İçeriğe geç
Kami
Mustafa Atmaca

Mustafa Atmaca

@mustafa_kingkemik

Yazar

Gönderiler

  • Mustafa AtmacaMustafa Atmaca@mustafa_kingkemik

    Hayatın, gece gibi siyah, Umudun, kefen kadar beyaz olduğunu öğrendim. Sen misin divanda şiir yazan? Ben, divanın kendisiyim. Sen çay yudumlarsın bir kafede, Ben, elinde kitapla çayı servis eden garson. Sen, etrafındakilerin seni üzmesine hayıflanırsın, Ben üzüldüğümde, yaslanacak bir omuz ararım. Sen yağmurun camdaki izine bakarsın, Ben o yağmuru getiren bulutun altında ıslanırım. Sen kışın soğuğunda pencere kenarında oturursun,

  • Mustafa AtmacaMustafa Atmaca@mustafa_kingkemik

    Kasvetin gri örtüsü altındaki terk edilmiş bir şehir… Yıkıntıların arasında yükselen tek parlaklık: devasa bir cam küre. Kürenin içinde ise bir sır saklı: Küçük bir medeniyet. Minyatür binalar, otoyollar, yaşayan insanlar… Ve onların geçmişten gelen korkunç mirası: devler. Sam ve Hakan, sıradan bir sınav telaşıyla başlayan günlerinde tarihin en karanlık gerçekleriyle yüzleşirler. Bir yandan gençliğin masum tartışmaları, diğer yandan gizli bir meclisin buz gibi kararları… Çünkü söylentiler doğru çıkmıştır: Dünyada hâlâ yaşayan son büyük insanlar vardır. Biri anne, biri ise yeni doğmuş bir çocuk… Peki, küçük insanların liderleri bu iki masum hayatı gözlemlemekle mi yetinecek, yoksa onları tarihten silerek kendi geleceğini mi garanti altına alacak? Bir annenin nefesi, bir çocuğun gülüşü… Ve bir halkın vicdanını sarsacak karar. Gerçekten hayatta kalan son anne ve çocuğu öldürmeye hazır mıyız? Benim kitabım okumak isteyen