Enetherion@enetherion5806*Bazen abi olmak beraberinde ölmeyi gerektirir." Ruyku Litgirn. (Gerçekten öyle olabilir özellikle kardeşinizin peşinde yamyam bir melek varsa yapacak tek şey bu oluyor.)


@enetherion5806
Karanlıkta yazıyorum. Klavye sesleri geceyi deliyor, ekranın soğuk ışığı yüzümü yakıyor. Bazen saatler geçiyor, fark etmiyorum; çünkü parmaklarım kendi başına hareket ediyor. İçimde bir çocuk var; yetmiş bin kez ölmüş, yine de vazgeçmemiş. Onun gözlerinden bakıyorum dünyaya. Onun acısını taşıyorum.
Enetherion@enetherion5806*Bazen abi olmak beraberinde ölmeyi gerektirir." Ruyku Litgirn. (Gerçekten öyle olabilir özellikle kardeşinizin peşinde yamyam bir melek varsa yapacak tek şey bu oluyor.)

Enetherion@enetherion5806Fukamite Kanlı Dünya resmi olarak başlamıştır. Eğer sende ölüm döngülerini umutsuz durumları acınası halleri ve umut ışığını seviyorsan kitabıma bir bakmalısın eğer kitabı severseniz. Benimle isteğiniz gibi iletişime geçebilirsiniz. "Gözleri ona kitlenmişti, uzun zamandır onu arıyordu fakat diğerinin umrunda değildi. Onu tanımıyordu kim olduğunu bilmiyordu. Onun için o sadece aynı anneden olma kardeşini ölümün eşiğine getiren bir yabancıydı. Bir saniye her şey bir saniyede oldu, Sarı saçlı oğlan siyah saçlı çocuğun yanından geçip gitti. Bir kaç saniye sonra ise çocuğun vücudu ilmek ilmek kesiklerle açılmaya başladı. Kan sızıyor gözleri devriliyordu. Karnı açıldıkça bağırsakları sarkmaya ve düşmeye başladı..." Arkadaşlar hikâyenin 150. Sayfalarından bir taslak, isim vermedim spoiler olmasın diye fakat fukamite evreni çetindir. Bazi ölümler hafif bazıları beterdir.

Siteyi geliştirmek ve reklamları ölçmek için çerez kullanıyoruz. Zorunlu olanlar dışındakiler yalnızca izin verirsen çalışır. Gizlilik Politikası