Tenefüs zili çaldığında içim biraz rahatladı. Hocayla konuşmak için bir fırsat bulmuştum sonunda. Sınıftan çıkarken kararlı adımlarla koridorlardan geçtim ve kütüphane köşesinde Hocayı buldum.
Kütüphanenin sessizliği ve kitapların arasında saklanmış huzur verici bir atmosfer vardı. Hoca kitapların arasında gömülüydü, derin düşüncelere dalmış gibi görünüyordu. Nazikçe yaklaşıp selam verdim ve onun dikkatini çektim. O da bana sıcak bir gülümsemeyle karşılık verdi. "Vera, ne haber? Bir şey mi var?" diye sordu.
Kendimi toparlayarak, içimden geldiği gibi konuşmaya başladım: "Hocam proje arkadaşlarımı değiştebilir misiniz?"
Hacay, düşündüğünü belli eden bir ifadeyle bana döndü. "Neden vere bir sıkıntı mı var?"
"Hocam ben onlarla pek iyi geçinemiyorum. Bu durum projeme etki edebilir." dedim.
Hacay bir an duraksadı, gözlerini düşündüğünü gösteren bir ifadeyle kısarak. "Peki Vera, derse geldiğimde konuşuruz tamam mı?” Kafamı hevesle salladım. “Tamam hocam teşekkür ederim.” Hızla öğretmenler odasından çıktım bir süre tuvalette oyalandıktan sonra zilin çalması ile sınıfa girdim. Sınıfa girer girmez hoca da arkamdan gelmişti. Tüm sınıfın dikkatini çektiğini görebiliyordum. Yankı çatık kaşlarıyla bana bakıyordu. Ne yaptığımı anlamıştı. Bakışlarımı ondan kaçırdım. Hızla yerime geçtim. Hoca, ciddi bir ifadeyle durdu ve sınıfın sessizliğini bozdu: "Arkadaşlar, proje sürecinde bazı değişiklikler yapmamız gerektiğine karar verdik."
Sınıfın arasında Yankı'nın sinirli bir şekilde gerginleştiğini fark ettim. Kollarını sıktı ve suratını ekşitti. "Bu ne demek?" diye sordu sert bir tonla. "Benimle mi ilgili bir şey var?" dedi.
Hoca sakin kalmaya çalıştı ve "Yankı, projenin daha verimli ilerlemesi için ekip dinamiklerini değiştirmemiz gerektiğini düşünüyoruz. Bu karar, projenin başarısı için önemli." dedi. Yankı, "Benimle ilgili olduğunu biliyorum!" diye bağırdı. "Haksızlık bu!"
Ben bu tartışmanın ortasında kalmıştım ve içim daraldı. Hoca, Yankı'ya anlayışla yaklaşmaya çalıştı: "Yankı, bu kişisel değil. Proje için en iyi sonucu elde etmek istiyoruz. Bu değişikliğin hepimiz için daha iyi olacağını düşünüyoruz."
Yankı'nın gözleri öfke ve hayal kırıklığıyla doluydu. "Siz ne anlarsınız?" diye karşılık verdi sertçe. "Ekibimle ilgili kararlar almadan önce bize danışmanız gerekirdi!"
Hoca, "Yankı, seni anlıyorum ama kararımızı değiştirmeyeceğiz. Lütfen bu konuda anlayış göster. Vera sen kızlarla olursun, Hasan sen de Vera ile grupları değişirsin." Gözlerinin üstümde olduğunu biliyordum. Zil çalınca hızlıca eve gitmem lazımdı.
