Ablam bir süre daha konuştuktan sonra yanıma gelerek bana telefonu uzattı . Doğan enişte ile ne konuştuysa yüzü gülüyordu.
Telefonu verdikten sonra sessizce yukarıya çıktı . Ben onun Arkasından bakarken Annem yanıma geldi .
“ Milena. “
“ evet anne .”
“ ablanın aklına garip fikirler sokmuyorsun değilmi .?” Dedi .
Başımı sallayarak “ Hayır ama bu ne kadar böyle devam edecek anne?. Ablamın sevdiği biri varken başkası ile baş göz etmeniz çok yanlış . Babamla konuşsak .” Dediğimde annem lafımı böldü .” Baban bunu öğrenirse önce onu sonra ablanı öldürür . Bu yaştan sonra evlat acısı çekemem Milena .! Ablana git söyle o aklındakini unutsun . Babanız sizin için en doğrusunu seçer .“ dedi ve umursamazca baktı ve arkasını döndü.
Annemin bu işe bu kadar tepkili olduğunu bir türlü anlayamıyordum . Ablamın birini sevmesini günahmış gibi davranıyordu .
Annem bile yanımızda değilken nasıl mücadele verecektik .?
Akşama kadar evde dolanıp durdum . Ne ablamın odasına gidebiliyordum nede başka bir yerde oturabiliyordum . Bir gözüm kapıdaydı babamın yolunu gözlüyordum. Bu konuda konuşmam lazımdı . Ablam ne kadar beni kırsa da onun için her şeyi yapabilirdim.
Annemin mutfakta olduğunu düşünerek odaya çıktım .
Kapıyı yavaşça açıp içeriyi kolaçan ettim .
Ablam yerdeki mindere oturmuş elinde ise bir fotoğraf vardı . Dalgın bir şekilde önündeki fotoğrafa bakarken benim bile geldiğimi anlamamıştı.
‘Abla ..” dedim sessizce .
Ablam eli ile dolan gözlerini sildi . Fotoğrafı yanına sıkıştırdı bana baktı .
Gözlerindeki hüzünü görebiliyordum .
Ablam “ Gel Milena bende seni bekliyordum .” dedi .
Ablam ayağa kalkıp yanıma doğru geldi.
Kollarını açarak bana sıkıca sarıldı . Sabah kavga ettiğimiz halde fikrini ne değiştirmişti . “ Sabah sana çok kötü davrandım . Özür dilerim ... biliyorsun bir süredir kafam yerinde değil . Sinirimi senden çıkarmış gibi oldum .. ablanı affedebilecek misin .” dedi hafif gülümseyerek. Bende on sarıldım.
“ acını anlayabiliyorum abla . Sana asla kızgın değilim. Kolay şeyler yaşamıyorsun. ama sende sakın şunu unutma. Senin için elimden ne geliyorsa yapmaya hazırım . “ dedim. Ablam geri çekilip yüzüme baktı elini yüzüme getirdi. “ iyiki varsın ... “ dedi hüzünle . Bir anda geri çekilip eli ile gözlerini sildi gülerek” senin yarın doğum günün değilmi .” dedi.
Ablamın demesi ile yarın doğum günüm olduğunu hatırlamıştım .
Her şey o kadar üst üste gelmişti ki kendi doğum günümü unutmuştum.
“ doğru ya yarın benim doğum günüm .” dedi şaşkınca .
Ablam saçlarıma dokunarak “ evet . Yarın doğum günün ne istersin benden .” dedi .
Ablamın eskisi gibi davranması beni mutlu etmişti . Doğan enişte ile konuşması iyi geçmişe benziyordu .
Belkide doğan enişte eve gelip babamdan ablamı isteyecekti . Kendi kendime sevinirken . Ablamın beni dürtmesi ile kendime geldim.
“ niye gülüyorsun sen . Komik bir şey mi söyledim.?” Dedi.
