Vera@-tetikci-Arkadaşlar kitabımın kaç bölümü yayında gözüküyor bakıp bana söyleyebilir misiniz?
Gönderiler
- Vera@-tetikci-
- Vera@-tetikci-
Katılmanız gereken yarışma bu muydu?
- Vera@-tetikci-
Kitabıma giriş yapamıyorum beni atıyor. Herkesde böyle mi?
- Vera@-tetikci-
Selam herkese
- Vera@-tetikci-
Nöbetçi olmak = ölmek
- Vera@-tetikci-
Yeni bölüm geldiii
- Vera@-tetikci-
Napıyonuz?
- Vera@-tetikci-
Yeni bölüm gelecek. Öncekileri okudunuz mu?
- Vera@-tetikci-
Burada cüzdan simgeli biryer var, sanırım kitap beğeni ve gönderi alınca para kazanılıyormuş benimki hiç artmıyor sebebini bilen var mı?
- Vera@-tetikci-
Yapmam gereken o kadar çok şey varken benim oturmam peki
- Vera@-tetikci-
Dün yeni bölüm yazmıştım ama aptal uygulama yüzünden hepsi silinmiş. Offfff saatlerce uğraşmıştım ya
- Vera@-tetikci-
Hafta sonuuuu Sahura kadar uyumak yokkk
- Vera@-tetikci-
Çünkü ben bildiğiniz o şımarık, güçlü kız değildim. Ben sadece Masal'dım daha önce tanımadığınız bir karakterim ben, ne herkesin aşık olacağı prenses, ne de mafyaların hayatına giren fakir,zavallı, güzelim. Bildiğiniz hiçbir karakter değilim ben. Benim hayatım ne bir aşk hikayesi, ne de gurur hikayesiydi. Aşka vaktim yoktu, gururum ise benliğim değildi KESİT
- Vera@-tetikci-
Annem küçük yaşımdayken ölmüştü hayatımdaki tek gerçek oydu: meleğim... Gülüşüne dünyayı yakabileceğim kadın, babamın dediğine göre trafik kazası geçirmiş ve ölmüştü. Ondan bana geriye kalan tek şey kuytu mezarlıktaki mezardı. Üzerinde adının yazdığı iki taş, yıllardır beni hayatta tutan tek şeydi. Birgün bu sırlı ölümü çözmek hayattaki tek amacımdı. "KESİT
- Vera@-tetikci-
Profil fotoğrafı koyamıyorum nedenini bilen var mı?
- Vera@-tetikci-
Ve ilk sahur
- Vera@-tetikci-
Geri takip yapıyorum. İşaret de bırakabilirsiniz
- Vera@-tetikci-
Arkadaşla geri takip yapıyorum, görenler beni takip edebilir
- Vera@-tetikci-
Cevap vermiyordu. Titreyen elimi ona dokunmak için uzattım. "Anne lütfen uyan, hayır anne sana vurmadım, sen değildin o." Annem cevap vermiyordu, zayıf bedeni kanlar içinde d öylece yerde uzanıyordu. Evet bu beden ona aitti: anneme aitti, MELEĞİME. Uzattığım elimle koluma dokundum. Bunu ben mi yapmıştım? "Anne özür dilerim, benim yüzümden TEPKİSİZ KESİT
- Vera@-tetikci-
Titreyen dizlerim beni daha fazla taşımayınca yere çöktüm, gördüğüm şey gerçek olamazdı değil mi? bu ceset ona ait olamazdı, olmamalıydı ben... ben bunu yapmış olamazdım. "Anne" Dedim fısıldar gibi. Beynim durmuş, nefes bile alamıyordum. Annem değildi, hayır bu annem değildi. Ben yine bir kabus görüyordum. "Anne uyan" TEPKİSİZ TANITIM KESİT