“Fobi” için sonuçlar
Arama sonuçları
Hobi ve Fobi
Zaxra
Merhaba ben Zehra yaşımı söylemek istemiyorum çünkü bi çok kişinin eleştirmesinden korkuyorum sadece bir yazar olmak istiyorum bunu bir kitap , küçük bir hikayeyle başlamak istiyorum belkide ileride büyüycek belli olmaz... şimdiden eğer yazım yanlışlarım nokta ,vergül yanlışlarım için özür diliyorum. Belkide bu kitab hiç okunmayacak ama ben beynimdekileri yinede dökmek istiyorum , belkide kimisi hayır yazım yanlışları var diyip okumayacak. Olsun ben yine biryerden başlamak istiyorum denemekte başarının yarısıdır . Bu hikayeyi yada kitabı yazarken şarkı dinleyeceğim çünkü şarkı hisslerimi anlatmaya yardımcı olur şarkı kime ne demek istediyimi gösterir ruhumu açar kısacası ...Neyse umarım beyenirsiniz. Şimdiden güzel sözleriniz veya eleştirileriniz için tesekkürler. Ekleme: bir çok kişi beyenmiş ve yaşımı söylenmem istenmiş yaşım 13 tüm güzel sözler için teşekkürler
Fobi okulu
Binnur Apal
Aşağı indim ve orda tarantula dolu bir kafese düştüm yavrular ve tarantulalar üstüme gelmeye başladı sonra birses geldi orda cam bi fanus vardı onu kafana tak diye bi ses geldi ve taktım fanusun içinde mutasyona bir tarantula olduğunu gördüm ve çıkarmaya çalıştım ama kitlendi artık çok geçti ve beni ısırdı birden fanus açıldı örümcekler vücudumun her yerinde geziyordu ama korkmuyordum beni ordan çıkardılar ve nasıl oldumu sordular ben hala şoktayım ve cevap veremedim sonra eve geldim aileme herseyi anlattım onlar da artık zamanı geldi dediler ve gözlerindeki lensleri çıkardılar ve sonra bana ayna verdiler gözlerim örümcek gözlerine sahiptim ve sonra beni bi yere götürüp benim işimi öğrettiler ben örümcek uzmanıyım SON
Fobi okul'u
Binnur Apal
Korku içerir Merhabalar ben lucas 14 yaşında bir erkek çocuğum ailem beni çok garip yetiştirdi beni 5 Yaşlarımda benim odam mahsendeydi orda kalmaktan çok korkuyordum ailem beni sürekli Orda sorguya çekiyordu hangi hayvan dan korkuyorsun fobim nedir diye soru soruyordular Ve ben her seferinde yok diye geçiştiriyordum 7 yaşlarında beni okula yazdırdılar okul çok Garip görünüyordu okula sadece bir kitap goturuyordum ailem güzel eşyaları hiç sevmez bana sadece siyah kıyafetler alırlar oda 2 yılda bir okula ilk gittiğim gün çok heycanlıydım herkes gibi ama okulun dış cephesini görünce hevesim yere bir oldu okula girdim ve sınıfına çıktım herkes çok garip davranıyordu beni öğretmen çağırınca çok korktum ve beni herkesle tanıştırdı sonra zil çaldı beni bir odaya çektiler duydugumuza göre senin darlık fobim varmış dediler ve tarantuladan korkuyorsun dediğinde kekeliyerek evet dedim sonra arkamda duran biri bana iğne sapladı ve beni sedyeye koyum uzun ve dar bir yere koydular ben ne kadar bağırsam bana sen kendin isteyerek çıkabilirsin dediler nasıl diye sorduğumda ise ses gidiyordu kafamı kolumun üstündeki boşluktan aşağı baktım ve orda çıkış yolum vardı sürünerek aşağı doğru gitmeye çalıştım ama başarısız ters döndüm ve duvardan kendimi ittim aşağı ulaştım ve aşağı indim.
Melih(gerçek ailem)erkek versiyon)
Cerenisteap
Acılar ile büyümüş oğlan o Anne,baba,abla,abi,kardeş sevgisi göymemiş oğlan o Peki tam 17 yıl sonra sonra karıstığını öğrenirse ne olur? Hadi o zaman gelin ve öğrenin
Rüya fobisi
Ceylin
Ceylin bir gün rüyasında kabus görüyo ve hemen uyanmıyo izli ve çok kötü şeyler oluyo...
Otofobi
Albert Einstein akrabası
Otofobisini yenmeye çalışan bir kızın hikayesi...