“ Yok ondan değil abla . Sen bana ne alırsan ben zaten beğenirim .” dedim.
Ablam saçlarımı karıştırarak. “ benim hediyem hazır .” dedi ve geriye doğru döndü .
Ablamın eski hale dönmüş olması beni mutlu ediyordu .
Ablam dolabına doğru yürüyüp içinden kıyafet seçti.
Mor bir elbiseyi üzerine tuttu .
Bana gülerek “ nasıl ama .?” dedi .
Kafamla onaylayıp “ çok güzel .” dedim .
Ablam elindeki kıyafet ile lavaboya girdi.
Ben onun Arkasından bakarken dışarıdan annemin sesini duydum.
“ Milena , İzem haydi gelin bana yardıma masayı kuralım .! Anca akşama kadar kıçınızı devirip yatın .!” dedi .
Ben kapıdan çıkacakken . Ablamda lavobadan çıktı .
Saçlarını arkadan toplayarak oda benimle çıktı .
Yüzünde güller açıyordu .
Aşağıya indiğimizde annemde benim gibi İzem’in değişimini anlamya çalışıyordu . daha düne kadar karları bağlamıştı . Hayata karşı öfkesi vardı ama şuan yüzünden güller açıyordu .
Ablam hiçbirşey demeden mutfağa geçti.
Bende geçecekken annem kolumdan tuttu .” Milena ! Ablanın bu hali ne ? Daha sabah ağlıyordu . Ne değişti .?” dedi .
“ bilmiyorum anne . Ama bırakında mutlu olsun öyle değilmi sende ablama görücü filan söz etme . “ dedim.
Annem endişeyle yüzüme baktı .” bu kız odada kala kala delirmiş olmasın.!” Dedi.
Oflayarak “ Allah aşına anne sende . Bak ablam mutlu . Ne istiyorsun anlamıyorum ki .?”
Annem “ seninle de konuşulmuyor. Neyse git ablana yardım et baban gelmeden sofrayı kuralım . Sonra kızıyor .” dedi .
Ablam elinde sürahi ile yanımıza geldi . Orda annemle konuşmamız bitti.
Bende ablama yardım ettim.
Sofra tamam olunca. Annem bize de yemek koydu .
Biz mutfakta yemeklerinizi yerken. Dışarıdan kapı sesini duyduk.
Annem ayapa kalkarak mutfaktan çıktı .
Ablam önündeki yemek ile ilgileniyordu .
“ Abla .?” .
“ Hı.?”
“ iyimisin sen .?” dedim dayanamayarak.
Ablam elindeki kaşığı bırakarak yüzüme baktı .
“ iyiyim Milena ? Neden sordun .?” dedi.
Annemin dedikleri aklıma gelmişti. Odada kala kala acaba kafayı mı yemişti. Bu saçma düşüncelerden kurtularak ablama baktım .” şey .. “ dedim ama devamını getiremedi.
Ablam” şimdi diyorsun ki sabahla şuan arasında fark nedir .? Değilmi .? Bunu düşünüyorsun .?” dedi
Ablam sözünü devam edecekken içeriden babamın yüksek sesini duyduk .
Ablamla ikimiz aynı anda kalktık .
Abla önde ben arkada dışarıya çıktım .
Babam masanın başında oturmuş annem ise arkasından bize bakıyordu .
Babam elindeki tespihi sallayarak önüne gelmemizi işaret etti .
İkimizde sessizce bizi daha rahat görsün diye Önüne geçtik .
Babam ablama bakarak “ İzem . “ dedi .
Ablam “ buyur baba .” dedi sessizce
Babam önünde duran bardaktaki içkisini eline aldı .
“ Yarın akşam senin görücülerin geliyor . Haberin ola .” dedi .
Odada annemde dahil hepimiz şaşırmıştık.
Ben şaşkınca biz babama birde ablam baktım .
