Hayat kırkında başlar denir ve ben bugün yani 17 haziranda tam elli oldum. Yalnızım, keyifsizim, bazen cesurum ve sosyal medyada pek çok bağlantıya sahibim. İyi ki sosyal medya var. Uyumadığım her an orada yaşıyorum, oraya taşındım desem daha doğru olacak. Metaverse benim için sosyal medya. Annem;
- tavşanın suyunun suyu oralar, hakiki arkadaşlıklar değil ki, muhabbet değil ki orada dönen. Lâkin epey dolaplar dönüyor belli ki...
Annem üniversite mezunudur. Bilgeyle (son kız arkadaşım yaşıtımdı) aramızı sosyal medyanın bozduğunu söyleyip duruyor. Bilge'yi pek sevmiş;
-sakin, saygılı, aklı başında ve güzeldi diyor. Neden ayrıldın, kim istedi bunu, muhakkak sen deyip duruyor.
Annemi çok severim, bunalımda olduğum bir aralar intiharı düşünmüş ve bunu bir arkadaşımla paylaşmıştım. O da bana beni altüst eden şu sözlerle yanıt vermişti;
-Kanka, ben dahil en az 3 kişinin daha sırf annesini üzmemek için intihar etmediğini biliyor musun?
Altüst olmuştum çünkü tam da aynı sebeple kovalamıştım intihar fikrini aptal kafamdan. Canım anam, emektar ve güleç anam benim. Eğer bir cennet varsa mutlaka benim anamım ayakları altındadır. Geçenlerde yine üzülmüş ne olacak bu oğlanın (benim) hali, ben nerde hata yaptım diye düşünmüş ağlamış. Sarıldım anneciğime ve ona "elinden geleni yaptın daha ne" diyen Nil'in şarkısını dinlettim hemen sevindi, teselli oldu altın kalpli annem. Bilge hakkında söyledikleri kafama takıldı birden, kıza haksızlık mı yapmıştım? Çözülür gibi oldum biran neyse hemencecik geçti açıverdim sosyal medyamı, ohh ! rahatladım.