Unutulmuş Kod: 402
Fatih Northman
Her anı bir bedel, her hatırlayış bir tutsaklıktır. Derin uzayın soğuk karanlığında, zamanın ve mekânın hükmünü yitirdiği, adı unutulmuş bir istasyon... Gözlerini açtığında elinde sadece bileğine kazınmış bir numara ve zihninde yağmurun sesine dair yarım kalmış, kimsesiz bir anı vardı. O, bir yolcu değil, bir mahkûm; bir insan değil, bir envanter parçasıydı. Burası sadece metal duvarlardan ve bitmek bilmeyen bir sessizlikten oluşmuyor; burası insan zihninin en karanlık köşelerinin kilit altına alındığı, anıların ise tek para birimi olduğu bir "Anı Hapishanesi". Denek 402, kimliğini geri kazanmak için ağır bedeller ödemek zorunda. Ancak hatırladığı her şey, onu özgürlüğüne bir adım daha yaklaştırmayacak; belki de içine hapsolduğu bu metal tabutun, aslında kendisinin inşa ettiği bir kale olduğunu yüzüne vuracak. Gerçeği hatırlamaya hazır mısın?
Kayboluşumun Sesi
B.Saye`E
Korkmak nedir,sana göre sevdiğinden uzak kalmak ona göre hayvanlardır korkusu peki ya bana göre? Çok cevabım var içimde ama dilim bir türlü varmıyor anlatmaya ama neden? Söylemeye başlayıp bitirememekten mi yoksa mecalim olmadığından mı anlatamıyorum içime atıyorum bazı şeyleri hatta her şeyi.İyileşemiyorum sadece susmayı öğreniyorum korkularımla,yaralarımla,acıarımla çünkü ben buna mecbur bırakıldım anne... Nasıl başa çıkacağım tüm bunlarla nasıl götüreceğim bu yükü,omzum artık taşıyamaz hale geldi bırakmak istiyorum var mı bir çözümü bir yolu bir kurtuluşu? Sen derdin ne zaman ağlasam her derdin dermanı var diye var mı benim dertlerimin dermanı? Dünya herkese mi böyle yoksa bir tek bana mı oynuyor bu oyunu? Galip gelmektir her oyunun amacı ama ben gelmek istemiyorum ben bırakmak istiyorum sonunda mutluluk olsa bile istemiyorum. Olsam unutabilir miyim ki tüm bunları sen tekrar gelecek misin,çocukluğum küstü barışacak mı benle,korkularım artık korkmayı bırakacak mı,acılarım acımamayı öğrenecek mi, hayır anne hayır hiçbir şey eskisi gibi olmayacak ben eskisi gibi hissedemeyeceğim hiçbir duyguyu çünkü benim duygularımı çaldılar hissetmiyorum artık nefes bile aldığımı. Benim için tek bir çözüm yolu var;yanına gelsem olur mu iznin var mı beni alabilir misin bu dünyadan bu cehennemden beni bu ateşin ortasında yanlız bırakma al beni yanına yalvarırım anne ben çok korkuyorum... Yanlız kalmaktan... Bir tek kendim kaldım. Sudan... Boğdular. Karanlıktan... Tek ışığım yıldızlar oldu. Yükseklikten... Beni ittiler. Babamdan... En büyük kabusum oldu. Ben çok korktum anne en büyük korkum,korkmak oldu benim..." Fobileriyle, acılarıyla, korkularıyla başa çıkmaya çalışan Matematik son sınıf öğrencisi Mila Atay , acılarında kaybolmasıyla birlikte onun sesi olacak olan profesyonel yüzücü Göktuğ Aras Demiral.
Labirent; Cehennemin Merkezi
Elif Demir
"Virüse yakalananları hemen mi öldürüyorsun?" diye söze girdim. Ellerini yumruk yaptı. Bunu beklediğini biliyordum ama yüzleşmek istemiyordu. "Onları öldürmek istemedim ama diğerleri için buna mecburdum." Kaşlarımı çattım ve ona baktım. "Katilsin sen Luis!" Öfkeyle nefes verdi. "Bir daha sakın bunu söyleme!" dedi sert ama sakin bir sesle. "Arkadaşlarını öldürüyorsun!" Ellerimi saçlarıma geçirdim ve yolmama ramak kala bana öyle bir bakış attı ki olduğum yerde taş kestim. "Zaten virüse yakalanan herkes er ya da geç ölüyor, acı çekmelerini istemediğim için bunu yapıyorum." Sinirleniyordum. İçimde bir yer ona hak veriyordu. Ama büyük bir çoğunluğum onu anlamıyordu. "Rydan'ın kolunu kestin, direkt öldürseydin daha az acı çekerdi." dediğimde yanağındaki öfkeli göz yaşını görünce sustum. Hemen ters eliyle sildi ve ölümcül bir bakış attı. Onu ağlatmış mıydım? Bu kadar kolay mıydı? Onun en ince çizgisinden mi vurmuştum? "Haklısın ama onu iyileştirmek istedim, işkence çektirmek veya öldürmek değil" "Bunu kolunu keserek mi yapıyorsun? Başka bir yolu yok mu?" dediğimde tekrardan masmavi göle baktı. Alayla başını salladı ve dilini yanağına vurdu. "Bir tane aşı var, zaten gördün. Sadece bir kişiye yeterli doz var içinde. Hemen acıyı alır ve iyileştirir... " duraksadı. "Ama kime yapmak istediysem reddetti." dediğinde bana bakmayan yüzüne odaklandım. Meraklı bir sesle, "Neden? Aptallar mı?" Bıkkın bir şekilde bana döndü. Gözleri yorgun bakıyordu. Tsunami gözleri sanki her yeri yıkıp geçmişti ve kalan tek şey koca bir enkazdı. "Çünkü buradan kurtulmak için tek yol bu" başımı anlam veremeyerek iki yana salladım. "Ne?" "Ölüm! Rydan ve diğerleri bu yüzden reddetti. Buradan kurtulmaları için tek yol ölüm. Bu onların iyiliği içindi." sesi sakindi ve evet, o da bunu kabullenmişti.
