Biz insanların anlamsız huylarından biridir ki her şeyin güzel olacağına mutlu sonla biteceğine inanır kader bize güldü diye anlık huzura umut bağlarız.
Biraz kafa yorunca bunun nedenine şaşmamalı belki de basimiza gelecekleri bilmek ve engel olmaya çalışırken yok olmak,hiç bilmeyip bilinmezlikle yanmaktan daha beterdir.
En azından yaşama bağlanmaya bir sebebimiz olsun sonrayı sadece düsünmeyelim aynı zamanda yasayalım da diyedir belki de...
"Umut kalbimde saklı deme,
Arkandakilere çok güvenme , Her tebessümünde
Unutma azrail seninle...
-Ö.H
Geçmisim;puslu,sisli hatıralardan silik yüzlü annem ve babamdan ibaretti.Sahi ben kimdim?Nemrut kimdi gerçek miydi?Babam neden nemruta yenilmisti?Annem neden babamı seçmisti?Neden ölmüslerdi nasıl ölmüşlerdi?
Tek bildiğimin haberlerde 1dk yer verilen bir şehit haberi ve onun acısına dayanamayan kadın.Sonuç gözü yaşlı bir aile yarım kalmış hayatlar onlar bunlar şunlar baska tek bir bilgi yoktu.Bakımı anneanneye devredilmis şehit çocuğundan ibarettim.
Peki ya şimdi ne olacaktı 6 yasında atlatmistim da simdi ne yapacaktım geçmisi ,kiminle ve nasıl savaşacağımı bilmeden tam yeşermeye baslamışken nasıl tekrar eskiye dönerim nasıl ayağa kalkarım cennete annemin yüzüne nasıl bakarım babamın kaybettiği savaşı ben nasıl kazanacaktim.
Saatlerdir evire çevire incelediğim kağıtta zerre parmak izi yada baska bir kalıntı yoktu düz bir yazıyla yazan minik tehtit mesajım o kadar temiz ve profesyonel yazilmisti ki harfler çok netti yazanın hangi eli ile yazdığını bile tahmin etmek imkansızdı .
Her türlü ihtimalı düsünüyordum,kafam o kadar allak bullak olmustu ki binbir tane soruya cevap arıyordum.
Bu not çantamı ne zaman koyuldu?
Notu çantaya kim koydu?
Notu çantaya nasıl koydu?
Not da bir şifre olabilir mi?
Son zamanlarda nerelere gittim?
Yabancı biri ile konuştum mu?
Garip hareketler sezdim mi?
En son nereye gittim?
Daha önce gitmediğim bir yere gittim mi?
Anlık olarak çantamı birine verdim mi?
Ne zamandır bu çantayı takıyorum?
En son kiminle ve neden kavga ettim?
Son zamanlarda suikast girişimi yasadim mi?
Son aldığım dava dosyasını iyice inceledim mi?
Ve asıl soru
Karşımda kim vardı ve benden ne istiyordu?
Gözden kaçırdığım ,atladığım yada önemsiz diyip geçtiğim bir sey olmalıydı,en dikkatsiz olduğum anda yakalanmis olmaliydim,her kim notu koymayı basardiysa benim bu yakınlasmaya izin vermis olmam gerekirdi...
Kafam da dolanan binbir türlü tilkinin hiçbir faydasını görememistim tek idrak ettiğim eğer mektupların önüne geçmezsem çok kötü şeyler olabileceği ve kimseye güvenmemem gerektiği.
Hayatımdaki kimse olanları bilmemeliydi sakinliğimi korumalıydım eğer bu not çanta evdeyken konduysa adresim açık edilmis olabilirdi gerekli güvenlik önlemlerini almalı bir süreliğine kendimi izole etmeliydim.
Evin bütün güvenlik kameralarını kontrol etmis hiçbir sonuc elde edememistim en ufak gariplik yoktu ve kayıtlar tamdı,siber bir erisim süphesiyle bu konuda uzman bir arkadaşim ile konuşmuş kamera sistemini analize almistik.
Evde olan çok işlevli bir çok kilit,cam,kapı,pencere ve yahut bahçe kapısı ile çatî katını bile kontrol etmis güçlendirme yapmistim.
Rutin çelik kasa ve dosya kontrollerimi de yapip hiçbir gariplik sezmeyince iyice delirmistim .Ya eve girmemislerdi ya da çok dikkatli hareket ediyorlardı.
Belirli olarak kurduğum bir kaç tuzak ve kahvemle sabaha kadar dosya incelemeye,düşüne düşüne kendimi saçma anılarıma sürüklemeye ve de güncel günlerimin nasıl ve kimlerle geçtiğini hatırlamaya çalışmayı son derece hazirdim.
Kazımın kızıydım ben nemrut un sonu olmadan göze uyku haramdı.
Hatırlamadığım sisli geçmişimde ki nemrutu bulmaya ve ona istediğini seve seve vermeye son derece kararlı oluşum karanlıktan görmediğim yola ilk adımı atma kadar gerici ama bir o kadar da harlı intikam atesiydi...