BİSHİ@baltasarianfarklı yazım tarzlarının ne kadar mest edici olduğunu çinli yazarların kitaplarını okumaya başlayınca anladım, japon edebiyatı sarmadı belki de osamu dazaiden başlamamak gerekirdi ya da haruki murakami mesela, murakaminin tek kitabını okudum onda da bana bi kal geldi, çünkü mcdonaldsı soyan iki çifti anlatıyordu, dedim ya ben salağım bu kitap felsefi, ya da bişey sıçtırılmış ve bu adam o zaman trde çok sükse yapıldığı için bunu da alırlar falan, aradan yıllar geçti hala aklıma gelir o kitap ve öfkelenirim, ama hiç bir inceleme videosu açıp da dinlemedim kendime mahçup olmamak için... neyse işte yu hua okuyun, mxtx okuyun, içinde uçan geyler olmasa herkese hitap edecek türden bir kitap ve özel bölümleri olmasa bence kimsenin bl diyebileceği bir kitap olmazdı... belki ucundan bromance, ama hangi anime ya da manga bromancesiz ki... o kadının sade yazım tarzı beni yiyip bitiriyor. tek cümleyle nasıl bu kadar şey hayal edip hissedebiliyorum aklım almıyor, güncelken 2ha da okuyordum ama oradaki her şey mükemmel hissettiriyordu bu yüzden karakterlerin nasıl poopladığını merak etmeye başlamıştım. Ama o da etik sınırlarda öyle bir dolaşıyor ki ne diyeceğini ya da neyi görmezden gelebileceğini falan düşünüyorsun. bilmiyorum bu iki yazar yazı bakımından bile yin ve yang gibi ve ikisi de çok güzel aslında, ama bu kitaplardan sonra okuma özürlüsü oldum birz