Arkada olduğum için ablamın suratını göremiyordum .
Babam bardağından yudum alarak sözüne devam etti .
“ yarın sabah Anan ile çıkıp alışveriş yapın . Üzerine güzel şeyler alınsın . Beni rezil edecek hiçbirşey istemiyorum bilmiş olun ! Yarın eve bir kaç kişi çağıracağım hazırlıklara yardım eder .” dedi.
Babamın sözleri ortamda buz etkisi yaratıyordu.
Ablam kim bilir şuan ne düşünüyordu.
Elbisesinin iki yanını tutmuş bir şekilde kafası önüne eğmişti .
Babam ayağa kalkarak “ Anlaşıldı mı İzem .! rezillik istemiyorum. Uslu bir şekilde ne deniliyorsa yapacaksın . Baykara ailesine tek bir yanlışınız olursa gözünüzün yaşına bakmam.! ” dedi bizi tehdit ederek .
Babam ceketini çıkarak keyifli bir sesle .
“ İstanbul’un en büyük zenginlerinden birinin oğlu ile evleneceksin. Çok şanslısın İzem . Bu şansını sakın bozacak bir şey etmeyesin.! Eğer akıllı biriysen o evin hanımı olursun !” dedi.
Babam bunları söyledikten sonra önündeki bardaktan bir yudum daha aldı .
O anda “ ben istemiyorum baba ..” diyen ablamı duydum .
Babamın elindeki bardak bir kaç saniyeliğine düşecek gibi oldu.
Annemin babamın arkasından sus işaretlerini görebiliyordum .
Ablam elleri daha sıkı sıkı. Sardı elbisesinin ucuna .
Babamın yüzü aynı bizi dövdüğündeki gibi sertleşmişti .
“ Ne dedin sen .?” dedi babam .
ablam kafasını kaldırarak babama baktı . Bende bir adım atarak ablamın yanına gittim kolunu tutarak babama baktım . “ yok bir şey demdi baba . Heyecandan ne diyeceğini şaşardı herhalde . Değilmi abla ! . ” dedim ablamı dürterek.
Ablam kolunu çekerek kafasını kaldırdı . “ Ben istemiyorum dedim baba . Gelin olmak istemiyorum ... ” dedi titreyen sesiyle .
Babamın elindeki bardak sertçe yere düştü .
Yerde kırılan cam tek tek başka yerle dağıldı . O an sanki her şey yavaş bir şekilde gerçekleşmişti.
Babamın eli yumruk olurken ablam sözlerine devam etti .” Ben sevmediğim biri ile evlenmek istemiyorum baba .. “ dedi ablam .
Yanağından bir damla yaş süzülmüştü ..
Kolunu tutup .” Abla ne olur sus .!” Dedim onun duyabileceği şekilde .
Babam masanın arkasından dolaşarak yanımıza yavaşça yürüdü . Bir eli yumruk diğer eli ile hızla tesbihi sallıyordu .
Gözlerindeki öfke çok korkutucuydu .
“ Bir daha de hele!” dedi babam bağırarak.
Önümüze dikilerek ikimize ’de baktı . Babam sinirden kıpkırmızı olmuştu . Ablamın titrediğini görmüştüm .
Araya girmek için ağızımı açtığımda ablam “ Ben evlenmek istemiyorum baba. Ben görmediğim tanımadığım bir adam ile hayatımı mahvetmek istemiyorum .” dedi kararlı bir sesle .
Babam arkasını dönerek anneme baktı . “ Rojda bu kızın ne der senin .?” dedi sinirli bir şekilde .
Annem ablama sus bakışları attı . Ama ablam dediklerinden dönmüyordu.
Babam sinirle bize geri döndü.
“ evlenmek istemiyorum da ne demek İzem ! Sana uygun gördüğüm kişi ile evleneceksin! Duydun mu beni .?!” dedi babam bağırarak .
