İçeriğe geç

Zorlayıcı Hafıza

Bölüm 9 · 3 dk okuma

Zorlayıcı Hafıza

Bölüm 9

8.Bölüm

Bölüm Şarkısı=Kalben,Sadece

Yaşamımda unuttuğum şeylerin silahın namlusunun daima bana dönük olmasından sıkılmıştım.Hayatta birşeyler yaşanıyordu ama duygularımın yoğunluğu olduğu gibi kalmaya devam ediyordu.

Yamaç'ın anlattıkları kadar yoğun ve duygu yüklü bir geçmişimiz varsa ve ben bunları hatırlamıyorsam Yamaç'ın gözünde düşeceğim konumu düşünmek istemiyordum.

Hiçbirşeyi hatırlamıyor olsam bile onunla sıfırdan bir ilişkiye başlamaktan memnundum. Ellerimiz sıkı sıkı birbirine kenetlenmişti.Okulun bahçesinde tüm bakışmalar bize doğru döndü.İnsanlar aylar sonra okula gelmeme şaşırmışlardı haklı olarak.

Beren,Ayça ve Lalin'in bize gelen adımlarını fark ettiğimde bakışlarımı usulca Yamaç'a çevirdim.Yamaç'ın bakışlarının bende olduğunu gördüğümde içimde çırpınan kelebeklerin anlamsız sesini bastırdım.Bu his bana hiç yabancı gelmiyordu.

Beren'in bana sarılması üzerine bakışlarımı Yamaç'tan ayırdım.Beren"Sonunda Ece seni burada tekrar gördüğüme ya şükürler olsun Rabbime" demesi üzerine kıkırdamadan duramadım.Lalin'de bana katılarak kıkırdadı.Ayça'ya döndüğümde bakışlarının Yamaç'la benim ellerimde olduğunu fark ettiğimde kaşlarımı hafifçe kaldırdım.Bakışları normal gelmemişti.

Okulun içine doğru ilerlediğimizde Lalin'in sesiyle ona döndüm."Ece kuşum şimdi sen ve ben aynı sınıftayız.Beren ve Ayça'da aynı sınıftalar Yamaç'ta bizim üst sınıfta hatırlıyorsan"

Sözlerini tamamladığında kaşlarım şaşkınlıkla havaya kalktı.Yamaç'ın bizden bir yaş büyük olduğunu bilmiyordum.

Ayça ve Beren ile vedalaştıktan sonra Lalin'le sınıfa girmeye yeltendiğimde kolumu tutan ele bakışlarımı çevirdim.

Yamaç"Lalin bizi bir dakika yalnız bırakabilir misin?"sorusu üzerine Lalin "Tabi eniştemmmm"demesi üzerine Yamaç'la kıkırtımıza engel olamadık.

Lalin sınıfa girer girmez Yamaç ellerini ellerime dolayıp hızlıca üst kata çıkardı.Sonrasında bir üst kata daha çıktığımızda kapısı kilitli bir odaya doğru adımlarını ilerletti.Cebinden çıkardığı anahtarlığı kapının kilidine geçirdi.

Kilit açılınca karşılaştığım manzara karşısında çığlık atacakken ağzıma sarılı Yamaç'ın eli bunu durdurdu.Ben odanın içine girer girmez Yamaç'da girince kapıyı ardından kapattı.

Odanın içinde genişce ayakları yere yakın bir yatak olduğunu fark ettim.Yatağın örtüsü yumuşak peluş bir şekilde kaplanmıştı.Üstünde bulunan küçük yastıklar oldukça tatlı görünüyordu.Işıklı yapay sarmaşıklar odaya girer girmez heryeri sarıyorlardı.

Yamaç'a "Bu odayı nasıl hazırladın okulun içinde ya şuralara bak tanıdık geliyorlar."

Yamaç "Ece unutmuş olmalısın babam bu okulun müdürü ve ondan izin alıp gizlice böyle bir oda yapmam seni şaşırttı mı? Bu arada tanıdık gelmesi normal çünkü daha önce hep bu odaya gelirdik güzelim"

Sondaki hitap şekli anlamsız çırpınan kelebekleri beraberinde getirdi . Bulunduğum konumdan sıyrılıp hızlı bir şekilde Yamaç'ın boynuna atlayıp sıkıca sarıldım.Kokusunu derin derin içine çektim.Sarılmamın karşılığı hiç gecikmeden geldi.

Sarılmamızın üzerine ani bir şekilde yatağın üstüne düştük.Hızlı bir refleksle kalkmaya çalışırken Yamaç'ın elini kolumda hissettim.Kalkmama izin vermemişti.Bana sıkıca sarılmaya devam ediyordu.Bulunduğum durumda huzuru hissettim.Adını koyamadığım duygu aşkı tekrar kalbimde hissediyordum.Uzun bir süre sessizlikten sonra sessizliği bozan ses Yamaç'a aitti

"Ece ben seninle tekrar eskisi gibi olmayı ne kadar özledim.Tahmin edemezsin.2 ay boyunca hastanedeydin.Odana kimseyi sokmuyorlardı hafızanı tamamen kaybettiğini söylüyorlardı.Beni hiç kabullenemeyeceğini düşündüm.Ve bu beni her gün bitap etti.Sen yoksan ben yokum ruhum seninle birleşik seninle düğümlü bu bağdan kolay kolay ne sen ne de ben kurtulabiliriz"

Sözlerine devam etti."Beni unuttuğunu tamamen sandın değil mi?"

Bakışlarım olduğu yerde dondu.Konuşma sırası bendeydi

"Unutmak...Seni unutmak bu kadar kolay mı sandın?"

Aslında hafızamda onunla olan anılarım vardı ama bu anılar parçalanmış yarımdı.Bu yüzden birşey söylese yada ima etse hafızamda canlanıyordu.

Sözlerimi tamamladıktan sonra Yamaç'ın bana doğru yaklaşan bedenini fark ettiğimde ben de ona doğru yaklaştım.Gözleri dudaklarıma çarptığında benden sessizce onay istediğini anladım.Ve başımı hafifçe salladım.

Tüm benliğimle istiyordum.Kalp ritimlerimin şiddeti arttı.Yamaç bana doğru eğildiğinde dudakları dudaklarımı örttü.Kısa ve duygu yoğunluğu yüksek ayların getirdiği yüksek tutkuyla öpüştük.Dudaklarımız birbirinden ayrıldığında Yamaç"Ece bu saatten sonra seni benden kimse ayıramaz senin uğruna seni bile karşıma alırım"

Yamaç'ın söyledikleriyle kalp ritmim artmaya devam etti.Bu odada olanları asla unutmayacaktım.

♡♡♡♡♡♡♡♡♡

Arkadaşlar ne oluyooooooo? Size aşırı duygu yoğunluğu yüksek bir bölüm getirdim.Olayın seyri tamamen değişti.Farkına varmışsınızdır.Sıradaki bölüm hakkında teorilerinizi yorumlarda bekliyorum ballarım.O odanın fotoğrafıda biraz aşağı inerseniz görürsünüz.O odada daha çoook şeyler yaşanacak ben kaçarrr.

~çikolattaperisii

Azcık aşağıya

Burasıııı :-):-):-):-):-):-)

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.