İçeriğe geç

~Buzul~

Bölüm 10 · 6 dk okuma

~Buzul~

Bölüm 10

10.bölüm

dövme yaptırırken bende izin almamışsın ne çabuk keremi kabullendin .

-" dövme yaparken hiç kimseden izin almadım. sadece dövme yapılan yeri bilmiyordum kereme sordum sonra keremle beraber gittik .

-" baba niye demiyorsun ?

-" o benim babam değil! O senin benim hayatıma zorla sokmak istediğin kişi anne. araba kullanırken kavga etmeyelim .

-" olur buzul hanım siz nasıl isterseniz .

Arabada geçen kavgadan sonra sesizlikle yolun bir diğer kısmını tamamladık. Arabayı annem açılan kapıdan evin bahçe bölümüne park etti .

Arabadan indikten sonra annemin yüzüne bile bakmadan eve girdim .

Dövme fikri aklıma geldikten geldikten sonra pişman olurmuyum ? diye düşünmüştüm ama değildim .odama girdiğim zaman ilk banyoya girdim. Banyo kapısını kapatıp kapıyı kilitledim. kilitledikten sonra üstümdeki kıyafetleri sıra sıra çıkartıktan sonra bütün kıyafetleri kirli sepetine attım duşa kabinin içine girdim .

Su bedenimden akıyordu ama kalbime giden yolu bilmiyordu. o yolu bilseydi eğer bedenimden yorgunluğu biraz olsun alırken su kalbime alırmıydı?benim kalbim yorgundu bu yorgunlukta annemin ve babamın eserinden oluşan bir yorgunluktu .

Beynimde düşüncelerin kavgası bedenimden yorgunluk her bir yerimde başka bir yara vardı her bir yerim benim başka kanıyordu.

Hızlı yaptığım bir duştan sonra bornoz ile tamamlamıştım . Bedenimdeki su birikintilerinden kurulduktan sonra eve ilk geldiğim zaman duşa girmiştim ve girerkende kıyafetlerimi hazırlamamıştım

Kıyafet dolabımdan kısa pijamalarımı siyah olanı ellerime aldıktan sonra pijamaları giydim .uzun saçlarımdaki havlu pijamalarımı giyerken yere düşmüştü onu tekrar saçlarıma koyduktan sonra çalışma masamın başına geçtim.

Masamın üstündeki kalemliklerden bir tane karakalem aldım ve önüme koyduğum beyaz kağıt ile nasıl bir çizim yapacağım hakkında düşündüm .aklıma bir şey geleceği yoktu telefonumdaki yazdığım şiiri unutmuştum şiiri tekrar okursam nasıl bir karakalem yapacağıma karar verirdim.

Nereye koyduğum unuttuğun telefonumu bulmanın verdiği rahatlık ve mutlulukla çalışma masama tekrar oturdum .

Telefonuma kaydettiğim şiiri okurken aklıma nasıl bir şey yapacağıma karar vermiştim. Beyaz kağıdı aklımdaki resmi çizerken arasa sırada yaptığım düzeltmeler ile birlikte düşündüğüm resim ortaya çıkıyordu. İstediğim şekilde çizdikten sonra bir kaç adımı daha tamamlayıp çizimi bitirmiştim. Yazdığım şiirin dikkatle ve özenle yazdıktan sonra hersey bitmişti yaptığım resmi çalışma masamda bırakmıştım. Elime aldığım telefonumla yatağa giderken kapı gürültü bir sesle açıldı. Gelen kişi annemden başka biri değildi.

Elimdeki telefonu yatağa bıraktım annemin elinde erkek pantolonu vardı kızgın gözleri ile bana bakarken. pantolon kemerini yavaş yavaş pantolandan çıkarıyordu. Annem pantolon dan kemeri çıkartıktan sonra arkasını döndü. annemin arkasını dönmesi ile derin bir nefes aldım beni kemer ile döneceğini düşünmüştüm annem odamdan çıkmamıştı benim odamdaki kapıyı kilitliyordu .

Kızgın gözleri yavaş yavaş attığı adımlar ile beni daha çok korkutuyordu yapmak istediği şey belliydi beni o kemer ile dövecekti .

İkiye katladığı kemer ile ilk vurduğu yer bacaklarım olmuştu kemer tenime ilk vuruşu ile ayata dururken bacaklarımın acısıyla yere düştüm .sıktığı dişleri ile çene ve yüz hatları değiştiğinde belli oluyordu ikinci vuruşu da bacaklarıma değdi zaman kemerin acısını ikinci defa tekrarlamıştı annemin sadece bacaklarıma vuruşunu izliyordum tek bir kelime etmeden izliyordum bu anın ne zaman biteceğini sabırsızlıkla bekliyordum annemin tokatların yerini şimdi siyah bir kemer gelmişti.

Annem gözlerimin dolduğundan ve canımın yanışından zevk alırken ben sessiz sedasız onun vücuda bir kere açacağı yarayı nasıl kapatacağımı düşünmeye başlamıştım. kemer yarası nasıl kapanırdı ki zaman geçmesi yada zamanla kapanmazmıydı ?

Dolan gözlerimden iki yaş düştü annem beni odamın bir köşesine sıkarak tuttuğu kolumdan sürüklüyordu .annemin istediği yere gelince beni bıraktı. odamın soğuk zemine boylu boyunca yattım bacaklarımı hissetmiyordum .