Ablam başını iki yana salladı. “ İstemiyorum evlenmek filan.!” Dedi .
Onunda sesi yüksek çıkmıştı . “ Hayatıma karışamazsın baba . Okutmadın ama bari bunu bana reva görme . Sevmediğim bir adam ile evlenmek yerine beni mezara diri diri koy daha iyi “ dediğinde Babam ablamın suratın sert bir tokat attı . Ablam yana düşerken Babam ise ablamın saçlarına asıldı.
Babam bunları yaparken Ben ise donmuş gibiydim . Bana yaptıklarının aynısı ablama yapıyordu .
Babam ablanın saçlarını çekerek “ Evleneceksin İzem ! Sana ne deniyorsa onu yapacaksın. Başımı önüme eğmeyeceksin . Yarın Baykara ailesi seni istemeye gelecek sende ses çıkarmadan kabul edeceksin ! Eğer tek bir hatanı görürsem andım olsun ki ananda kardaşını da gözünün önünde öldürürüm bilmiş ol .!” dedi ve saçları serbest bıraktı ablam yerde ağlarken bende koşarak babam ile ablanın arasına girdim . Tam o anda babamın kaldırıldığı eli benim başıma denk geldi . Babamın bana vurması ile başım dönse de kendimi topladım. Babam bana vurduğunu görünce daha çok sinirlenmişti .
Beni kolumdan çekerek diğer tarafa doğru attı .
“ Kes ağlamayı. ! “ dedi ablama bağırarak.
Ayağa kalkarak tekrar ablama doğru hareket ettim. Babam ablama sayısı küfür ve hakaret ederken annem ise uzaktan bakıyordu.
Ben araya girerek babamı tuttum “ Baba ne olur yapma .! Ablamda evlenecek .!” Dedim ortamı yumuşatmak için .
Ablam kafasını kaldırarak bir Bana birde babama baktın. Zor bela ayağa kalkarak babamın önünde dikildi. “ Hayır ! Ne yaparsan yap evlenmeyeceğim ! Sen beni öldürsen de dövsen de fikrim değişmeyecek.!” Dedi.
Babam bu kez beni geri itti ve ablamın koluna tuttu .
Ablam babama karşı hiç direnmemişti . Babam ablamı mahzene doğru götürürken “ Sen beni illa katil edeceksin.! “ dedi ve mahzenin kapısını açtı .
Ablamı aynı beni nasıl atıyorsa öyle attı .
Ablam Yerden babama öfkeyle baktı . Ama hiçbirşey demedi.
“ Bu gece burda kal da aklın başına gelsin .! Yarında giyinip dünürlerimizin karşısına hanım hanımcık çıkacaksın .” Babam parmağını havaya kaldırarak ablama salladı .” tek bir hatanı görmeyeceğim İzem ! Anladın mı yoksa o zavallı ananı gözünün önünde döverim .!” dedi ve kapıyı hızla kapatıp Kilitledi.
Babam annemle bana baktı .” Bu kız bu gece çıkmayacak .! Yarında hazırlıklar en güzel şekilde yapılacak. Duydunuz mu !” dedi.
Annem Ve ben aynı anda başımızı salladık . Babam “ Güzel. Tek bir hatanızı olursa gözünüzün yaşına bakmam . Ortada verilmiş bir söz var . Sözü bozacak hareket etmeyin . !” dedi ve Babam hızla oradan ayrıldı .
Babam giderken ben kapıya yaslandım .” Abla.” Dediğimde annem kolumdan tuttu . “ İçeri geç Milena . !” dedi.
“ Ama anne .!” Dedim kolumu çekmeye çalıştım. Annem sinirle .” Bırak kalsın . Aklı başına gelsin. Yarına kadar düşünsün . Yarın bu nişan olacak duydun mu Milena . Ablanın aklına gireyim deme.!” dedi ve beni kolumdan sürükleyerek içeriye götürdü .
