Ayna Qenberli@aynaqenberliSizi bilmem ama ben çok yoruldum. Çabalamak güzeldir ama insanın tadı kaçmadığı zaman. Büyümek için çabaladım, sonra kendimi korumak için, sonra aklımı ve sonra özgürlüğümü. Şimdi de kalbimi korumak için çabalıyorum. Kaç kez bir insan savaşır, bilmem ki? İnsanın da bir kez yüzü gülmez mi? Diyorum ki tam bir şeyleri yoluna koyacağım, yeni bir başlangıç yaptım, kesin bu defa olacak, o zaman bir şekilde olayları batırıyorum. Öyle bir bataklık var ki, çekilsen daha iyi, çabalamanın bir anlamı bile kalmadı sanki. Herkes mutlu olsun diye hayatımın birçok yerinden ödün verdim. Zamana karşı yarışırken, zamanın beni alt edeceğini biliyordum ama en azından savaştım demek için çırpınıyorum. İstediğim meslek bu değildi, ben kalemimin gücüne inanarak atıldım ama olmuyor, ben savaşsam bile olmuyor. İsyan değil, bıkmışlık ama tam olarak bu yörüngede bana yer yok. Kendi yörüngemde beni zehirliyorsa, ben nereye sığınayım?