Annemin açıp kapatığı çekmecelerin sesini duyuyordum ne arıyorsa aradığı şeyi bulamiyordu kapalı gözlerimle çekmece sesinden başka bir şey yoktu. o erkek kemeri kime aitti?annem babamın kıyafetlerini saklıyormuydu yada kerem eve bu akşam ben banyoda vakit geçirirken gelmişti ve evde miydi ?kim bilir annemin bana yaptıklarını öğrense sevdiği kadından pişman olurmuydu ? bacaklarımın acısını unutmak için bir şeyler düşünmeye çalışıyordum.ama yetmiyordu bacaklarımın acısı sorularıma cevap bulurken unutmuyordum .

Annem aradığını bulmuştu yanıma geliyordu .ellerine aldığı saçlarımla kapattığım gözlerimi açmıştım saçlarıma annemin dokunmasına izin vermezdim.

-" anne sana yalvarıyorum lütfen saçlarıma dokunma.

-" o dövmeyi yaptırmadan önce düşündün mü ?

-" anne dövme yaptırdım ama sildirebilirim daha yeni .

-" hayır o dövmeyi sildirmeyeceksin .

-" annne

Göz yaşlarımı yalvarışlarım bir şeyi değiştirmedi.annem tek makasla saçlarımı kesti sessizce saçlarımı kesişine izin verdim kesilen saçlarım zemine düşüyordu tek bir saçım daha düştü. Kesilen saçlarımı elime aldım belimden uzun saçlarım herzaman vakit geçirmeye doyamadığım saçlarım annemin vücuduma döktüğü eserlere saçlarımda eklenmişti .

Elindeki makası kemer gibi odamın ters bir köşesine attı elinden attığı makas duvara sert bir şekilde ses çıkartıktan sonra yere düştü . Annem zeminden aldığı kemerin tokası yere çarpınca anlamıştım kemer ile tekrar vücuduma yeni bir acı ekleyeceğini .

Saçlarım omzuma geliyordu artık bacaklarımı ise hissetmiyordum yüzüme gelen kemer ile anneme sırtımı dönmüştüm eğer dönmeseydim yüzüme gelecekti sırtıma gelen acıyla gözlerimi kapattım ellerimi sıktım tekrar aynı yere bir kere daha kemer ile vurdu . Sesimi bu sefer odada yankılandı .

-" ahhhhhh

-" bağırmayacaksın .

bir kere daha aynı acı!

Yeni bir acı bu acının adresi başka! Sağ koluma .

Farklı bir yön daha! sol koluma .

Vücuduma farklı bir yöne vuruyor acısını her bir yerimde hissetiriyordu. Tek bir yerimde kemer yarasına yer kalmamıştı vurduğu yerlere tekrar vuruyor bu acı ikiye katlanıyordu canımın acısı iki katıydı .

Gözlerimi kapattım vücudum alev alev yanıyordu .bu gece ben ölüyordum bu acı nasıl geçeceğini hangi ilacın geçireceğini bulamıyordum .bu gece benim son günüm olacaktı! annem bu kararı vermişti bana sormuşmuyudu bu kararı verirken bana ölmek isteğimi sorsaydı ölmek istemezdim belkide bu yüzden sormamıştı ölmek istemeyeceğimi biliyordu .sözlerinden canım yanıyordu ama bu acı şimdi düşündüğüm zaman bir hiçti yanından bile geçmezdi .

Ölürken buğraya sevdiğimi söylemek isterdim .buğrayı çok seviyordum o benim ilk ve tek dostumdu eğer ölürsem buğra ne olacaktı nasıl hayatta tek başına kalacaktı oda benim gibiydi benden başka dostu yoktu. yerime başkasını koyarmıydı koymasındı istemezdim koymasın benden başka dostu olsun ama benim gibi sevmesini istemezdim.

Annem tenime kemer ile vurması ne zaman bitecekti dayanacak gücüm kalmamıştı vurduğu yerler ölü bir hücreye dönüşmüştü .

Gözlerimi karardı ölüme bir adım daha yaklaştım aklımda buğradan başkası yoktu keremin annemi tanıması bu tarafını görmesini çok isterdim. evlenmemesi gerekirdi! benim annem evlenilecek bir kadın değildi! ya kardeşim ona ne olacaktı bu acı ile ölürsem o ne olacaktı annem bana yapacaklarını eğer kardeşime yaparsa onu nasıl koruyacaktım bu acılara benim gibi küçük bedeni dayanmazdı annem küçük olduğu zaman kardeşime kızıp ya döverse onun için ben hayata kalmak isterken kalamıyordum annemin bu yaptığından sonra nasıl kalabilirimdim ki ?

Gözlerimden akan her bir yaş sessizce sıktığım dişlerim, ben ölüyorum ama sesimi duyan hiç kimse yok bana yardım edecek biri yok! beni tekrar hayatta bağlayacak biri var oda çok uzakta bana yardım edemez sesimi duyamazdı

Ölüm haberi ne zaman gelir kulağına ne zaman duyar öldüğümü .

Annem kemer ile vuruşları devam ederken ölmeden önce herşeyi düşünüyordum ölmeye hazırdım

Meral demir tasarımcı kızı ölüyordu buzul demir ben ölüyordum .

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.