İçeriğe geç

ZEHİRLİ SARMAŞIK

Bölüm 14 · 10 dk okuma

ZEHİRLİ SARMAŞIK

Bölüm 14

14 .Bölüm- Eskiler

  • 14 BÖLÜM = ESKİLER ..

O gün olmuştu .

Kaderimin oyunlarından birimiydi değil miydi bilmiyorum .?

Tek bildiğim benim için yeni bir hayatın başlangıcının olduğuydu .

Annemin bana ayırdığı tutsaklık sona ermişti . Kapı açıldığında içeriye birkaç kişi girdi .

“ Milena kalk haydi . Hazırlanman lazım .” annemin dedikleri ile ayağa kalktım .

Kadınlardan biri eşyaları masaya bırakırken diğeri annem ile konuşuyordu . Her şey o kadar yabancıydı ki kimse sen ne istiyorsun demiyordu .

Kadınlardan biri “ Milena hanım sizi şöyle alalım .” dedi ve sandalyeyi gösterdi .

Sandalyeye oturup kendime aynadan baktım . Annem arkama geçip siyah saçlarımı önümden arkama attı .” çok güzel olacaksın Milena bütün gözler senin üzerinde olacak .” dedi mutlu bir şekilde .

O gülerken benim yüzüm asıktı .

Annem kadınlara birkaç şey söyledikten sonra odadan çıktı .

kadınlardan biri saçımı yaparken diğeri elime oje sürüyordu .

“ saçınızı dalgalı yapalım’mı ?. Ne dersiniz Milena hanım .?”

“Fark etmez.”

kadın başını sallayarak onayladı .

İki saatin sonunda bütün makyajım ve saçım tamamdı .

Aynadan kedime baktım . Karşımdaki kadın evlenmek için özene bezene hazırlanmış bir kadındı . Ben ise bu halime çok yabancıydım .

Ayağa kalktığımda kadınlardan diğeri poşetlenmiş elbiseyi yanımda duran sandalyeye bıraktı .

“ Abbas bey bunu giymenizi söyledi .”

sandalyeye yaklaşıp poşetin fermuarını çektim .

Elbise gittikçe ortaya çıkıyordu . Fermuarı sonuna kadar çektiğimde gözlerime inanamadım . Ablamın isteme gecesi giydiği kıyafetti . Babam bunu benden nasıl isteyebilirdi . Ağlamamak için kendimi çok zor tuttum . Ablamın elbisesini nasıl olur da giyerdim ?

“ Milena ?”

arkamı döndüğümde annem üzerinde lacivert düz bir tunik vardı .

“ anne bu ?” kelimeler boğazıma dolanıyordu .

Annem yanıma yaklaşarak elbiseyi inceledi .” ablanın elbisesiydi bu .” dedi soğuk ve umursamaz bir şekilde .

“ anne ben bunu giyemem . Bari bunu bana reva görmeyin . ! ablam için hazırlanmış bir kıyafeti nasıl giyerim .! Aklımı kaçıracağım .”

annem omuzlarını silkerek “ Baban öyle istemiş Milena . Ne olacak .? Elbise gayette güzel sana da yakışır.”

annem beni anlamıyordu . Yatağın kenarına oturup kafamı yere eğdim .

“ bir kerede anlayın beni ! .” kafamı sinirle kaldırdım . Elbiseyi işaret ederek “ Bu benim ablamın elbisesi .! Onun için özel hazırlandı . Asla giymeyeceğim !”

Göz yaşlarımı tutarken kapının yanında babam belirdi . Gözlerinden nefret akıyordu . Kadınlara bakarak kafasıyla çıkmasını işaret etti . Onlar çıktıktan sonra babam başımda dikildi . Ellindeki tespihini hızla sallayarak “ neyini beğenmedin elbisenin .!”

ayağa kalkarak babamın gözlerinin içine baktım “bu elbise ablama özeldi baba ... onun giymesi için hazırlandı .”

“ ne yani .? Bu mu sorun . Siz zaten birbirinizin kıyafetlerini giyiyorsunuz . ? “

“ onla bu bir değil ! Ben asla böyle bir şeyi kabul edemem .”

babam sandalyede duran elbiseyi eline aldı . “ bu elbise ablan içindi doğru . Ama artık o yok . Sen ablan yerine evleniyorsun . ! bu elbisenin kime ait olduğu önemli değil . ! önemli olan kimin evlendiği .” Babamın acımasız sözleri kendimi kötü hissettirmişti . Babamın dediği gibi ben ablam yerine kurban edilmiştim . o elbisenin kime ait olduğu önemli değildi kimin evlendiği önemliydi .

