2005/TÜRKİYE/İZMİR
Lojmanda ağacın altına oturmuş Çanakkale Askeri kitabımı okuyordum ta ki “URAS ABİİİ.” Diye koşan Ecreyi görmeden önce.
Ecre çok meraklı bir çocuktu ve bu özelliği çok hoşuma gidiyordu yine soracağı klasik soruyu sordu:
-Uras abi bu kitabın konusu ne?
uzanıp kitaba baktı ve “aa bu asker kitabı mı bende asker olmak istiyor bilmiyor musunn?”diye sordu.
Ecre 8 yaşında çok tatlı mini minicik bir kızdı aslında yaşına göre çok küçük duruyordu aramızda 5 yaş var ama ben bu kıza karşı birşeyler hissettiğimi biliyordum fakat kimseye söylemek istemiyordum.
Çünkü söylesemde anlanamayacaktı derin düşüncelerin ardından beni kurtaran Ecre “Uras Abi ben bu kitabı okuyabilir miyim?”diye sordu.
”abiciğim bu senin yaşına uygun değil tamam mı?”diye sorusunu cevapladım.
”Uras abi ödevimi yapmak için yardıma gelir misin?”diye sordu Ecre
”Gelirim Ecre sen git ben geliyorum.”diye sorusunu yine cevapladım.Ecre çok konuşan Akıllı bir kızdı. Ecre hem komşumuz hemde babamın arkadaşının kızıydı birde abisi vardı fakat onunla çok anlaşamaz hep bana koşardı.
Yavaşça arkasından ilerlerken abisi Arda abi ile karşılaştık fakat bizi fark etmedi büyük ihtimalle sevgilisi Burcu ablanın yanına gidiyordu.
Ecre eve girince ardından bende içeri girdim Annesi Aşkınar Abla bizi karşıladı.”Hoşgeldin Uras ben annenle konuştum bugün bizde kalacaksın.” Dedi Ecre eve girince bir anda enerji patlaması yaşayarak hızlıca odasına daldı.
”Söyle Ecre ödevin ne senin?”dedim.”Uras abi ödevim Şehitler.” Deyince dönüp kaldım henüz bu kavramı bilmeyen Ecre babasınıda Şehit olduğunu bilmiyordu.
Ecre bana Hakan abimin emaneti olarak kalmıştı ona gözüm gibi bakmalıydım ve öylede yapıyordum. Ecre’ye bu kavramı öğrettikten sonra yemeğimizi yedikten sonra uyumuştuk aslında o uyumuştu ben değil. Uyurken çok güzel olduğu için onu izlemiştim fakat ani gelen bir habere kadar.
Ben çok erkenden Askerî Lisesye başlamak zorunda kalmıştım. Apar topar eve gidip valizimi hazırladım ve evden çıktım.
Kimseye veda edememiştim bu evden çıkışım bir daha gelmememe engel değilimdi ama bir süre nerdeyse birbirimizi ırmak zorunda kalacağımı bilmiyordum
BU EVDEN ÇIKARKEN
************************************
Selam nasılsınız?
kapağı bir arkadaşım yaptı ona sonsuz teşekkürlerimi iletiyorum planladığımdan hızlı oldu bu bölüm baya hatalarım var ama olsun bu benim ilk
