sayıyorum@birikidortgelustumuortgün 13 gece 13: burada güneş açtı görüyorum mavi göğü bulutların bana sarılışı en sevdiğimdir beklerken sıkılmıyorum gök, saçımı okşuyor ve mutluyum artık, başım ağrımıyor

@birikidortgelustumuort
neyi beklediğimi bilmiyorum. tiktok: @birikidortgelustumuort
sayıyorum@birikidortgelustumuortgün 13 gece 13: burada güneş açtı görüyorum mavi göğü bulutların bana sarılışı en sevdiğimdir beklerken sıkılmıyorum gök, saçımı okşuyor ve mutluyum artık, başım ağrımıyor
sayıyorum@birikidortgelustumuortson dediğimiz şey nedir? eğer hedeflere ulaşmaksa bekleyen de kaybetti, yolcu da.
sayıyorum@birikidortgelustumuortdurağın soğuğu ölümcül olabilir. ölüm haber vermemiş olabilir. yolcu yolda ve bekleyenimiz durakta ölmüş olabilir. belki on üçüncü gün asla varolmamış veya olmayacak olabilir.
sayıyorum@birikidortgelustumuortgün 12 gece 12: başıboş ve amaçsız hayvanlar kadar aptal bir pozisyondayım. oysa birini bekliyorum ve halen ayaktayım. var, bekleyip durmak benim amacım.
sayıyorum@birikidortgelustumuortgün 11 gece 11: sinirliyim belki bugün kötü hissettirdi beni dün anılardaki arkadaşlar artık yalnızca üzgün. üstüm başım düzgün, sanmayın kötü gözüküyorum tam aksine, pek iyi duruyorum. durak soldurmuş olabilir beni ama yanımdan geçen kişiler hiçbir şey anlamadıklarına göre, iyi gözüküyorumdur?
sayıyorum@birikidortgelustumuortgün 10 gece 10: kalbimde bir fırtına koptu sanki öylesine acıyla dolu ve uzundu ki bu tufanı ne ben anlatabilirim ne kalbimdeki herhangi birisi. durak ısınmadı, soğudu yalnızlık soldurmaya başladı bedenimi güneş bana asla yakın değildi en çok da beni bu yorar.
sayıyorum@birikidortgelustumuortgün 9 gece 9: güneş bugün de açmadı. ama... başka bir yaya geldi ve bana bir battaniye verdi. üşümüyorum artık. üstelik güneşin olmamasına rağmen, ne tuhaf. tek umudum güneşte değil miydi? belki de yayalar ve yolcular güneş kadar iyidir.
sayıyorum@birikidortgelustumuortgün 8 gece 8: kafam aldığınca dolu düşünemiyorum artık. o kadar boş gözlerleydim ki bugün bir yaya beni ölü sandı korktu ve kaçtı. bu durak moralimi bozmaya başladı. bir an olsun duraktan ayrılamam yorgan almaya bile vakit yok şimdi tek umudum güneşin açıp beni ısıtması.
sayıyorum@birikidortgelustumuortgün 7 gece 7: sevmiyorum vedaları ve dönüşleri tabii... senin haricindekileri. sonuçta ne etmiştin bir veda ne de döndün durağa. tanımıyorum seni dönüyor musun yoksa ilk gelişin mi? neden hatırlamıyorum bir şey? yok tek bir ipucum bu bekleyişe mecburum. neden, kimi, nasıl bekliyorum hiçbirini bilmiyorum ama hislerime bu seferlik güveneceğim.
sayıyorum@birikidortgelustumuortgün 6 gece 6: ne de berbat bir gün arada kaldıkların bazen seni eziyor ve... bilmiyorum, eziyor sadece. bugün biri bana selam verdi dedi, beklediğin kimdi? başımı salladım dedim bilmiyorum, söylemedi kimse. geçti ve gitti başka da kimse gelmedi. bugün hava sıcaktı yolcum belki güneşli günlerin ardından belirecek yolcu sensindir?
sayıyorum@birikidortgelustumuortgün 5 gece 5: bugün acıyı gözlerimde hissettim ağlamak yorucu, kör olmayı istedim ama her istediğimin olmadığı bu durakta bekliyor olmamdan belli. şimdiden yorgunum ama asıl bekleyişim daha yeni başlıyor.
sayıyorum@birikidortgelustumuortgün 4 gece 4: ilk kez karşılaştım böylesine kötü bir durakla durak gibi yolcusu da acımasız zorlu bir yolculukta belki bekleyen gibi? bilmesini isterim asla pes etmeyeceğimi yoldan gözümü ayırmadım bugün saatlerce bekledim. insanlar ve sesler hiç azalmadı ancak yalnızlığı bu denli ilk kez hissettim bu gürültünün içinde kâbuslarıma dalacağımı veya üşüyeceğimi tahmin etmemiştim oysa onca saat sadece titredim tecrübesizlik, ne beklersin? umuyorum durağın kefeni hazırlanmadan yolcu ufukta belirir
sayıyorum@birikidortgelustumuortgün 3 gece 3: beklemekten vazgeçtiğimde yolcum gelebilir, ya beni bulamazsa? görmedi beklediğim onca günde beni gittiğimi görürse şimdi hayal kırıklığını hayal etmeyi bile istemem bekleyişin üçüncü gecesi beklenenin bilinmemesi ve kalpten mideye sıvışmış ağrının teki koca bir kamyon gibi binbir yükü sırtlanmış hissediyorum. ağlayıp sızlamıyorum ama durağın soğuğu bedenimi tutmaya başladı bile.
sayıyorum@birikidortgelustumuortgün 2 gece 2: yüreğim söyledi bana tam burada beklememi dedi, elbet gelir bulur seni döner. seviyorsa neden dönmesin ki? haklı çıkar umarım bekletmesin boşuna buz gibi havada bir başıma bir de bu ıssız durakta sanki ölüme hediye edilmiş küçük bir çocuk gibi durak neşeyi gizleyen bir rutubet durağın her köşesinde var korkuya da yer verilmiş ve mutluluğa da hisleri çorba etmişler durakta beklerken yolcuyu, çorbanın acısını tatmamak mümkün değil.
sayıyorum@birikidortgelustumuortgün 1 gece 1: durgunum, başıboş bir göl kadar fırtınadan önceki gerginlik dolu haraketsizlik kadar kaslarım görevini unutmuş sanki kontrolümü kaybettim ve de bedenimi kalbim iğrenç ritimlerle atıyor zihnim almıyor, kabullenmiyor tıpkı bir cenazede ölünün tabutuna boş boş bakmak gibi sersemledim mi? veya bu bir tür şok gibi mi? bu şey tam olarak neyin nesi... birisi aşağılamış gibi hissediyorum şu an sadece bunun berbat bir kâbus olduğunu umuyorum
Siteyi geliştirmek ve reklamları ölçmek için çerez kullanıyoruz. Zorunlu olanlar dışındakiler yalnızca izin verirsen çalışır. Gizlilik Politikası