İçeriğe geç

YYYU MUTLU SON

Bölüm 2 · 1 dk okuma

YYYU MUTLU SON

Bölüm 2

Ama Oğuz yoktu...

Ritmik bir ses zihnimde tekrar tekrar yankılanıyordu. Onu susturmak istiyordum, dikkatimi dağıtıyor aklımı karıştırıyordu. Boğuk ritim giderek netleşti ve belirgin bip seslerine dönüştü. Kafam allak bullaktı ve zihnimde parça parça anılar canlanıyordu. Oğuz'un anlattığı Zühre masalı, sürekli ona seslenmem... sonra insan sesleri ve ışık... giderek netleşen bip sesleriyle birlikte parçalar da yerine oturuyordu. Bizi kurtarmaya gelmişlerdi. Yetişmişler miydi?..

Göz kapaklarımdan giderek şiddetle sızan ışığa karşı daha fazla inat edemeyerek usulca gözlerimi açtım. Beyaz bir bulanıklık ve üstünde dans eden gölgeler haricinde bir şey yoktu görünürde. Etrafımda bir hava değişimi hissettim. Birisi aceleyle bir şeyler demişti. Görüntü birkaç saniye içinde netleşince beyaz bir tavana baktığımı fark ettim. Bakışlarımı yana kaydırınca gördüklerime inanamadım. Annem... ağlıyor mu gülüyor mu belli değil, dua eder gibi bir şeyler mırıldanıyor.

“Anne.” Coşkulu çıkmasını beklediğim sesim acı dolu bir sessiz feryat gibi dökülmüştü dudaklarımdan.

Oturduğu yerden kalktı ve aniden bana sarıldı. Sanki kırılacak bir porselenmişim gibi hafifçe tutuyordu beni. Bu ana kadar değerini bilmediğim, hasret kaldığım o kokuyu içime çektim.

O an kafama dank etti. Annem üstümden çekilince yattığım yerden aceleyle etrafıma bakındım. Hastanenin ufak bir tek kişilik odasıydı. Bip sesi gelen makine kalp ritimlerimi sayıyordu. Birkaç koltuk ve bir masa vardı. Ama o yoktu. Oğuz yoktu...

“Oğuz...” diye mırıldandım ve kalkmaya yeltendim. Annem ne yapmaya çalıştığımı fark edince beni tuttu ve inatla yatağa yatırdı.

“Henüz kalkamazsın.”

Aniden bir isyana başladım. Ne dedim veya ağzımdan neler çıktı tek bir fikrim yok. Umurumda değildi. Hiçbir şey gram umurumda değildi. Sadece Oğuz’un iyi olduğunu bilmeliydim.

Annem olayı ve bu paniğin nedenini anlamış olacak “Arkadaşın senden önce uyandı. O da iyiymiş. İkiniz de gayet iyisiniz.” Dedi.

Yatakta derin bir nefes aldım. Gülümsedim. Acı dolu bir tebessümdü bu. Ağlamakla gülmek arası. O yaşıyordu, ben yaşıyordum. Yağmur yüklü buluttan yağan şey umuttu...

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.