Bölüm 15

Zindancıbaşı'nın elindeki kamçı, Lyan'ın uyuyan bedenine doğru inerken Kaira'nın içinde bir şeyler koptu. O ana kadar sürdürdüğü tüm soğukkanlılık, tüm planlar, tüm blöfler tuzla buz oldu."Dur!" diye bağırdı, sesi zindanın duvarlarında yankılandı.Zindancıbaşı durdu, yüzünde zalim bir gülümseme belirdi. Kral Theron haklı çıkmıştı.Kaira, onu tutan muhafızlara ve beklentiyle ona bakan zindancıbaşına baktı. Gözleri Lyan'a kaydı, sonra tekrar boş koridora. Teslim olmak bir seçenek değildi. İtiraf etmek, Kraliçe'yi geri vermek ve Kral'ın insafına kalmak... bu Kaira'nın yolu değildi. Eğer düşecekse, savaşarak düşecekti."Kraliçe," dedi Kaira, nefes nefese. "Hurdalıkta. Eski bir kuşatma makinesinin içinde."Zindancıbaşı ve muhafızlar birbirlerine baktılar. İşe yaramıştı. Ama Kaira'nın gözlerinde itaatkâr bir teslimiyet yoktu. Aksine, vahşi bir kararlılık parlıyordu."Ama onu canlı bulmak istiyorsanız," diye ekledi, sesi buz gibiydi, "benimle birlikte geleceksiniz. Yalnızca ben bilirim. Ve tek bir şartım var."Zindancıbaşı alayla güldü. "Şart mı? Ne cüret!""Kardeşim de bizimle gelecek," dedi Kaira, pazarlık kabul etmez bir tonla. "Onu kucağımda ben taşıyacağım. Yanımızdan bir an bile ayrılmayacak. Ya ikimiz de gideriz ya da Kraliçe'niz o pas yığınının içinde sonsuza dek çürür."Bu bir blöf değil, bir ültimatomdu. Zindancıbaşı bir an tereddüt etti. Emri Kraliçe'yi bulmaktı, bir mahkûmla pazarlık yapmak değil. Ama Kaira'nın gözlerindeki çılgınlık, eğer dediği yapılmazsa her şeyi yakabilecek birinin çılgınlığıydı. Risk alamazdı."Pekala," diye homurdandı zindancıbaşı. "Çocuğu çözün. Ama en ufak bir yanlış hareketinde, önce o ölür, sonra sen."Kaira, sonunda istediğini almıştı. Lyan'ı kucağına verdiklerinde, kardeşinin sıcaklığı ona güç verdi. Zindandan çıktılar; Kaira önde, kucağında kardeşi, arkasında ise onu adım adım takip eden bir grup silahlı adam.Bu bir kurtarma operasyonu değildi. Bu, patlamaya hazır bir bombayla yapılan bir yürüyüştü.