8. Bölüm: Yeraltı Mahzeni ve Aynanın Sırrı
Tarihi Kasaba Hamamı, kubbesindeki küçük cam pencerelerden süzülen cılız ışıkla alacakaranlığa gömülmüştü. Yıllardır kullanılmayan bu yapının mermer duvarları nemden yosun tutmuş, içeride ağır bir kükürt ve nem kokusu birikmişti.
Kuzey ve Maya, hamamın arka tarafındaki paslı hizmet kapısından içeri süzüldüler. Fenerlerinin ışığı, ıslak mermerlerin ve sütünların üzerinde titrek yansımalar oluşturuyordu.
— "Su mahzenleri alt katta olmalı," dedi Maya, feneri aşağıya inen taş merdivenlere tutarak.
Taş merdivenlerden indikçe havadaki nem oranı artıyor, ayak sesleri buz gibi su birikintilerinde yankılanıyordu. Yerin iki kat altındaki bu derin mahzen, tıpkı haritadaki gibi devasa bir su deposunu andırıyordu. Tavanı tutan kemerli sütunların arasında, duvarlara monte edilmiş bronz çerçeveli eski aynalar duruyordu.
Kuzey cebindeki nota tekrar baktı:
— "Üçüncü anahtar, kasabanın en derinindeki aynada gizlidir. Işığın kırıldığı yer, yolun sonudur."
Fenerini duvardaki aynalara doğru tuttu. Aynaların çoğu kırılmış ya da nemden kararmıştı. Ancak mahzenin en sonundaki devasa oval ayna sapasağlam duruyordu. Kuzey yaklaşarak fenerin ışığını doğrudan aynanın merkezine dik bir açıyla tuttu. Light ışığı doğrudan kırılıp aynanın arkasındaki taş duvarda küçük bir noktayı aydınlattı.
Maya hemen o taş duvara koştu. Taşların birleşim yerini dikkatlice incelediğinde, tuğlalardan birinin oynadığını fark etti:
— "Kuzey, burası!"
Kuzey cebindeki çakıyla taşın etrafındaki harcı kazıdı ve taşı yerinden çıkardı. Boşluğun içinde, kadife bir kılıfın içine sarılmış üçüncü bronz anahtar duruyordu!
Kuzey heyecanla anahtarı eline aldı. Üç anahtar da artık ellerindeydi. Anahtarların üzerindeki semboller bir araya getirildiğinde, kasabanın altındaki gizli sığınağın kilit haritasını oluşturuyordu.
— "Başardık..." diye fısıldadı Maya, gözlerindeki sevinçle.
Ancak o an, mahzenin girişindeki ağır ahşap kapı büyük bir gürültüyle kapandı!
LAAAAAP!
Dışarıdan bir kilit sesi duyuldu. Siyah kabanlı adam onları takip etmiş ve yeraltı mahzenine kilitlemişti. Kapının arkasından gelen boğuk ve soğuk bir ses y yankılandı:
— "Tebrik ederim çocuklar. Üç anahtarı da benim için topladınız. Ama ne yazık ki o tünellere tek başıma inmem gerekecek."
Kuzey kapıya koşup var gücüyle yüklendi ama kalın ahşap kapı milim bile kıpırdamadı. Mahzenin içi giderek soğuyor, nem adeta nefes almayı zorlaştırıyordu. Üç anahtarı ellerinde tutuyorlardı ama şimdi yerin iki kat altında kapana kısılmışlardı...