Elbiseyi geri yatağa fırlattı . “ şimdi git güzel güzel hazırlan . Sakın aklından başka bir şey geçmesin bu iş bu gün bitecek . Eğer ablan gibi bir saçmalık yaparsam . Andım olsun ki ablan kadar şanslı olamazsın .”

babam arkasını dönüp giderken anneme baktım . Ama oda bana soğuktu . Kendi annemi tanıyamaz olmuştum .

Ablamla beni canı gibi seven kadın gitmiş yerine babam gibi ketum biri gelmişti .

“ Anne ..”

“ sus Milena . Baban haklı git hazırlan . Yüzümüzü daha fazla eğdirme . Ablan gibi ne idüğü belirsiz bir adamla evlenmeyeceksin en azından . Zengin ve tanına bir aileye gelin gideceksin .”

Annemde odadan çıktıktan sonra yatağa geri oturdum . Gözlerimden yaşlar akarken tek yaptığım yanımda duran elbiseyi yere atmak oldu . Ablam kaçıp kurtulmuştu . O şuan sevdiğinin yanına mutluyken ben ise onun yerine satılmıştım . Hem de fikrim bile sorulmamıştı .

Kendimden nefret ediyor seviyesine gelmiştim . Yaşamak istemiyordum . Kaçsam bile gidecek bir kapım yoktu . Kafayı yememe ramak kalmıştı .

Başımı iki yana sallayıp bu saçma düşüncelerden kurtuldum .

Ayağa kalkıp aynadaki yansımama baktım . Rimelim akmış yüzüme yayılmıştı . Umursamazca elimin tersi ile yüzümü sildim .

Zorla dudaklarımı iki yana kaldırım . Gülümsüyordum ...

bir yanda da ağlıyordum ..

......

kapıyı sertçe iki defa üzerime kilitledim .

Yere attığım elbiseyi alıp yatağa geri fırlattım .

Üzerimde ne varsa hepsini çıkarıp geri yere bıraktım .

Bakışlarım yanlışlıkla aynaya döndü.

sırtımdaki izleri fark ettim . Morluklar uzun ve yayılmış bir şekilde sırtımda kendini belli ediyordu .

Elimi önümden arkama getirerek morlukları yetişebildiğim kadar okşadım . Dokununca hafif acıyordu ama onun dışında bir şey yoktu .

Göz yaşlarımı silip elbiseyi ayaklarımın içinden geçirerek üstüme çıkardım .

Elbisenin kollarını düzeltip diğer elim ile fermuarı çekebildiğim kadar çektim .

Elbise aynı ablamdaki gibi üzerime tam olmuştu .

Aynanın karşısından kendime baktım .

Elbise gerçekten çok güzeldi ama bana ait değildi . Ablama aitti .

Aynaya tekrar bakınca bu kez ablamı görür gibi oldum . Ablamda ben nasıl bakıyorsam öyle bakıyordu aynaya .

Tek değişen bizdik .elbise ve hissettiğimiz duygular aynıydı .

Mutsuz ve değersiz ....

Elimi başıma koyup gözlerimi kapattım .

Delirdiğim’ den şüphelenmeye başlamıştım .

Gözlerimi açıp etrafa bakınıp sonrada aynaya geri döndüm .

Aynda kendi yansımamı görünce derin bir nefes aldım .

Sandalyeye oturup saçlarımı kulağımın arkasına sıkıştırdım . Kendi makyajımı kendim yapacaktım .

Belki bu beni daha az satılmış hissettirirdi .

Makyajımı silip tekrar yaparken . Kapı tık tıklandı .

“Milena hanım kapıyı açar mısınız . Daha sizi hazırlayamadık .”

“ yardımlarınız için teşekkür ederim ama kendim halledebilirim . “ diğer halime kıyasla bu daha sade ve daha güzel olmuştu .

Diğer herkes gibi abartıyı sevmiyordum .

Makyajımı tamamladıktan sonra sıra saçlarıma gelmişti .

Saçlarımı topladıkları yerden açtım . Saçlarımın açık halini daha çok seviyordum .

Takılarımın içinden incili bir toka gördüm .

Onu elime alıp saçımın sağ tarafına kıstırdım .

