Bölüm 2

Gözlerime inanamıyordum o burdaydı ama nasıl olabilir di o benim gözlerimin önünde ölmüştü.bıçağı kalbine saplamıştı .hayır hayır ben delirdim o Soren olamaz .kendine gel Elara kendine gel o asla olamaz .ancak o konuştuğunda şaşkın gözlerle bakıyordum ona "Elara bu sensin" dediği gibi bayıldığımı fark etmemiştim. ... Uyandığımda güneş ışığı gözlerime vuruyodu. Ne olmuştu ya bana diyerek sorguluyordum kendimi .Etrafa bakındım yanı başımda koltukta oturan bir adam vardı. Yere bakıyordu . Hemen "kimsin sen?" dedim adam yüzüme baktığında "AAA" diye çığlık atım. B-bu Soren 'di "iyi misin?". Dediğinde şok içinde yüzüne baka kalmıştım "bu sen misin soren". Kurnazca sırrıtı bana "Evet benim ama sen çok değişmisin" diyerek sarıldı bana tabi ben sarılmadım çünkü o olduğuna inanmıyordum ama o hala sarılmaya devam ediyor du. bir şeyler tuhaftı Soren asla sırrıtmayı ve sarılmayı sevmezdi özelikle de bana karşı . Onun olup olmadığını test etmek için bir soru sordum "Vampir olduğmuz gün hangisiydi" dediğimde duraksadı sanki bu soruyu hiç beklemiyormuş gibi yüzüme baka kaldı"Ne?" ne mi gerçekten bana bunu mu söyledi ona bir soru sordum ve bana ne ile mi cevap veriyor du? bu Soren olamaz. " 2012 29 Aralık" dediğinde şok oldum ama doğruydu ama geç cevap vermesi Soren 'nin huyu değildi. "Sen ölmüştün Soren hemen de gözlerimin önünde" sanki bana birşeyler anlatmak istiyormuş gibi ellerini saçlarının arasından geçiriyordi . "Vampirler in bir bıçak ile öldürüldüğünü sanmıyorum" dedi doğruydu vampirler tek bir bıcakla ölmezdi. "Ama o zaman öldün kalbin durmuştu nasıl hala aklım almıyor" kendimi deli gibi hissediyordum artık aklımı yitirmiştim gözümün önünde öldü ya o. "Her şeyi anlatıcam" o kadar çok aklımı yitirmiştim ki oturduğu mu dahi fark edememiştim. Bir vampir olarak karsımdakinin o olduğna inanmıyordum ve öldüresim geliyor du bu o olamaz dı "Neyi anlatıcaksın sen. ya ben seni 4 yıldır ölü biliyorum şimdi gelmiş bana ben Soren'im diyorsun. ben gördüklerimemi yoksa senin anlattıklarına mı inanıyım!" Delirdim artık hala inanamıyorum onun Soren olduğuna "ben hiç ölmedim!" Ne ölmemişmiydi ama nasıl olurdu bu ben gördüm onu "sadece Sana oyun oynadım annen de seni başka bir yere götürünce . Aramaya başladım " dedi ona acı bir gülümseme ile bakarken bir yandan da gözlerimden yaş gelmeye başlamıştı.benimle oyun oynamış bu beni delirtmek mı istiyor "oyun oynadın.. peki ben acı çekerken neredeydin! Düşmanım olduğuna rağem seni çok sevmiştim,özlemiştim ne kadar çok kaybettim kendimi biliyormusun sen? " Ona sesimi çok yükseltmeme rağmen tek kelime etmedi edemezdi de zaten .'' Ama buldum seni bak kaybetmedik birbirimizi. burdayım '' bulmuşmuş beni ''buldun öylemi beni. şimdi asla bir daha arama beni soren görüşürüz ya da hiç görüşmeyelim biz'' diyerek ayağa kalktım '' ya bi dinl-'' sözünü bölerek ''kes sesini" dedim ve kapıyı kapatip çekip gittim...