Adım Alara Yıldırım. Aslında bayağı soylu bir ailenin kızıydım. Zengindik, ülkenin sayılı zenginlerinden biriydik. Ben kendimi bildim bileli babam beni sevmiyordu.
Üniversite 2. Sınıf öğrencisiydim. Güzel bir üniversite ve güzel bir arkadaş grubum vardı. Ama bir gün her zaman ki gibi arkadaşlarımın eve dönerken saat gece 00.37 idi. Sokak bomboştu sadece uzaklardan gelen köpek havlama sesi ve gecenin korkutucu uğultusu vardı.
Sokakta tek başıma yürüdüğümü düşünüyordum ama arkamdan gelen ayak seslerini duyduğumda gerçek anlamda tırsmıştım. Ben kendi hızımı arttırdıkça o kişi de benimle birlikte hızını artırıyordu. Bir süre sonra arkamdan gelen bir sesle daha çok korktum.
"Beni beklesene güzellik! "
Dediğinde adam artık kollarımı tutup beni kendine çevirmişti. Yaşından başından utansın alçak herif! İğrenç kokuyordu, büyük ihtimalle sarhoştu ayrıca dişleri çürüktü! Bu mide bulandırıcı görüntüye daha fazla dayanamazdım. Bağırıp, adama vurarak kendimi ondan kurtarmıştım. Yani ben öyle sanıyordum..
"Şerefsiz piç! "
Dedim bağırarak ve kaçıp, koşmaya başladım. Aynı zamanda bağırıp yardım istiyordum. Bir süre sonra takıldığım taş yüzünden yere düştüm, zaten kıyafetlerim ince olduğu için dizleri yırtılmıştı ve kanıyordu. Arkama baktığımda adam tam olarak üzerime eğildiğini gördüğümde geriye doğru ciddi anlamda bedenimi sürüdüm.
"Yazık, yaralanmışsın. Hiç yakışmıyor güzelime."
Dedikten sonra alaycı bir şekilde güldü.
"Bir de gülüyor utanmaz arlanmaz! Yaşından başından utan be!"
Ben bunları dedikten sonra adam bana dokunmaya başladığı anda bağırarak yardım istedim. Hem ağlayıp hem de yardım istiyordum. Bir süre sonra biri gelip o utanmaz adama yumruk atınca ben de kaçmak için fırsat bulup kaçtım.
Peki şimdi bu adam?