Okulun ilk günü...
Koridor, öğrencilerle doluydu. Herkes ya eski arkadaşlarını bulmuş ya da sınıfını arıyordu.
Derin ise elinde kahvesiyle mırıldanıyordu.
"Bu yıl sakin geçsin yeter..."
Tam o anda...
PAT!
Birisi köşeden tam gaz dönüp Derin'e çarptı.
Kahvenin tamamı Derin'in gömleğine döküldü.
Derin: "..."
Çocuk: "..."
İkisi de beş saniye boyunca birbirine baktı.
Derin: "Şaka mı bu?"
Çocuk: "Ben de aynı şeyi diyecektim."
Derin: "Kahvemi üstüme döktün."
Çocuk: "Koridor senin mi?"
Derin: "Hayır ama gözlerin çalışıyor olmalı."
Çocuk: "İstersen tamirci çağırayım."
Derin sinirle dişini sıktı.
"Oğlum sen tam bir baş belasısın."
Çocuk omuz silkti.
"Adım Ege."
"Eee?"
"Baş belasının bir adı olsun diye söyledim."
Derin cevap vermeden yürüyüp gitti.
İçinden tek bir cümle geçti.
"Lütfen bir daha karşıma çıkmasın."
Hayat ise uzaktan kıs kıs gülüyordu.