İlkyaz Bahar@ilkyazbaharBabalar günüymüş bugün. Bilmiyorum yalnız mıyım ama böyle özel günler biraz şey hissettiriyor insanı ,yalnız. Baba, anne, sevgili başkası tarafından hiç dolmayan bir boşluk olabiliyor insanın içinde . Varlığı yok oluyor bazılarının. Hepsi biraz daha buruk hissettiriyor insanı sahip olamadıklarıyla. Ama beni en ikilemde bırakan varlığı ve yokluğu bir olanlar oluyor. Sene boyu kendine birinin var olmadığı ,seni önemsemediği,istemediği ve biraz da kendini kandırarak ihtiyacım yok kafasına girdikten sonra bu gün kutlamalar eşliğinde karşına çıkınca şaşırıyor insan. Kutlamalı mı kutlamamalı mı? Var mı yoksa yok mu? Varsa sadece bugün mü var peki ben onca şeyi kendime zorla kabul ettirirken nerede? Ben kendime babalık yaparım diye kendimi avuturken göz yaşlarımı silerken dizlerimdeki yaraları sararken nerede... Mantıklı bir sebep arıyor insan ki bu günü kutlayan diğer insanlara eşlik edebilsin. Neyse kalmış yarım saat bu gün de bitti seneye bu gün tekrar düşünürüz kaldığımız yerden devam iyi akşamlarınız olsun. 🤍