Son halim öncekinden daha iyiydi .

Ayağa kalkarak kapıya doğru yöneldim .

Odadan çıktıktan sonra aşağıdaki telaş apaçık belliydi . Aynı ablamınki gibi etrafta koşuşan insanlar vardı .

Korkuluklara tutunarak aşağıya göz attım .bir kaç büyüğümüz ve akrabamızda gelmişti . Herkesin suratında mutlu olduklarını gösteren emareler vardı.

Babam gelen akrabalar ile konuşuyordu annem ise diğer şeyler ile ilgileniyordu .

Kendimi yabancı gibi hissediyordum bu benim istememdi bu benim hayallerimi bitirecek sözdü .

Merdivenlere doğru yürüyüp yavaş adımlarla aşağıya indim .

Kuzenlerimden gizem de buradaydı .

“ Milena .” bana hayranlıkla bakıyordu . Gizemin adımı söylemesi üzerine bütün herkesin gözleri beni bulmuştu .

Gizem hayranlıkla beni süzüyordu .” oha !! bu ne güzellik kızım . “ hafif bana yaklaşarak “ enişte bey seni böyle görünce küçük dilini yutacak .” dedi gülerek .

“ çok ayıp . Herkesin ortasına .” dedim kızgın bir şekilde . Gizem umursamaz bir şekilde omuzlarını silkti “ gerçekler bebeğim . Böyle bir güzellik karşısında bayılmasa bari .” dedi .

Gizemin dedikleri beni saçma bir şekilde utandırmıştı .

Annem yanımıza yaklaşarak “ çok güzel oldun kızım . MahşAllah allah bahtını güzel eylesin .” dedi sanki severek evleniyordum ... .

“ Bahtımı bilmem ama yaşayacaklarımı az çok biliyorum anne .” annemin gülen yüzü düşmüştü .

İyi dileklerde kimsenin bulunmasını istemiyordum . Ortada inşallahla mahşallahla kurulmuş bir evlilik yoktu . Bu benim için zorunluluktu .

Annem “ iyi ben o zaman gidip son hazırlıklara bakayım .” dedi .

Gizem kolumdan tutarak “ eee enişte beyi gördün mü .”

“ hı hı gördüm .” ne görmesi bizzat tanıdım Diyemedim .

Gizem gülümseyerek “ o kadar şanslısın ki milena .. aaahh keşke bende senin gibi zengin bir aileye gitsem . Ama nerede. “

“ne demesin o kadar mutluyum ki heyacandan karnımda kelebekler dirft atıyor .“ dedim dişlerimin arasından sinirli bir şekilde .

Tabikide gizem beni anlamamıştı . Aksine bana ailenin yaptıklarından bahsetti .

“gizem bakıyorum da sen baya araştırmışsın.”alaycı tonda dememe rağmen gizem oldukça ciddiydi .

“ tabikide kuzen soyadını duyar duymaz araştırdım . Adamların soyu Antep’in yarısı ediyor . Böyle bir şey olamaz ya . Birde İstanbul’da yaptıkları ile konuşuluyor . Gerçi o ayrı bir olay .“

kaşlarımı çatarak “ Neden ? .”

gizem hülyalı hülyalı .” şimdi bebeğim. normalde ben mahir beyi araştırdım bu iş konularında ama direk Savaş Baykara çıkıyor. Adamın hesaplarını inceledim. Adam bildiğin yürüyen afet . Böyle bir karizma ,yakışıklılık yok . Dersin allah özene bezene yaratmış . “

anlamayan gözlerle gizeme baktım .” mahir ağanın başka oğlumu varmış ?”

gizem başını iki yana salladı .” hayır . Savaş onun abisinin oğluymuş . “

mahir ağanın kardeşinin olmasına şaşırmıştım . Ailecek geldiklerinde öyle biri yoktu .

“ Savaş denilen adam bu kadar öndeyse babası nerede .?”

gizem dudaklarını büzerek “ vallahi onun hakkında pek bir şey çıkmadı . İnternete ‘Baykara’ yazınca sadece önce savaş Baykara ve yaptığı röportajlar var . Ha bide gizli çekilmiş fotorafları var. “ gizem koluma asılarak ” ama örmen lazım milena ya ....! adam yürüyen karizma . Allahım hayaller savaş Baykara gerçekler emlakçı Sabri . Yok böyle şans ya .” gizemin dedikleri beni güldürmüştü .

