrar yollandı. Bu ödüller sayesinde kendi aralarında ırklara ayrıldılar. Değiştiler. Geliştiler. Buna karşın Boşluk'ta tek bir şey sabit kaldı: Tanrı'nın yarattığı düzen. Kurmez bütün bu olanları sessizce izledi. İntikam alacağı günü bekledi. Irklar olacaklardan habersiz hayatlarını sürdürürlerken şeytanı Son Kitap'taki şu dizilerle tanıdılar: Kurmez'in gözyaşı, yakar okyanusları . Acı ile dolu kalbi, öldürür bütün ruhları. Tanrı sever onu, bilmez içindeki karanlığı. İnsanlığa olan nefreti, bitirir varlığını. Tanrıların savaşını bekliyor Boşluk, sessizce. Son Kitab'ı okurlar bütün varlıklar, hissizce. Neye yarar özünü anlamazsan sözlerin? Önemi yok artık ne gündüzün ne gecenin.
İki Nokta
Mera
İleri bakan gözleri, hafif yan çevirdiği başı, rüzgarda savrulan saçlarıyla doğayı bile kendine hayran bırakmakta ustaydı. Uçurumun kenarında düşledikleriyle baş başaydı sadece. O, hayalleri ve çok da sevdiği yağmuru vardı şimdi. Akan damlalar yüzünü ıslatırken yadırgamıyordu bile. Bir yerlerde onun için canını veren kimselerden bir haber, kendi canına kıymak için ordaydı. Yapacak mısın artık?` Bitmesini benden çok istiyorsun galiba, yapacağım. Sadece son dakikalarımda bana bu ana kadar beklememi sağlayan şeyleri düşünüyordum. Ne buldun peki?` Bilmiyorum, beynimin içi çok dolu ve tam olarak net bir şey yok ama yine de öyle bir şeyin hiç olmadığını söyleyemem. Ne yani, bir zamanlar seni hayatta tutan şeyleri bulmakta beynin zorlanıyor mu?` Beynim kafamdan seni atmaktan da aciz. Benim beynim hastaydı ya, unuttun mu? O ilaçları alman mı kanıtlıyor bunu sana? O ilaçları hastalara uyum sağlamak için aldığını unuttun mu?` Kendimi kandırmaya lüzum yok, normal insanların kafasının içinde yüzlerce ses ve kişilik bulunmuyor. Gördükleri şeyler yüzünden krizler de geçirmiyorlar. Hasta olan benim, onlar değil. Dur bakalım, bana hasta diyemezsin. Kendi adına konuşman gerektiğini kimse öğretmedi mi sana?` Kendim için konuşuyordum aslında. Beynine hasta dedin, ben beyninin içindeyim.` Doğru, sıkıntılı beynin içindeki sıkıntılı ses. Nasıl unutabilirim? Bana karşı gelmektense düşüneceklerini düşün de karar ver artık. Ben üşümeye başladım.` Ölüm daha soğuk olacak, biliyorsun. Ölünce ruhun kalacak sadece, ben beyninin içindeyim. Ölen bedenin ve organların olup ruhun serbest kalacak. Ben burda, beyninin içinde hapsolmuş bir sesim yalnızca. Ölümü hissetmeyeceğim, bunu yaşayan sen olacaksın. İyi düşün, ölüm zannettiğin gibi olmayabilir.` Ne yapmalıyım peki, ölümden başka seçeneğim mi var sanıyorsun? Yok mu?` Bir adım daha yaklaştı sonuna, uçurumun dibindeki hırçın denizi izliyordu şimdi. Atlarsa nasıl bir acı hissedecekti? Yaşadıklarından daha ağır olabilir miydi ölüm? Zannetmiyordu, ölüm onun için kurtuluştu. O, deli düşünceleriyle savaşırken hayatının son dakikalarında kızı için bir şeyler yapabilecek olma umuduyla tek başına yüzlerce insana kafa tutan bir anne vardı. "Konuşmayacak mısın hala? Hayatının son dakikalarını yaşıyorsun." "Konuşmayacağım, beni öldürebilirsiniz lakin kızım sizinle savaşacak. Sizin sonunuzu getirecek olan bizzat benim kızım ve sonunda benimle birlikte tüm ırkının da intikamını almış olacak. Buna inanıyorum çünkü onu ben doğurdum, benim kanım burda akacaksa bilin ki aynı kan kızımın damarlarında da akıyor ve sizin sonunuz o kandır." "Fazla konuştu, bitir işini." Çekilen tetik sesi ve etrafa saçılan kanlar, yere düşen cansız bir beden ve öksüz bir kız. Gidenlerin arkada bıraktıkları, arkada kalanların hayatları. Çok fazla çelişki ve ikilemle oynanan bir oyun, hayat.
Okyanusun Derinliklerindeki Kehanet
Belen Ali
Neresi olduğunu bilmiyorsun ama hayatın boyunca bir yere gidiyorsun. Bu olduğun yerde bile dursan yüreğinin farklı bir evrende bir yerlerde olması demek. Onlar birbirlerine bağlılar ancak kehanetin ağları onların bağlarından daha mı güçlü yoksa okyanusa esir mi olacaklar? Görmeyi umdukları gülen gözler, bağları kuvvetlendiren bir tatil, denizin serinletici etkisi ve kamp ateşi. Görecekleri ise gizemin nefesiyle aralanan bir evren, kabileler ve gerçekliğin sudaki yansıması. Kehanetin ruhu yüzyılların mührüyle kan almaya devam mı edecek yoksa dostluk ve aşk çürümeden bu evrende tekrar filizlenmeyi başarabilecek mi? "Umudunu asla kaybetme, yüzünün yansımasını suda görebildiğin sürece varsın. Umut da var."