3. BÖLÜM — İLK AŞK
Zeynep ve Onur'un arkadaşlığı gün geçtikçe güçlendi.
Her sabah birlikte okula gidiyor, ders çıkışında birlikte eve dönüyorlardı.
Yolda saatlerce konuşuyorlardı.
Onur ailesinden bahsediyor, Zeynep de kendi hayatını anlatıyordu.
Onur, Zeynep'in yaşadığı zorlukları öğrendikçe ona daha fazla bağlanıyordu.
Zeynep'in de Onur'a olan duyguları değişmeye başlamıştı.
Onu gördüğünde kalbi hızlanıyordu.
Onur gülünce Zeynep de gülüyordu.
Bir gün Onur'un annesi Zeynep'i eve davet etti.
Zeynep ilk başta çekinse de gitti.
Onur'un annesi onu çok sevdi.
O gün Zeynep kendisini ilk kez bir ailenin parçası gibi hissetti.
Fakat içinde sakladığı bir şey vardı.
Onur'a âşık olmuştu.
Ama bunu söylemeye korkuyordu.
Bir akşamüstü birlikte yürürlerken Onur aniden durdu.
“Zeynep.”
“Efendim?”
“Sana bir şey söyleyeceğim.”
Onur onun elini tuttu.
Zeynep'in kalbi hızla çarpmaya başladı.
Onur gözlerinin içine baktı.
“Seni seviyorum.”
Zeynep'in gözleri doldu.
Bunca zamandır söylemeye korktuğu cümleyi şimdi karşısındaki insan söylüyordu.
“Ben de seni seviyorum.”
O gün birbirlerine sarıldılar.
Ve Zeynep'in hayatında uzun zamandır hissetmediği bir mutluluk başladı.
Artık yalnız değildi.
Onur vardı.
En azından Zeynep öyle sanıyordu.