Sahil boyunca yürümeye devam ettim. Kafam çok doluydu biliyordumki eve gitsem, babamla yine karşılaşacaktım
Babalar sevgilerini göstermezlermiş.
Peki hissetiremezler mi?
Neyse pek önemi yok, alışık olduğum bir durum.
Kafamda bir şeyler düşünürken, çoktan eve varmıştım kapıdan içeri girip kapıyı kapattım. Ayağıma bir şey dolandı bu kedim tekir sokakta bulmuştum, hemen eve almıştım kucağıma alıp, salona girdim.
"Lavin geldin mi?" dedi babam. sesi ifadesizdi her zamanki gibi.
"Geldim evet". dedim salondaki koltuğa yayılıp, tekiri yere bıraktım.
"Ben çıkıyorum" dedi.
"Nereye gidiyorsun" dedim.
Cevap vermeye bile ihtiyaç duymadan kapıyı açıp çıktı.
Oturduğum koltuktan kalkıp, odama doğru ilerlemeye başladım odama girip kapıyı kapattım.
Telefonuma gelen sesle, hemen masanın üstündeki hızlıca aldım mesaj sinemden gelmişti.
Sinem; Lavin naber
Lavin:iyi senden naber
Sinem; Bende iyi
Sinem; Alperen ile alçin sevgiliymiş duydun mu
Sinem; Kızım bütün okul konuşuyo
Lavin; Nasıl yani ya duymadım ben
Sinem; Vallaha tam bilmiyorum, ama öyle diyorlar
Böyle bir şey olsaydı anlardım. Yanlış anlaşılma olmuştur. Peki ya gerçekten böyle bir şey varsa?
**
Uykum vardı, ama uyuyamıyordum sinem'in söyledikleri aklıma takılmıştı.
