Ertesi sabah...
Derin, sınıfa herkesten önce gelmişti.
"Bugün kesin sakin geçecek."
Cümleyi kurar kurmaz sınıfın kapısı açıldı.
İçeri giren kişi Ege'ydi.
Derin gözlerini kapattı.
"Yok artık..."
Ege de Derin'i görünce durdu.
"Ciddi misin?"
Derin iç çekti.
"Lütfen başka sınıf de."
Ege sınıf listesini kontrol etti.
"Maalesef."
Tam o sırada öğretmen içeri girdi.
"Herkes yerine otursun."
Öğrenciler sıralarına geçti.
Öğretmen elindeki listeye baktı.
"Ege... en arkadaki boş sıraya."
Ege yürüyüp sıraya oturdu.
Öğretmen tekrar listeye baktı.
"Derin, sen de onun yanına."
Derin olduğu yerde dondu.
"Ben mi?"
"Evet."
Sınıfta birkaç kişi kıkırdadı.
Derin istemeye istemeye gidip oturdu.
İlk beş dakika boyunca ikisi de tek kelime etmedi.
Sonra Ege sessizce konuştu.
"Dün kahve lekesi çıktı mı?"
Derin döndü.
"Senin umurunda mı?"
"Biraz."
"Hiç belli olmuyor."
Ege omuz silkti.
"İnsanlık yapayım dedim."
"Geç kaldın."
Ders boyunca ikisi de birbirini görmezden gelmeye çalıştı.
Fakat öğretmen grup çalışması vereceğini söyleyince...
"İkişerli olacaksınız."
Sınıf anında arkadaşlarını seçmeye başladı.
Öğretmen gülümsedi.
"Siz uğraşmayın. Ben eşleştirdim."
Derin'in içine kötü bir his çöktü.
"Ege ve Derin birlikte."
İkisi aynı anda konuştu.
"Olmaz!"
Öğretmen kaşını kaldırdı.
"Olur."
Sınıf kahkahaya boğuldu.
Derin masaya kafasını koydu.
"Evrenden özür diliyorum. Her ne yaptıysam cezamı çekiyorum."
Ege gülmemek için dudaklarını ısırdı.
"Görünüşe göre bir süre daha birbirimize katlanacağız."
Derin homurdandı.
"Hiç heveslenme. Sadece ödevi yapıp gidiyorum."
Ege hafifçe sırıttı.
"Bakarız."
O an ikisinin de haberi yoktu.
Bu zorunlu ortaklık, hayatlarını tamamen değiştirecekti.