“ ne yapalım başarılı ve yakışıklıysa . önemli olan insanın karakteri .”

Gizem somurtarak “ Bizim enişte hakkında pek güzel bir şey haberin olsun .”

“ ne demek o .?”

“ yani adamın ünlü ve güzel kızlarla gece mekanlarında çekilmiş fotoğrafları var medyada .”

Gizemin dediklerinde rahatsız olmuştum . Barışın etrafına kızlar dolu olduğunu biliyordum . Ama durum şuan farklıydı . Az sonra söz kesilecekti .

Zorla yutkundum.

Bir süre öylece yerimde oturdum . Kaçmak için zamanın var diyordu bir yanım . Diğer yanım ise gidecek bir yerin yok Diyordu .

Kaçsam olduğumdan daha kötü olacağımı biliyordum . Dışarıda başıma ne geleceğini bilemiyordum .

Dışarıdan gelen yüksek korna sesleri ile yerimden irkilerek kalktım .

Annem ve babam da benim gibi ayağa kalktı .

Babam ceketini düzeltti .

Babam önde bizde arkada dışarıda çıktık .

Avlunun kapısı çalarken kalbim küt küt atıyordu .

Babamın önüne geçip kapıyı yavaşça açtım .

Kapı iki yanıma açılınca gördüğüm yüz mahir ağanın oldu .

Mahir ağanın elini öptüm sırayla herkes içeriye geçerken başta zümrüt hanım olmak üzere diğerleriyle de selamlaştım .

Sıra hilal hanıma gelince yüzünde garip bir sırıtış oldu . Eğilip onunda elini öptüm .

“ Ablanın eskileri yakışmış . “ dedi ve oradan uzaklaşarak eve girdi .

Yerimde kala kalmıştım hilal hanımın dedikleri bir kez daha kendimi değersizleştirmiş ti daha da önemlisi barış nerelerdeydi ?

Herkes eve girince benle gizemde girdik .

Mahir ağa çoktan baş köşeye oturmuş babamda diğer koltuktaydı .

Gizem “ mahir göründüğünden daha korkunç gözüküyor .” dedi .

” nasıl yani .?”

“ yani .. adam yaşına rağmen oldukça genç ve güçlü duruyor . Zenginlik işte .. adamı genç bile yapar .”

“ ne alaka şimdi .?”

“ nemi alaka . ! ya kızım adam babandan daha yaşlı . Bir babana bak birde mahir ağaya sence kim kimden daha genç ?”

Gizem kadar çenesi düşük başka birini daha tanımıyordum .

“ cidden mi gizem . Yani her şey bitti mahir ağa’nın genç gözükmesinemi takıldın ? .” sinirle söylediğim hiçbirine gizem umursamamıştı .

Benim ise gözlerim kapıdaydı . Barış ne zaman gelecekti ?.

Solona girdiğimde bütün gözler beni buldu . O gün ki gibi derin , hilal , zümrüt hanım vardı .

Derine baktığımda bakışlarını başka tarafa çevirdi . Ablamın sözünde gayet de mutluydu .

Sorun benim olmam mıydı .?

Babam “mahir ağa damat beyler nerede .? “

mahir ağa göğüsünü kabartarak “ merak etmeyesin Abbas ağa biz sözümüze sadık bir aileyiz . Bu evlilik olacak lakin biraz değişiklikle.”

babamın yerinde kasıldığını gördüm . Bende aynı şekilde durumu anlamaya çalışıyordum . Nasıl bir farklılıkla ?

Babam zorla gülümsedi “ mahir ağa ? Nasıl bir farklılıkla ? Benim kafam basmadı pek .” mahir ağa yerinde doğrulup “ şu demek Abbas ağa .” mahir ağa’nın gözleri benim olduğum alana kaydı bana bakmıyordu . Arkamda birinin ayak seslerini duydum ” Bu evlilik oğlum yerine yeğenim savaş Baykara ile olacak .”

slm...

öncelikle savaş bizim ana karakterimiz olacak .

Savaşın nasıl ikna olduğunu diğer bölümde öğreneceğiz . Hem de onun ağzından yazacağım.

Milena ve savaş için her şey daha yeni başlıyor .

Sonunu beraber göreceğiz .

Diğer bölümde görüşürüz .

Yorum ve beğeni gelirse daha çok motive olurum.

Teşekkürler🖤🖤🖤✨️

Bölüm sonu

13 yorum