FOBİN NE?
Kemal Dik
Murat, Kağan, Aslı ve Damla birgün çamlık bir alanda kamp yapmak ister. Odun toplamaya giden Murat ve Kağan ormanda bir köşk bulmasıyla hikaye başlar.
Androfobi
Ayşenur Yolat
Beria Işık, çocukluğundan beri babasından gördüğü şiddet ve kısıtlamalardan ötürü psikolojik sorunlar yaşayan, sevgi ve şefkat dolu bir anaokulu öğretmenidir. Yaşadığı psikolojik sorunları dile getirmeye utanan genç öğretmen, psikoloğa gitmek istese de bunun ortaya çıkması durumunda mesleğinden uzaklaştırılacağını düşünüp psikoloğa gitmekten korkar. Tedavi olmak yerine, yaşadığı tüm sorunlarla birlikte kendine küçük, sessiz ve hüzün dolu bir hayat kurmayı tercih eder. Beria’nın kurduğu bu hayatı, onun bütün korkularından oluşan, soğuk ve sadist bir kişi tarafından yerle bir olur. O kişi; Azrail Kaner. İsmi gibi bir adam. Ve bu adamın kararmış kalbinde kurtarılmayı bekleyen kimsesiz bir çocuk. Onları bir araya getiren kötü olaylar, birbirlerinin yaralarına dokunup sızlatmaya neden olurken oluşan tutkulu aşkın en büyük engeli; Androfobi’dir.
Agorafobi
Melike erbil
Korkunç bir olay sonrası agorafobi hastalığı oluşan kişinin yaşadığı korkunç şeyler . Kitabın keyfini çıkarın
Kırmızı Krizantem
Zeynep Eslem Ayazoğlu
Geçmiş... Neydi geçmiş? Şuandan önceki anılar, önceki yaşam ve bütün öncekiler. Benim öncekim, benim geçmişim yoktu. Sizin önceki veya geçmiş dediğiniz şey, bende kan dondurucu olaylar ve kan dondurucu gerçeklerle doluydu. Ve bende geçmiş diye bir şey olması imkansızdı, çünkü o kan dondurucu her şeyi kabuslarımda ve bana en küçük bir temasta bulunan erkeklerde yaşıyordum. Ben altı yaşımdan beri normal değildim, masum hiç değildim çünkü zihnim ve kendim kirlenmiştik, aslında kirletilmiştik. Bende gelecek diye bir şey de olamazdı çünkü gayem yoktu. Bir hedefim, bir rotam yoktu. Ben Su Irina. Ben içi boş ve yelkensiz bir gemiyim. Bir gün kaderim benim yelkenim, sevdiklerim ise gövdemdeki yükler olacaktı ve ben bunun için her şeyi yapmaya hazırdım, ne e olsa bu hayatta bir tek katil olmamıştım. Bu zihinle belki katil de olacaktım.
Küçük Çaplı Kabuslar
Nazlışah Altuntaş
Her bölümü birbirinden bağımsız olan korku öyküleri.
İlk Adım
csd Ocean
"Beni bu zamana ittiler ve bıraktılar. Kendimi zar zor kurtardım..." "Neden bunları anlatıyorsun? zorlama kendini." "Boş ver onu bunu,*burnunu çekti* Peki... eğer yine iterlerse beni kurtarır mısın?" "Kurtarmazsam en adi şerefsizim(!)" Deniz fobisi olan bir çocuk × onun 2 yıldır gizlice sevdiği kız
ONUN GÖZLERİNDEKİ BÜYÜ
Cansu Rüya İnan
Bir kızın ailesini kaybederek yurtta yerleşmesiyle bir oda arkadaşının erkek olduğunu ve gıcık biri olduğunu öğreniyor ve kızın sese karşı duyarlılığı oldu için oda arkadaşıyla pek güzel vakit geçiremiyor...